Του Νίκου Γ. Μερτζάνη Όταν μια μάνα, που έχει χάσει το παιδί της στα Τέμπη, φτάνει στο σημείο να επισκεφθεί την Ένωση Συντακτών Ημερησίων Εφημερίδων Αθηνών (ΕΣΗΕΑ), τότε τα μαντάτα για την ελληνική δημοσιογραφία δεν είναι καλά. Ναι, υπάρχουν και δημοσιογράφοι που κάνουν τη δουλειά τους,
Του Αγανακτισμένου Δεξιού Ξεκινάμε με το ανέκδοτο της ΔΕΘ: «Αλλαγές που ευνοούν τους πολλούς, μπορεί να ενοχλούν λίγους. Οι ισχυροί μπορεί να έχουν και μέσα ενημέρωσης και μπορεί να τα ενεργοποιούν και κατά της κυβέρνησης. Κοπιάζουν άδικα, γιατί εμείς λογοδοτούμε στον ελληνικό λαό». Τάδε έφη Κυριάκος Μητσοτάκης. Άραγε
Πλήθος τραγουδιών περιέγραφε την καλοκαιρινή απόδραση των Ελλήνων σε ακρογιαλιές, σε θάλασσες, σε κρουαζιέρες, σε νησιά, με καρπούζι, σλίπινγκ μπαγκ, ξεγνοιασιά, μπύρα, έρωτα, φιλιά, χορό. Αυτού του τύπου το καλοκαίρι έχει παρέλθει. Τώρα είμαστε σε μια άλλη εποχή. Ένας στους δύο μπορεί να πάει ολιγοήμερες
Επίθεση σε όσους αποκρύπτουν την αλήθεια σχετικά με το σιδηροδρομικό δυστύχημα στα Τέμπη εξαπέλυσε σήμερα η Μαρία Καρυστιανού, η οποία μαζί με τους υπόλοιπους συγγενείς των δεκάδων θυμάτων προσπαθεί να βρει την αλήθεια και να δικαιώσει την μνήμη τους. Με σημερινή της ανάρτηση στo προφίλ της στο twitter/x, η μάνα σύμβολο
Μια αιχμή που δεν πέρασε απαρατήρητη περιελάμβανε η ομιλία του Κυριάκου Μητσοτάκη για συμφέροντα και μέσα ενημέρωσης κατά την ομιλία του στη ΔΕΘ, φωτογραφίζοντας κυρίως τον όμιλο Μαρινάκη που μέσω του Mega ιδιαίτερα έχει οξύνει την κριτική στην κυβέρνηση
Του Απόστολου Αποστόλου* Η πολιτική φούσκα αποτελεί μια υπερβολική αντίδραση μπροστά σε κάποιο προσδοκώμενο γεγονός ή σε ένα ανερχόμενο πρόσωπο, η οποία (αντίδραση) ενισχύεται από θετική ανατροφοδότηση για μια σχετικά μεγάλη χρονική περίοδο. Πάντα οι πολιτικές φούσκες επιβάλλουν ένα κοινωνικό κόστος, χωρίς όμως να παράγουν αντισταθμιστικά
Του Γιώργου Κ. Στράτου Σε ένα όχι και τόσο μακρινό παρελθόν, οι περισσότερες οδοί των Αθηνών -ούτε λόγος για τις άλλες πόλεις- ήταν χωματόδρομοι. Καταβρέχονταν από τις υδροφόρες του δήμου, μπας και γλιτώσουν οι περίοικοι από τα σύννεφα της σκόνης, ασυγκρίτως πιο υγιεινής από αυτήν που
Του Απόστολου Αποστόλου* Η λέξη «διανοούμενος» σήμερα κρύβει κάτι ύποπτο. Πρόκειται για χαρτονένιες φιγούρες κρυμμένες στους πόλους της εξουσίας. Λειτουργούν πότε στις στρατευμένες φυλλάδες ως μιντιακά βαποράκια, άλλοτε πάλι ως μυστικοσύμβουλοι της εκτελεστικής εξουσίας, και ελάχιστοι πλέον παραμένουν στην κατάψυξη κάποιων κουκουβαγείων (πανεπιστημίων). Διαθέτουν σοβαροφανές ύφος
Για ενάμιση χρόνο ο Κυριάκος Μητσοτάκης δεσμεύεται στην κοινή γνώμη ότι δεν υπήρχε ύποπτο φορτίο στο εμπορικό τρένο των Τεμπών, ότι δεν υπήρξε έκρηξη και πως δεν έγινε μπάζωμα με εντολή Μαξίμου για να καταστραφούν κρίσιμα στοιχεία. Οτιδήποτε διαφορετικό χαρακτηριζόταν με ευκολία «συνωμοσιολογία». Από τον Βασίλη Γαλούπη, εφημερίδα «δημοκρατία» Όλες οι Αρχές της χώρας υιοθέτησαν πιστά την κυβερνητική «γραμμή». Οι ανακριτικές, πυροσβεστικές, αστυνομικές, σιδηροδρομικές και αυτοδιοικητικές
Μπορεί το όνομα του Μισέλ Μπαρνιέ, τον οποίο διόρισε ως νέο πρωθυπουργό της Γαλλίας ο Μακρόν, να μην λέει πολλά στην ελληνική κοινή γνώμη, αλλά δεν παύει να είναι ένας παλιός “γνώριμος” της χώρας μας. Από την ζοφερή εποχή των μνημονίων
