Ατομική Ευθύνη όπως: "μαζί τα φάγαμε"..

  Ώστε λοιπόν Ατομική Ευθύνη.
     Μάλιστα.

     Ατομική ευθύνη είναι η διάλυση των Εθνικών συστημάτων Υγείας υπέρ των διεθνών τοκογλύφων,
     ..και ειδικά υπέρ της "Ευρωπαϊκής" γερμανικής Ένωσης όπως έγινε στην χώρα μας (και εξακολουθεί να γίνεται) εδώ και πάνω από δέκα χρόνια;
     Ατομική ευθύνη είναι τα διάφορα Σύμφωνα Σταθερότητας -οιονεί σύμφωνα φτωχοποίησης των ήδη
φτωχών προς όφελος και περαιτέρω πλουτισμού των ήδη πλούσιων-,
     ..τα μνημόνια,
     ..η αποδυνάμωση έως ουσιαστική κατάργηση των Εθνικών κοινοβουλίων και η μεταφορά των αποφάσεων σε άτυπα διορισμένα όργανα μικρομεσαίων στελεχών των τραπεζών (Eurogroup κλπ), αυτών που τόσο ανερυθρίαστα τόσο ξετσίπωτα οι "εθνικοί ταγοί" τα ανήγαγαν σε "θεσμούς",
     ..η εγκληματική κατάργηση των Εθνικών νομισμάτων,
     ..η σταδιακή, πονηρή, φασιστικής προοπτικής (εδώ ο Όργουελ -1984- θα έτρωγε τα λυσσακά του που δεν το σκέφτηκε ο ίδιος) κατάργηση των μετρητών υπέρ του Μεγάλου Αδελφού διεθνούς χρηματοπιστωτικού συστήματος,
     ..η λεηλασία του φυσικού πλούτου, η καταστροφή του περιβάλλοντος;

     Ατομική εθύνη και το κλείσιμο δεκάδων νοσοκομείων και κέντρων Υγείας στα χρόνια της μνημονιακής χολέρας;
     Ατομική ευθύνη το κλείσιμο εκατοντάδων κλινών Εντατικής Θεραπείας λόγω ανυπαρξίας εξειδικευμένου ιατρικού και νοσηλευτικού προσωπικού;
     Ατομική ευθύνη η μεταναστευτική αιμορραγία επιστημόνων λόγω ανεργίας ή υποαπασχόλησης;
     Ατομική ευθύνη τέλος η καταβαράθρωση που γίνεται συστηματικά και ενσυνείδητα τριάντα+ χρόνια τώρα της Εθνικής Παιδείας,
     ..ώστε ο ελληνικός λαός να φτάσει στην σημερινή κατάντια της ασυνειδησίας, του παρτακισμού, της αφασίας και εν πολλοίς του ραγιαδισμού;

     Η μόνη Ατομική Ευθύνη που θα έπρεπε να βασανίζει τούτον τον λαό είναι η ευθύνη της ψήφου του,
     ..η ευθύνη της αφωνίας του τα χρόνια που έπρεπε, 
     ..η ευθύνη της ακινησίας.

     Όλα τα άλλα είναι ευθύνη του συστήματος όπως αυτό εκφράζεται στην χώρα μας μέσω όλων των υποτελών του κυβερνήσεων (τα τελευταία 30 χρόνια και ειδικά τα πιό πρόσφατα μνημονιακά χρόνια),
     ..μέσω των μισθοφόρων του, των Μέσων Μαζικής "Ενημέρωσης",

     ..είναι ευθύνη ακόμα-ακόμα και των ειδικών που ανεσύρθηκαν από την αφάνεια στην πρόσφατη επιδημική κρίση για να προσδώσουν κύρος στον εκφοβισμό και στον επικείμενο ολοκληρωτισμό, μιάς και τόσα χρόνια έλαμψαν μεν διεθνώς με την επιστημονική τους αυθεντία,
     ..απουσίασαν όμως με την στεντόρεια έλλειψη διαμαρτυρίας τους για όσα καταστροφικά συνέβαιναν -κι εξακολουθούν να συμβαίνουν- σε τούτο τον τόπο.
      Είχαν φωνή που θα ακούγονταν, που θα τράνταζε, και δεν την έβγαλαν.
      Την βγάζουν τώρα για να αποδώσουν "Ατομική Ευθύνη" στον λαό.

     Ευθύνες υπάρχουν σε όλους μας.
     Απλώς έχουμε μπερδέψει ποιές αποδίδουμε και σε ποιόν!..

ΣΧΕΤΙΚΑ

Τι να ισχύει στις μέρες μας με αφορμή τον κορωνοϊό;;;Θα μπορούσες σήμερα να φανταστείς έναν ολυμπιονίκη να διαφημίζει τσιγάρα χαμογελαστός;
Μεγάλος σάλος προκλήθηκε από την εσπευσμένη ψήφιση νόμου για το ακαταδίωκτο των ειδικών λοιμωξιολόγων και λοιπών επιστημόνων, οι οποίοι ως μέλη επιτροπών εδώ και πάρα πολλούς μήνες παίζουν με τις ζωές μας.
ΑΝΟΙΧΤΗ ΕΠΙΣΤΟΛΗ-ΑΝΑΦΟΡΑΠρος                                                                              Την Υπουργό Παιδείας και Θρησκευμάτων κ.ΚεραμέωςΑΝΟΙΧΤΗ ΕΠΙΣΤΟΛΗ-ΑΝΑΦΟΡΑΚοινοποιούμενη1. κ.Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου2. Περιφέρεια Κεντρικού Τομέα Αθηνών Τμήμα Παιδείας 3. Ο.Λ.Μ.ΕΠρος                                                                                      Την Υπουργό Παιδείας και Θρησκευμάτων κ.Κεραμέως ΑΝΟΙΧΤΗ ΕΠΙΣΤΟΛΗ-ΑΝΑΦΟΡΑ Κοινοποιούμενη 1. κ.Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου 2. Περιφέρεια Κεντρικού Τομέα Αθηνών Τμήμα Παιδείας 3. Ο.Λ.Μ.Ε
Οταν δολοφονείται ένας δημοσιογράφος μέρα μεσημέρι η μοναδική αστυνομική πλευρά του θέματος πρέπει να είναι η διαλεύκανση της δολοφονίας.
Ποιες υποθέσεις φωτιά χειριζόταν ο δολοφονημένος Γιώργος Καραϊβάζ;
Ο κάθε πολίτης κάθε κράτους, υποτίθεται ότι βελτιώνεται μέσω της παιδείας που προσφέρει το κράτος, αισθάνεται ασφαλής μέσω της δικαιοσύνης που θα απονεμηθεί αν αδικηθεί και βρίσκει παρηγοριά μέσω του θρησκευτικού οργανισμού στον οποίο πρόσκειται.
Μπορεί να ακούγεται και ως πολυτέλεια. Το να ανησυχεί δηλαδή κανείς, για τα όσα θα ακολουθήσουν, κατά τη διαδικασία επανόδου στην κανονικότητα.