Ζούσαν πολύ περισσότερο από όσο πιστεύαμε και αργούσαν πολύ να αναπτυχθούν πλήρως.
Είναι ο μεγαλύτερος και πιο μοχθηρός θηρευτής που πάτησε το πόδι του στον πλανήτη. Ο Τυραννόσαυρος ρέξ είναι ο απόλυτος σταρ του κόσμου των δεινοσαύρων και αποτελεί μόνιμο στόχο έρευνας των παλαιοντολόγων αλλά και επιστημόνων από άλλους τομείς με τις μελέτες για αυτόν να διαδέχονται η μια την άλλη. Η τελευταία αναφέρει ότι για να φτάσει στο τεράστιο του μέγεθος ο T.rex έπρεπε να συμπληρώσει τα 40 του χρόνια και το προσδόκιμο ζωής του ήταν 20 χρόνια μεγαλύτερο από αυτό που εκτιμούσαν οι παλαιοντολόγοι.
Μπορεί ο Τυραννόσαυρος να ήταν ο πιο ογκώδης χερσαίος θηρευτής στην ιστορία της Γης ωστόσο το πόσο γρήγορα έφτανε στο μέγιστο μέγεθός του αποτελεί αντικείμενο επιστημονικής συζήτησης. Μια νέα μελέτη που εξέτασε τη μικροδομή του οστικού ιστού στα οστά των ποδιών 17 απολιθωμένων δειγμάτων καταλήγει στο συμπέρασμα ότι ο T.rex χρειαζόταν περίπου 40 χρόνια για να φτάσει στο μέγιστο μέγεθός του που ήταν τα δώδεκα μέτρα μήκος (από την ουρά μέχρι το κεφάλι), τα έξι μέτρα ύψος αν σηκωνόταν όρθιος και βάρος γύρω στους 8 τόνους.
Στο πλαίσιο της μελέτης, οι ερευνητές εντόπισαν άγνωστα έως τώρα σημάδια ανάπτυξης στα οστά, τα οποία μπορούσαν να παρατηρηθούν μόνο με πολωμένο φως. «Αυτή η πορεία ανάπτυξης είναι πιο σταδιακή απ’ ό,τι αναμενόταν. Αντί ο T. rex να φτάνει γρήγορα στο μέγεθος ενός ενήλικου, περνούσε μεγάλο μέρος της ζωής του σε νεανικά έως υποενήλικα στάδια» δήλωσε η παλαιοϊστολόγος Χόλι Γούντγουαρντ από το Κέντρο Επιστημών Υγείας του Πολιτειακού Πανεπιστημίου Οκλαχόμα κύρια συγγραφέας της μελέτης που δημοσιεύθηκε στην επιθεώρηση «PeerJ».
Η ανακάλυψη
Οι ερευνητές μελέτησαν τους ετήσιους δακτυλίους ανάπτυξης, παρόμοιους με αυτούς που υπάρχουν στους κορμούς των δέντρων, στα οστά των ποδιών του T.rex από διάφορα δείγματα που κυμαίνονταν από μικρούς νεαρούς έως τεράστια ενήλικα άτομα.
«Διαπιστώσαμε επίσης ότι η απόσταση μεταξύ των δακτυλίων ανάπτυξης σε μεμονωμένα άτομα T. rex παρουσίαζε διακυμάνσεις. Ο T. rex είχε ένα ευέλικτο πρότυπο ανάπτυξης. Κάποια χρόνια δεν μεγάλωνε πολύ, ενώ άλλα χρόνια μεγάλωνε αρκετά. Αυτό πιθανότατα εξαρτιόταν από τη διαθεσιμότητα πόρων, δηλαδή τροφής, ή από τις περιβαλλοντικές συνθήκες. Με άλλα λόγια, όταν οι συνθήκες δεν ήταν καλές, δεν ξόδευε ενέργεια για ανάπτυξη, αλλά όταν ήταν ευνοϊκές, μπορούσε να μεγαλώσει περισσότερο. Αυτή η ευελιξία του επέτρεψε να επιβιώνει σε δύσκολες περιόδους και τελικά να μεγαλώσει περισσότερο από άλλους σαρκοφάγους, ώστε να τους ανταγωνίζεται επιτυχώς για πόρους. Στο τέλος, ο T. rex ανταγωνιζόταν ουσιαστικά μόνο άλλους T. rex για τροφή» εξήγησε η Γούντγουαρντ.
Οι Τυραννόσαυροι περιπλανιόντουσαν στη δυτική Βόρεια Αμερική κατά την Κρητιδική Περίοδο στη τελευταία περίοδο της εποχής των δεινοσαύρων πριν από την πρόσκρουση του γιγάντιου αστεροειδούς στη χερσόνησο Γιουκατάν του Μεξικού πριν από 66 εκατομμύρια χρόνια. Αυτή η καταστροφή οδήγησε σύμφωνα με την κρατούσα θεωρία στην εξαφάνιση των δεινοσαύρων και εξάλειψε περίπου τα τρία τέταρτα των ειδών και της ζωής της Γης.
Ο T. rex διέθετε τεράστιο κεφάλι και εξαιρετικά ισχυρό δάγκωμα, περπατούσε πάνω σε δύο ισχυρά πόδια και είχε μικροσκοπικά μπροστινά άκρα με μόλις δύο δάχτυλα. Προηγούμενες έρευνες είχαν εκτιμήσει ότι το προσδόκιμο ζωής του Tyrannosaurus ήταν περίπου 30 χρόνια. Η νέα μελέτη, σύμφωνα με τον παλαιοντολόγο και συνσυγγραφέα της Τζακ Χόρνερ από το Πανεπιστήμιο Τσάπμαν της Καλιφόρνιας, υποδηλώνει ότι το προσδόκιμο ζωής του ήταν πιο κοντά στα 45 έως 50 χρόνια.
Οι ερευνητές ανέφεραν ότι χρησιμοποίησαν μια νέα στατιστική προσέγγιση η οποία συνδύαζε δεδομένα ανάπτυξης από διαφορετικά δείγματα ώστε να εκτιμηθεί καλύτερα η πορεία ανάπτυξης του είδους σε όλα τα στάδια της ζωής, οδηγώντας σε διαφορετικά συμπεράσματα από παλαιότερες μελέτες.
«Δεν γνωρίζουμε με βεβαιότητα ποια από αυτές τις εκτιμήσεις είναι πιο ακριβής, αφού δεν έχουμε ζωντανούς T. rex για να μετρήσουμε, αλλά αυτές οι νέες εκτιμήσεις έχουν περισσότερο νόημα τόσο λογικά όσο και στατιστικά, αν λάβουμε υπόψη το μέγεθος που έφταναν αυτοί οι δεινόσαυροι. Δυστυχώς δεν μπορούμε να γνωρίζουμε το εξελικτικό πλεονέκτημα κάθε επιμέρους χαρακτηριστικού αλλά μια παρατεταμένη ανάπτυξη με ενδιάμεσες παύσεις επιτρέπει στα νεότερα άτομα να ακολουθούν διαφορετική στρατηγική διατροφής από τα μεγαλύτερα και πιο ώριμα άτομα. Ανεξάρτητα από τη συγκεκριμένη μελέτη, πιστεύω ότι τα μεγαλύτερα ενήλικα άτομα ήταν πολύ πιο ευκαιριακά, βασιζόμενα περισσότερο στην κατανάλωση κουφαριών σε σύγκριση με τα νεότερα και μικρότερα άτομα. Η παρατεταμένη περίοδος ανάπτυξης θα παρείχε στα νεότερα άτομα περισσότερο χρόνο για να αποκτήσουν ζωντανή λεία» κατέληξε ο Χόρνερ.
