Του Δημήτρη Παξινού
Όλοι το ξέρουν και το αγνοούν. Το ορθότερο: υποκρίνονται ότι δεν το ξέρουν. Και σκαρφίζονται διάφορα τεχνάσματα για να το προσπεράσουν ψευδόμενοι ακόμη μια φορά.
Με διαγγέλματα, αν χρειασθεί, και οτιδήποτε άλλο. Άλλωστε έχουν στη διάθεσή τους όλα, σχεδόν, τα κοινωνικά δίκτυα και τους κατάλληλους δημοσιογράφους, προθυμότατους πάντα, πιστούς στον ρόλο τους να βγάλουν το μαύρο ή γκρίζο άσπρο, αν πιστεύουν ότι αυτό ωφελεί την εξουσία που έτυχε να υπηρετούν.
Πολλά σκάνδαλα συσσωρεύθηκαν κι άρα πολλή δουλειά για το ξέπλυμα. Πώς τα καταφέρνουν, πώς τα βγάζουν πέρα, ένας Θεός γνωρίζει… Ή, μάλλον, και το Predator, που τα βλέπει όλα, με τη συνηγορία της ΚΥΠ, και εκβιάζει κι απειλεί και νουθετεί αν τύχει.
Κράτος δικαίου και κουραφέξαλα. Άσε τους ανόητους να προχωρούν και να πιστεύουν ότι όλα πάνε καλά, με τα επιδόματα και τις πλούσιες παροχές που καρπώνονται, χάρη σε μας. Η σιωπή των αμνών σ’ όλο της το μεγαλείο.
ΟΠΕΚΕΠΕ Νο 2. Ευτυχώς που υπάρχει η Ευρωπαϊκή Εισαγγελία. Και τι κρίμα για όποιο κύρος μάς απέμεινε. Και τι ευτελισμός. Ακόμη και η Υπηρεσία Εσωτερικών Υποθέσεων της Αστυνομίας έστελνε υλικό στην αρμόδια Εισαγγελία χωρίς καταγραφή των πολιτικών προσώπων αρχικά, για να επανέλθει η Εισαγγελία, ζητώντας πληρέστερη ενημέρωση. Ναι, ακριβώς, ούτε η Υπηρεσία Εσωτερικών Υποθέσεων έκανε καλά τη δουλειά της. Ο πολιτικός προϊστάμενος υπουργός προσπάθησε να σώσει τους δικούς του, αφού ήταν και σώγαμπρος κι έπρεπε να δείχνει ότι δεν δαγκώνει το χέρι του ευεργέτη.
Αντιθέτως. Ένα μικρό δείγμα όσων συμβαίνουν γύρω μας και τυχαία ανακαλύπτουμε. Συμπτωματικά! Έτσι συμβαίνει σε πολλές εκφάνσεις της πολιτικοκοινωνικής ζωής και, όσο κι αν ψάξεις, δύσκολα θα μάθεις, γιατί το παιχνίδι παίζεται με σημαδεμένα χαρτιά. Με μπλόφες. Ή και με ανοιχτά χαρτιά, γιατί αυτοί κατέχουν την ποικιλώνυμη εξουσία και ελέγχουν τις άκρες του παρασκηνίου, αλλά και του προσκηνίου. Ποιος να τα βάλει μαζί τους;
Γονατίζεις και προσκυνάς. Οι ανάγκες σε πνίγουν. Έχεις μάθει να ζεις με αξιοπρέπεια, με τη δική σου ξεχωριστή ηθική; Κακό του κεφαλιού σου. Τα τρένα περνούν και δεν σταματούν. Λάθος στάση επέλεξες. Η διαφθορά είναι ενδημική. Και θέριεψε. Ο Καποδίστριας δολοφονήθηκε. Χάθηκε η πρώτη ευκαιρία για κάτι νέο κι αλώβητο από τοπικές επιρροές και ξένες.
Από λίγους, πολύ λίγους ηγέτες έγινε προσπάθεια για αναδιοργάνωση, αναδιάρθρωση του κράτους σ’ ένα σύγχρονο ευρωπαϊκό, με κανόνες. Ήταν αναλαμπές και οι επόμενοι ηγέτες έμοιαζαν να ταιριάζουν σε τουρκικά κατάλοιπα, του κοτζαμπασισμού και σ’ όσα έφερνε μαζί του αυτό το δοβλέτι. Ρουσφέτι, μπαξίσι και ποτέ υποχρεώσεις.
Ο πολιτικός, χέρι χέρι με τον πολίτη υποτακτικό και το ένα έδενε το άλλο, σε μια σχέση αλληλεξάρτησης, συναλλαγής, αλληλοεκμετάλλευσης, κι η Ελλάδα βάδιζε σε λάθος δρόμο, σε βάρος του κοινωνικού συνόλου. Το ατομικό υπερίσχυε πάντα.
Οι μεγαλοεργολάβοι είχαν τον πρώτο λόγο κι είχαν αγοράσει κανάλια και ΜΜΕ έγκαιρα και έγκυρα. Οι πολιτικοί λίγα πράγματα μπορούσαν να κάνουν χωρίς την έγκρισή τους. Γι’ αυτό μεριμνούσαν να τους φροντίζουν, πότε με προσθήκες σε άσχετα νομοσχέδια, πότε με νόμους απευθείας, για το καλό της χώρας. Έτσι το όριζαν. Πάντα με ανταπόδοση.
Δεν θέλησαν οι άρχοντες του τόπου τούτου να δημιουργήσουν και να εμφυσήσουν στους πολίτες το ομαδικό πνεύμα, τη συλλογικότητα, το κοινό καλό. Τους ήθελαν τους πολίτες εξαρτημένους, δουλοπρεπείς κι ανίκανους για κάτι παραγωγικό για τον τόπο. Κι αυτή τη σχέση φρόντισαν να κρατήσουν εσαεί κι έτσι να τους ελέγχουν, πριν και μετά τις εκλογές. Δεν τους θέλουν ελεύθερους κι αδέσμευτους.
Η εντιμότητα είναι μείον ή είναι κάτι που χρησιμεύει για άλλοθι προσωρινό. Σε πολλούς προκαλεί αλλεργία. Γι’ αυτό και η αποστροφή ικανών νέων στην πολιτική και στους θεσμούς. Δεν είναι τυχαίο που στη σχετική κλίμακα εμπιστοσύνης στους θεσμούς είμαστε στο ίδιο αρνητικό επίπεδο με τη Βουλγαρία και τη Ρουμανία.
Να γιατί ανθεί η διαφθορά. Να γιατί ελάχιστοι εμπιστεύονται όσους εκπροσωπούν τους θεσμούς. Και να γιατί πρέπει να καταβάλουν μεγάλη προσπάθεια να πείσουν τους πολίτες ότι κάτι αλλάζει. Αλλά θέλει πολύ δρόμο να γυρίσει ο ήλιος. Κι όλοι έμαθαν πώς παίζεται το παιχνίδι και προσπαθούν να τρυπώσουν, για ένα κομμάτι ψωμί, ανάλογα με τις ανάγκες. Χωρίς ελεύθερη βούληση, έρμαιο των διαθέσεων της εκάστοτε κυβερνώσας ηγεσίας, οδηγούνται στο κενό, συμπαρασύροντας κι άλλους της ίδιας νοοτροπίας.
Καλλιεργήθηκε αυτή η λάθος αντίληψη κι έγινε πανίσχυρη, θέριεψε, κατέκαψε την εύφορη γη και δεν αφήνει να φυτρώσει τίποτε. Όπου κι αν σταθείς βλέπεις το άνυδρο τοπίο και γύρω μια καταχνιά που απλώνεται, αυτήν την εποχή πιο πολύ.
Μα πώς γίναμε έτσι; Ποιον να εμπιστευθείς στις δύσκολες ώρες που περνάμε;
Το κράτος ξεφτίζεται και ξεφτίζει κάθε ελπίδα. Παντού διαφθορά. Σε όλα τα επίπεδα. Τίποτε δεν έχει μείνει ανέγγιχτο. «Τι θα κερδίσω εγώ;» είναι το μόνιμο ερώτημα ρουσφετολογούντων. «Πόσα;» Νέες λέξεις μπαίνουν στο λεξιλόγιο. Χεράτα, για να ξεπεράσουμε τα ηλεκτρονικά συστήματα, όταν λειτούργησαν. Στο κόλπο όλοι σχεδόν.
Εξαίρεση η κ. Τυχεροπούλου, που αποκάλυψε το σκάνδαλο ΟΠΕΚΕΠΕ κι έκτοτε διώκεται λυσσαλέα απ’ αυτούς τους άθλιους που αποκάλυψε. Πόση ντροπή, αλλά ποιος την έχασε για να τη βρει; Είναι κι αυτό ένα καθαρό μήνυμα σε όσους τολμήσουν να μιμηθούν την Τυχεροπούλου.
Ω τι υπέροχος κόσμος.
Και τώρα, σαν κατακλείδα, βγαίνει ο πρωθυπουργός, για τη διόρθωση των ημαρτημένων, να μας πει για την προτεινόμενη συνταγματική αναθεώρηση και το ασυμβίβαστο υπουργών και βουλευτών. Η μπάλα στην εξέδρα. 0 από μηδέν 0, που μαθαίναμε στο σχολείο.
Πρότυπα για τα παιδιά, Πρότυπα για όλους, κι αυτοί δεν είναι άλλοι απ’ τους ηγέτες της πολιτικής ζωής και όχι μόνο. Κι αυτή είναι η μόνη λύση, όταν το πλοίο της ηθικής βουλιάζει. Δεν το βλέπει; Τυφλώθηκαν όλα;
Αναστοχαστείτε και δείτε την αλήθεια. Ψαχτείτε. Ενδοσκοπήστε.
Μην καμαρώνετε σαν παγόνια στις παρελάσεις με τις αμέτρητες φρουρές σας. Δεν κινδυνεύετε από κανένα, πάρα μόνο απ’ τον εαυτό σας. Γνωρίζω ότι τίποτε δεν σας αγγίζει γιατί είστε αθάνατοι. Φαίνεται απ’ το ύφος σας. Αδύναμο το πόπολο και κάτισχνο. Δεν κουνιέται. Δεν αντιδρά.
Αυτό δεν ταιριάζει όμως στις προδιαγραφές που πρέπει να διαθέτει ο ηγέτης για την κοινωνία. Ο βασιλιάς είναι γυμνός. Η διαφθορά τα ελέγχει όλα. Σχεδόν.
Υπάρχει κι η άλλη Ελλάδα! Αυτή της καθαρότητας, της εντιμότητας.
Αγκαλιάστε την.
Εμπιστευθείτε την.
