Νέα μελέτη αποκαλύπτει μια απρόσμενη ικανότητα του βασιλιά των δεινοσαύρων.
Είναι το πιο τρομακτικό και μοχθηρό ον που πάτησε το πόδι του στη στεριά της Γης. Ερευνητές αποκαλύπτουν μια άγνωστη πτυχή των δυνατοτήτων του Τυραννόσαυρου η ύπαρξη της οποίας αν επιβεβαιωθεί κάνει ακόμη πιο τρομακτική την παρουσία του στον πλανήτη.
Το τεράστιο μέγεθος του T.rex οδηγούσε τους ειδικούς στην εκτίμηση ότι θα ήταν κατά βάση αργοκίνητος και θα δυσκολευόταν να πιάσει θηράματα για αυτό και έχει αναπτυχθεί η θεωρία πώς είτε παραμόνευε για να εξοντώσουν άλλοι δεινόσαυροι κάποιο ζώο και στη συνέχεια εμφανιζόταν με αποτέλεσμα να τρέπονται σε φυγή οι κυνηγοί και να τρώει αυτός τη λεία είτε χρησιμοποιούσε την εξαιρετική του όσφρηση ώστε να εντοπίζει κουφάρια ζώων από πολύ μεγάλες αποστάσεις και να σπεύδει εκεί για να φάει είτε τα απομεινάρια.
Κάποιες μελέτες τα τελευταία χρόνια ανέφεραν ότι οι Τυραννόσαυροι όχι μόνο δεν ήταν αργοκίνητοι αλλά αντίθετα μπορούσαν να κινηθούν με αρκετά μεγάλη για το μέγεθος τους ταχύτητα. Μια νέα μελέτη που δημοσιεύεται στην επιθεώρηση «Royal Society Open Science» αποκαλύπτει τη… μηχανική της ικανότητας του T.rex να τρέχει. Σύμφωνα με τη μελέτη ο Τυραννόσαυρους αντί να πατά πρώτα με τη φτέρνα ίσως περπατούσε στις μύτες καθώς κινούνταν πάνω στα τεράστια πόδια του κάτι που σημαίνει ότι κινούνται τουλάχιστον 20 τοις εκατό πιο γρήγορα από ό,τι πιστευόταν προηγουμένως και με ταχύτητα αρκετή για να ξεπεράσει σε ένα σπριντ τον Γιουσέιν Μπολτ.
Τα ευρήματα αντικρούουν προηγούμενες θεωρίες για τον τρόπο κίνησης του εξαφανισμένου είδους. Παλαιότερη ανάλυση αποτυπωμάτων του T.rex υποδήλωνε ότι οι φτέρνες του χτυπούσαν πρώτα το έδαφος. Η ερευνητική ομάδα συνέλεξε νέα δεδομένα για την ανατομία του Τυραννόσαυρου και διαπίστωσε ότι έχει περισσότερα κοινά στοιχεία με τον τρόπο που περπατούν τα πηνά. Όπως ανέφεραν T.rex είχε έναν πτηνόμορφο βηματισμό που χαρακτηριζόταν από υψηλότερη συχνότητα βημάτων και κινούνταν με αυξημένες ταχύτητες.
Ο τρόπος
Η μελέτη αναφέρει ότι το θηρίο θα χτυπούσε το έδαφος με το απομακρυσμένο ή μπροστινό τμήμα του ποδιού, προς το άκρο του μεγάλου κεντρικού του δαχτύλου. Ερευνητές από το College of the Atlantic στο Μέιν των ΗΠΑ εξήγησαν ότι η χρήση αυτού του τμήματος του ποδιού μιμείται το τρέξιμο ενός πτηνού ή ενός αθλητή. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα πιο αποτελεσματικό τρέξιμο ως προς την κινηματική και τη γραμμική ταχύτητα.
Σύμφωνα με το μοντέλο των ερευνητών ένας T.rex που ζύγιζε περίπου 1,4 τόνους θα μπορούσε να φτάσει μέγιστη ταχύτητα 11,4 μέτρα το δευτερόλεπτο, πράγμα που σημαίνει ότι θα μπορούσε να τρέξει 100 μέτρα σε 8,77 δευτερόλεπτα. Ο κάτοχος του παγκόσμιου ρεκόρ Γιουσέιν Μπολτ έτρεξε τα 100 μέτρα σε 9,58 δευτερόλεπτα. Ένας μεγαλύτερος T.rex, βάρους 6,5 τόνων θα μπορούσε και πάλι να κινείται με μεγάλη ταχύτητα περίπου 9,5 μέτρα το δευτερόλεπτο σύμφωνα με τη μελέτη.
Οι συγγραφείς της μελέτης κατέληξαν ότι η έρευνά τους αποτελεί, εξ όσων γνωρίζουν, την πρώτη ποσοτική και εμβιομηχανική ανάλυση των επιδράσεων των προτύπων επαφής του ποδιού με το έδαφος στον βηματισμό του Τυραννόσαυρου.
