Πάμε γι’ άλλα...

Αποδεικνύεται πλέον περίτρανα ότι... αν δεν το έχεις, όσα πτυχία κι αν αγοράσεις, όσες... fake δουλειές κι αν κάνεις, όσα μέσα αποβλάκωσης και όσους... ρομποτικούς οπαδούς από την Αφρική κι αν αγοράσεις, ηγέτης δεν γίνεσαι.

Βλέπετε, η πολιτική έχει συγκεκριμένους κανόνες, οι οποίοι δεν γίνεται να αντικατασταθούν με επικοινωνιακές πομφόλυγες.

Πόσω μάλλον όταν ένας ηγέτης καλείται να αντιμετωπίσει πρωτοφανείς κρίσεις με συνεργάτες κάτι τυχάρπαστους υπουργούς, οι οποίοι σφιχταγκαλιασμένοι παρέα με την αδιανόητη αβελτηρία και αλαζονεία τους (φονικό κοκτέιλ) συνθλίβουν το κοινό περί δικαίου αίσθημα.

Σε κάθε περίπτωση, οι τελευταίες εξελίξεις σε όλα τα μείζονα ζητήματα που ταλανίζουν τη χώρα, δείχνουν ότι η μπάλα έχει χαθεί και δεν βρίσκεται πια στα πόδια του... παραλίγο Μωυσή.

Με τους πολίτες έντρομους να διερωτώνται, τι θα απογίνουν τόσο οι ίδιοι, όσο κι ο έρμος τούτος τόπος.

Μακάρι να μπορούσαμε να απαντήσουμε.

Το μόνο που μπορούμε να πούμε με σιγουριά, είναι ότι κάποια στιγμή θα αλλάξουμε ηγέτη γιατί αυτός μας βγήκε... Αστραχάν και δεν τραβάει άλλο.

Το θέμα είναι τι θα παραλάβει ο επόμενος κι αν η κατάσταση θα είναι αναστρέψιμη.

Πάντως, αν κρίνουμε από τα δεδομένα, μάλλον δεν θα είναι.

Και πώς να είναι, όταν θα πρέπει να επιβάλλει νέα δυσβάσταχτα μέτρα λιτότητας εξαιτίας της απύθμενης ανικανότητας των... άχρηστων αρίστων; Οι οποίοι αντί να λάβουν εξ αρχής τα αυτονόητα μέτρα ανάσχεσης του αόρατου εχθρού τον άφησαν να κυριεύσει ανεμπόδιστος τη χώρα, καθιστώντας μονόδρομο τα νέα μνημόνια;

Ή όταν θα πρέπει να διαπραγματευτεί με τον Ταγίπ (αν έχει αποφευχθεί το ξεπούλημα του Αιγαίου μέχρι τότε) βάσει των τετελεσμένων που του επέτρεψε να δημιουργήσει ο Κυριάκος;

Ή όταν θα πρέπει να καταστείλει τον ξεσηκωμό ντόπιων και αλλοδαπών, οι οποίοι θα σφάζονται για ένα κομμάτι ψωμί λόγω της αναμενόμενης κι αναπόφευκτης νέας οικονομικής δυσπραγίας;

Όπως και να 'χει, του ευχόμαστε καλή τύχη.

Αν και πολύ φοβούμαστε ότι το μόνο που θα καταφέρει, είναι να επαναλάβει την τετριμμένη επωδό της τελευταίας... χρυσής δεκαετίας: Κουράγιο Ελληνίδες κι Έλληνες, η ελπίδα πεθαίνει τελευταία!!!

ΣΧΕΤΙΚΑ

Το ζητούμενο ωστόσο είναι που θα σταματήσει ή αν θα σταματήσει.
Το έχουμε πει εδώ και καιρό. Ο γόνος δεν μπορεί. Κι όσο παραμένει στην εξουσία, τόσο θα λαβώνει την πατρίδα και την παράταξη.
Θυμάστε το περίφημο «πες, πες, πες, στο τέλος κάτι θα μείνει» του Δρος Γκέμπελς;Σήμερα στη μπανανία μας ζούμε το ανάποδο… «σιωπή, σιωπή, σιωπή, στο τέλος θα ξεχαστεί».
Οι Αμερικάνοι λένε πως στον πόλεμο και στον έρωτα όλα επιτρέπονται.
Οι συγκλονιστικές αποκαλύψεις του πρώην υπουργού Εργασίας, Γ. Βρούτση, στο Documento (βλέπε: Περήφανοι που μας κυβερνάει ο Φουρθιώτης), κυριολεκτικά μας άφησαν άναυδους.
Οδεύουμε ολοταχώς στις δέκα χιλιάδες νεκρούς κι αντί ο Κυριάκος να ζητήσει ταπεινά συγνώμη, για μια ακόμη φορά, επέρριψε τις ευθύνες για την ανείπωτη τραγωδία στους πολίτες.
Είθισται την πρωταπριλιά να λέμε και να γράφουμε ψέματα.Όχι όμως σήμερα. Σήμερα μόνο αλήθειες.
Με το που έσκασε πέρυσι η πανδημία η κυβέρνηση αντέδρασε άμεσα, επέβαλλε αυστηρά μέτρα στις μετακινήσεις, έκλεισε την αγορά και την εστίαση, και γενικά τα πήγε καλά, με τη χώρα μας να
Ήταν μια μεγαλειώδης γιορτή… μια μοναδική επέτειος.Που γιορτάστηκε κατά τον καλύτερο τρόπο δεδομένων των συνθηκών.
Μεγάλη μέρα η σημερινή. Μοναδική.Μια σπάνια επέτειος, που κάποιος μπορεί να ζήσει (αν) μόνο μια φορά στη ζωή του.