Ένας χρεοκοπημένος έμπορος άνθρακα και η ταραχώδης γέννηση της πιο επιδραστικής εφημερίδας του κόσμου
Λονδίνο, 16 Νοεμβρίου 1812. Ο John Walter αφήνει την τελευταία του πνοή στο Τέντινγκτον. Φεύγοντας από τη ζωή αφήνει πίσω του το απόλυτο παράδειγμα του πώς η αποτυχία, η εμμονή και η σύγκρουση με την εξουσία μπορούν να γεννήσουν κάτι αθάνατο.
Πρώην έμπορος άνθρακα, χρεοκοπημένος ασφαλιστής, εφευρέτης μιας «χαμένης» τυπογραφικής μεθόδου, άνθρωπος που βρέθηκε δύο φορές στη φυλακή — αφήνει πίσω του μια εφημερίδα γνωστή σήμερα σε όλους: τους Times.
Ας πάρουμε όμως τα πράγματα από την αρχή.
Ένας έμπορος άνθρακα που χάνει τα πάντα
Ο Walter μεγαλώνει στο Λονδίνο και κληρονομεί την επιχείρηση άνθρακα του πατέρα του γύρω στο 1755. Η δουλειά πάει καλά — τόσο καλά ώστε συμμετέχει ενεργά στη δημιουργία του Coal Exchange, της μεγάλης αγοράς άνθρακα της πόλης.
Αλλά το 1781 η τύχη γυρίζει. Ο Walter μπαίνει δυνατά στο underwriting, υπερεκτίθεται σε ρίσκο μέσα στον πόλεμο με την Αμερική και καταρρέει.
Η χρεοκοπία του είναι «έντιμη» — οι πιστωτές τον εμπιστεύονται τόσο πολύ που του αφήνουν τα προσωπικά του υπάρχοντα. Κι έτσι, στα 44 του, ξεκινά ξανά από το μηδέν.
Η εμμονή με μια τυπογραφική επανάσταση
Το 1782 αγοράζει μια παράξενη εφεύρεση: logotypes — ολόκληρες λέξεις αντί για μεμονωμένα γράμματα. Πιστεύει παθιασμένα ότι θα αλλάξει για πάντα την τυπογραφία.
Στήνει το Logographic Office στο Blackfriars, στο ιστορικό Printing House Square.
Αλλά η μέθοδος δεν δουλεύει. Τα βιβλία που τυπώνει δεν φέρνουν κέρδη. Οι τεχνίτες αντιδρούν, ζητούν υψηλότερες αμοιβές, η αυλή τον απορρίπτει. Ο Walter επιμένει.
Και τότε του έρχεται μια νέα ιδέα.
1 Ιανουαρίου 1785: Γεννιούνται οι Times
Ξεκινά ένα μικρό καθημερινό φύλλο: The Daily Universal Register. Στις 1 Ιανουαρίου 1788, στον 940ό αριθμό, αλλάζει όνομα. Γίνεται The Times.
Το νέο του project δεν είναι ακόμα ο γίγαντας που θα γίνει μελλοντικά. Είναι ένα φύλλο ταραχώδες, επιθετικό, πειραματικό — και βαθιά προσηλωμένο στην πολιτική.
Ο Walter συχνά γράφει κείμενα ο ίδιος. Και η παρρησία του θα έχει κόστος.
Ο ιδρυτής των Times στο εδώλιο
Στα τέλη του 18ου αιώνα η ελευθερία του Τύπου δεν είναι δεδομένη. Ο Walter συγκρούεται με τη μοναρχία και πληρώνει ακριβά.
- 1786: καταδίκη για δυσφήμιση
- 1789: νέα δίκη για δυσφήμιση του Δούκα της Υόρκης
- πρόστιμο
- ένας χρόνος στη Newgate
- δημόσια διαπόμπευση στην πινακίδα
- επταετής εγγύηση «καλής συμπεριφοράς»
Κι ενώ είναι ήδη φυλακισμένος, προκύπτουν νέες κατηγορίες για δυσφήμιση του Πρίγκιπα της Ουαλίας και του Δούκα του Κλάρενς. Προστίθεται δεύτερο έτος φυλάκισης.
Ο Walter δεν αποκαλύπτει ποτέ τους πραγματικούς συντάκτες κάποιων επίμαχων άρθρων, παρότι προέρχονται από κυβερνητικούς κύκλους.
Τελικά απελευθερώνεται το 1791 με βασιλική χάρη, μετά από αίτημα του Πρίγκιπα της Ουαλίας.
Η σκυτάλη στον γιο
Κουρασμένος, άρρωστος και απογοητευμένος, ο Walter αποσύρεται το 1795. Η διαχείριση της εφημερίδας περνά πρώτα στον γιο του William και στη συνέχεια στον John Walter II, τον άνθρωπο που θα κάνει την τεχνολογική επανάσταση που οραματίστηκε ο πατέρας του.
Ο ιδρυτής παραμένει ιδιοκτήτης και μοιράζει τα μελλοντικά κέρδη σε οικογενειακές μετοχές — μια δομή που θα σημαδέψει τη διοίκηση των Times για δεκαετίες.
Η κρυφή επανάσταση που δεν πρόλαβε να δει
Δύο χρόνια μετά τον θάνατο του John Walter, ο γιος του αλλάζει για πάντα την ιστορία των εφημερίδων.
Μυστικά, πίσω από κλειστές πόρτες για να μην αντιληφθούν τίποτα οι Λουδίτες τεχνίτες που φοβούνται τα μηχανήματα, εγκαθιστά την ατμοκίνητη διπλή περιστροφική πρέσα του Koenig.
Και τη νύχτα της 29ης Νοεμβρίου 1814, οι Times τυπώνονται για πρώτη φορά με ταχύτητα 1.100 φύλλων την ώρα — τετραπλάσια από κάθε χειροκίνητη πρέσα.
Η εφημερίδα δηλώνει θριαμβευτικά στο πρωτοσέλιδο:
«Ο αναγνώστης κρατά στα χέρια του ένα από τα πολλά χιλιάδες αντίτυπα που τύπωσε απόψε μια μηχανική διάταξη… η μεγαλύτερη βελτίωση στην τέχνη της τυπογραφίας από την ανακάλυψή της».
Οραματιστής της τεχνολογικής προόδου τελικά ήταν ο γιος.Αλλά θεμέλιο — η σπίθα — ήταν ο πατέρας.
Τι παράδειγμα αφήνει
Ο John Walter δεν είναι ένας ήρωας καθαρής επιτυχίας. Είναι ένας άνθρωπος που: κατέρρευσε οικονομικά, απέτυχε ως εφευρέτης, καταδικάστηκε και φυλακίστηκε, συγκρούστηκε με την εξουσία και έζησε μέσα στην αμφισβήτηση
Κι όμως: Έχτισε το σπίτι από το οποίο γεννήθηκε η πιο ισχυρή εφημερίδα του κόσμου.
Η ιστορία του δεν είναι ιστορία θριάμβου.Είναι ιστορία επιμονής. Ιστορία αναγέννησης. Ιστορία ενός ανθρώπου που αποτυγχάνει ξανά και ξανά — μέχρι που μία από τις ιδέες του αλλάζει τον κόσμο.
