Προστατέψτε τους ειδικούς!

Μεγάλος σάλος προκλήθηκε από την εσπευσμένη ψήφιση νόμου για το ακαταδίωκτο των ειδικών λοιμωξιολόγων και λοιπών επιστημόνων, οι οποίοι ως μέλη επιτροπών εδώ και πάρα πολλούς μήνες παίζουν με τις ζωές μας.

 

Επίσης, εκτός από τους ειδικούς επιστήμονες, στο εξής δεν θα μπορούν να ελεγχθούν και τα πολιτικά πρόσωπα που συμμετέχουν στις επιτροπές, ενώ τους επιβάλλεται καθεστώς προστασίας και μέσω της απαγόρευσης να κληθούν να εξεταστούν ή να παρέχουν εξηγήσεις για αποφάσεις που πήραν για τη διαχείριση της πανδημίας.

Βέβαια, υποτίθεται πως οι ειδικοί απλά εισηγούνται και οι υπουργοί παίρνουν τις τελικές αποφάσεις.

Έλα όμως που μόλις δημοσιεύτηκαν τα πρακτικά συνεδριάσεων των εν λόγω επιτροπών στα ΜΜΕ, αμέσως κάποιους τους έπιασαν τα ζόρια.

Κι’ αυτό διότι όπως φαίνεται, οι ειδικοί μάλλον εντολές του Μαξίμου εκτελούν παρά γνωμοδοτούν βάσει της επιστημοσύνης τους.

Γι’ αυτό μάλλον, λόγω του μπάχαλου και των πολλών ήξεις αφήξεις (π.χ. μάσκες), οι δεύτεροι, οι υπουργοί δηλαδή, άρχισαν δειλά δειλά εδώ κι εκεί να ρίχνουν το φταίξιμο στους πρώτους, οι οποίοι και ανησυχούν τώρα για τυχόν αγωγές και μηνύσεις εναντίον τους από μελανιασμένους πολίτες.

Οπότε βρέθηκε η λύση (αλά Σύριζα).

Μιας και οι υπουργοί έχουν ήδη το ακαταδίωκτο, ας το έχουν και οι ειδικοί…

Σάμπως είναι οι μόνοι;

Το θεσμοθετημένο ακαταδίωκτο έχουν και τα μέλη του ΤΑΙΠΕΔ που ξεπουλάνε μπιρ παρά τα πάντα όλα, αλλά και ανώτεροι και μη τραπεζικοί υπάλληλοι και πολλοί άλλοι.

Στο τέλος οι μόνοι που δεν θα έχουν το ακαταδίωκτο θα είναι οι απλοί νομοταγείς πολίτες.

Ειδικά αν ευοδωθούν κάποιες σκέψεις που κυκλοφορούν, και μιλάνε για ψήφιση ακαταδίωκτου και για τον … Λιγνάδη (μπορεί και τον Μένιο).

Πάντως μιας και μιλάμε για τους ειδικούς της ιατρικής, αξίζει να θυμηθούμε πως

τον Αύγουστο του 1897, ένας ειδικός ονόματι Φέλιξ Χόφμαν, που εργάζονταν (ως ειδικός λέμε) στην γερμανική Bayer, ανακάλυψε μια ουσία στον φλοιό της ιτιάς, που εξελίχθηκε στην θαυματουργή ασπιρίνη.

Ο ίδιος όμως, μόλις λίγες μέρες αργότερα, ανακάλυψε και την διακετυλομορφίνη, ένα παράγωγο της μορφίνης (που τότε χορηγείτο ελεύθερα), και την ονόμασε ηρωίνη με την εταιρία του να την διοχετεύει στο ελεύθερο εμπόριο, και με τους ειδικούς γιατρούς και φαρμακοποιούς της εποχής να τη διαφημίζουν ως πανάκεια για όλες σχεδόν τις παθήσεις.

Η ηρωίνη λοιπόν, κατά τους ειδικούς, ήταν ιδανική για πονοκέφαλους, για πόνους περιόδου, για το στρες, για τη ναυτία, για την αναιμία, για την αδιαθεσία, ακόμη και για τον παιδικό βήχα!

Ακόμη και για τους κολικούς εντέρου και τις διαταραχές ύπνου των βρεφών…

Μιλάμε για ειδικούς, όχι παίξε γέλασε.

Οπότε, και με βάση τα παραπάνω, είναι πολύ λογικό να υπάρχουν νόμοι που προστατεύουν τους ειδικούς, αφού υπάρχουν διάφοροι τρελαμένοι μεταξύ μας που ίσως να την πατήσουν από τις συμβουλές και γνωμοδοτήσεις τους και να ψάξουν να βρουν το δίκιο τους δικαστικά…

Άρα, προστατεύουμε τους ειδικούς, και κυνηγάμε τους άπιστους Θωμάδες.

Τι πιο λογικό;

ΣΧΕΤΙΚΑ

Τι να ισχύει στις μέρες μας με αφορμή τον κορωνοϊό;;;Θα μπορούσες σήμερα να φανταστείς έναν ολυμπιονίκη να διαφημίζει τσιγάρα χαμογελαστός;
ΑΝΟΙΧΤΗ ΕΠΙΣΤΟΛΗ-ΑΝΑΦΟΡΑΠρος                                                                              Την Υπουργό Παιδείας και Θρησκευμάτων κ.ΚεραμέωςΑΝΟΙΧΤΗ ΕΠΙΣΤΟΛΗ-ΑΝΑΦΟΡΑΚοινοποιούμενη1. κ.Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου2. Περιφέρεια Κεντρικού Τομέα Αθηνών Τμήμα Παιδείας 3. Ο.Λ.Μ.ΕΠρος                                                                                      Την Υπουργό Παιδείας και Θρησκευμάτων κ.Κεραμέως ΑΝΟΙΧΤΗ ΕΠΙΣΤΟΛΗ-ΑΝΑΦΟΡΑ Κοινοποιούμενη 1. κ.Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου 2. Περιφέρεια Κεντρικού Τομέα Αθηνών Τμήμα Παιδείας 3. Ο.Λ.Μ.Ε
Οταν δολοφονείται ένας δημοσιογράφος μέρα μεσημέρι η μοναδική αστυνομική πλευρά του θέματος πρέπει να είναι η διαλεύκανση της δολοφονίας.
Ποιες υποθέσεις φωτιά χειριζόταν ο δολοφονημένος Γιώργος Καραϊβάζ;
Ο κάθε πολίτης κάθε κράτους, υποτίθεται ότι βελτιώνεται μέσω της παιδείας που προσφέρει το κράτος, αισθάνεται ασφαλής μέσω της δικαιοσύνης που θα απονεμηθεί αν αδικηθεί και βρίσκει παρηγοριά μέσω του θρησκευτικού οργανισμού στον οποίο πρόσκειται.
Μπορεί να ακούγεται και ως πολυτέλεια. Το να ανησυχεί δηλαδή κανείς, για τα όσα θα ακολουθήσουν, κατά τη διαδικασία επανόδου στην κανονικότητα.
Ζούμε σε μια χώρα που - με πρόσχημα τον ιό -  σε δέρνουν επειδή βγήκες να μαζέψεις λίγο