Το πρόβλημα δεν είναι ο κορονοϊός...

Του Όφι Ιοβόλου

Ιστορικά η ανθρωπότητα αντιμετώπισε πολύ χειρότερες πανδημίες από του κορονοϊού και κατάφερε να βγει νικήτρια.

Συνεπώς, παρά τα όσα προβλήματα και τις λανθασμένες κινήσεις, είναι ζήτημα χρόνου να ξεπεραστεί κι αυτός ο λοιμός.

Μένει να φανεί αν θα ξεπεραστεί εξίσου γρήγορα κι ο επερχόμενος λιμός, που θα είναι πιο αδυσώπητος από τον αόρατο εχθρό.

Όπως μένει να φανεί και κατά πόσο το έλλειμμα ηγεσίας θα επιτρέψει στη Δύση να διατηρήσει τα ηνία του παγκόσμιου ηγέτη.

Μια απαιτητική εξίσωση που θα την ταλαιπωρήσει ιδιαίτερα, όμως αν κρίνουμε από την ιστορική εξέλιξη, φρονούμε ότι στο τέλος θα βρει τη λύση για τη διατήρηση του υπάρχοντος status quo.

Το οποίο, παρόλο τις αδυναμίες του, είναι πολύ καλύτερο από αυτό που ενδεχομένως θα προέκυπτε από μια επικράτηση της Ανατολής.

Προφανώς οι διάφοροι δικαιωματιστές θα διαφωνήσουν, ωστόσο είμαστε σίγουροι ότι αν ήταν να επιλέξουν μεταξύ δυτικής και ανατολικής νοοτροπίας, δεν θα τους έπαιρνε αρκετό χρόνο να ταχθούν με το αυτονόητο.

Σε κάθε περίπτωση, σύντομα θα φανεί ποια πλευρά θα υπερισχύσει.

Κι ερχόμαστε στα καθ΄ ημάς.

Με μια Ελλάδα ανοχύρωτη κι απροετοίμαστη να αντιμετωπίσει τη νέα πραγματικότητα.

Με «ηγέτες» που φρόντισαν να κάνουν ό, τι μπορούν για να την αποδυναμώσουν.

Με έναν λαό εξαθλιωμένο, ο οποίος έχει πειστεί ότι κανονικότητα είναι η συντήρηση του νοσηρού καθεστώτος της μεταπολίτευσης, που σε παγκόσμια αποκλειστικότητα παράγει δημόσιους υπαλλήλους, συνταξιούχους και διαπλεκόμενους πολιτικούς που λαβώνουν την πατρίδα για να διατηρήσουν τα φέουδά τους.

Με έναν αδίστακτο γείτονα, ο οποίος διακρίνει δια γυμνού οφθαλμού τη σήψη και είναι έτοιμος να αρπάξει αυτά που του στέρησαν κάποτε κάτι παλικάρια που βάζαν πάνω απ΄ όλα τη λευτεριά της πατρίδας.

Κι όχι τις μπίζνες που θέλουν να κάνουν μαζί τους εκ νέου οι σύγχρονοι ραγιάδες που πασχίζουν για μια ακόμη φορά να μας πείσουν ότι οι... κατακτητές είναι φίλοι μας.

Να τα χαιρόμαστε τα 200 χρόνια από την παλιγγενεσία αδέρφια!!!

Και που είστε... δεν υπάρχει λόγος να σηκωθούμε από τον καναπέ...

Άλλωστε, είναι δεδομένο ότι με μια ενισχυμένη δόση... lifestyle και υπερκαταναλωτισμού θα θρέψουμε τη ματαιοδοξία μας και θα πάνε τα φαρμάκια κάτω...

ΣΧΕΤΙΚΑ

Επιμένει ο πρωθυπουργός να βαυκαλίζεται ότι διατηρεί τον απόλυτο έλεγχο της κορονο-κρίσης, ενώ οι αρρυθμίες, οι αστοχίες και οι παλινωδίες της λίαν προσφάτως ανασχηματισμένης κυβέρνησης αποδεικνύουν περίτρανα ότι βαδίζουμε στο άγνωστο με βάρκα την ελπίδα.
 Κατερίνα Γκαράνη:  Ξεκινάει το lockdown της κατάθλιψης διότι πλέον δεν έχει μείνει τίποτε όρθιο στην Ελλάδα -από παραγωγή, εμπόριο, σύστημα Υγείας- λόγω της εγκληματικής
...κι οι θεομπαίχτες ιεράρχες αντί να υψώσουν φωνή για τον Χριστό τους, ή να πάνε να
Παρά τις κοπιώδεις προσπάθειες του πρωθυπουργού να πείσει τον λαό ότι η κυβέρνηση καλωσορίζει ισχυρότερη το νέο έτος, η αμείλικτη πραγματικότητα του χάλασε τα σχέδια.
Φαίνεται πως το νόημα είναι στα αζήτητα για μια ακόμη φορά σ’ αυτή τη χώρα. Ξαφνικά αυστηρότερο lockdown. Ακόμη και κάποιοι επιδημιολόγοι αδυνατούν να καταλάβουν γιατί ελήφθη αυτή η απόφαση. (Η καθηγήτρια επιδημιολογίας Αθηνά Λινού δεν μπορούσε να ερμηνεύσει την απόφαση στο κανάλι Star).
Τί κοινό έχουν τα ξυράφια ασφαλείας του Gillette, τα ξυράφια Bic του βαρώνου Marcel Bich, το ξυράφι του Occam και το ξυράφι του Hanlon;
Καθημερινά εντείνεται ολοένα και περισσότερο το κύμα προπαγάνδας της κυβέρνησης, εν μέσω μάλιστα του υποτυπώδους εορταστικού κλίματος, για τους επικείμενους εμβολιασμούς του πληθυσμού.
Εδώ και σχεδόν ένα χρόνο, με την επέλαση της πανδημίας του κορονοϊού, ο μέσος πολίτης, ανήμπορος να κρίνει από μόνος του τα σύνθετα ιατρικά ζητήματα που έχουν προκύψει και που άλλαξαν τις ζωές μας, παρακολουθεί με θρησκευτική ευλάβεια τους ειδικούς.
Του Όφι ΙοβόλουΤο τερμάτισε ο παραλίγο Μωυσής και νυν Έλβις της Ευρώπης.Αλλά θα μας πείτε... και τι έγινε που αντί να έρθουν τα εκατομμύρια εμβόλια που μας έταξε ήρθαν μόνο δυο κούτες;
Και θέλει να μας πείσει ο παραλίγο Μωυσής και νυν Έλβις της Ευρώπης ότι ένα φορτηγάκι με εμβόλια θα φέρει τη λευτεριά.