Νάχαμε να λέγαμε

Επισκέψεις: 51

Γράφει ο Χρήστος Μπολώσης

Σε κάθε εποχή εμφανίζονται διάφορες εκφράσεις, τις περισσότερες φορές σαχλεπίσαχλες, που όμως δεσπόζουν στις καθημερινές συζητήσεις.

Πολύ παλιά, από κάποιο ανεξήγητο λόγο είχε προκύψει η φράση: «Καλέ πατώνεις;», η οποία είχε κάνει θραύση και μάλιστα είχε γίνει και τραγούδι, το οποίο επίσης είχε κάνει θραύση.

Αργότερα, ακουγόταν η λέξη «γοργολαβία», η οποία εννοούσε, ένας Θεός ξέρει το γιατί και το πώς, το συνήθως κρυφό φλερτ μεταξύ δύο νέων (ενός νέου και μιάς νέας, για να εξηγούμεθα…).

Ακόμα μια φράση που ακουγόταν συνήθως, όταν ήθελες να αποσυρθείς διακριτικά από μια συζήτηση και που τη χρησιμοποιούσε τακτικά στις παλιές Ελληνικές ταινίες, η «μάνα» Τζόλυ Γαρμπή: «Πέστε τα παιδιά μου. Εγώ πάω μέσα που έχω το φαΐ στη φωτιά» (το λέει και στον «Θανασάκη τον πολιτευόμενο» και στο «Καλώς ήλθε το δολάριο»).

Στη σημερινή εποχή νέες φράσεις, όχι κατ’ ανάγκην χιουμοριστικές, έχουν εισβάλει στο καθημερινό λεξιλόγιό μας. Φράσεις και λέξεις που τις έχει επιβάλει η ζωή με τις καθημερινές ανάγκες της.

Για να θυμηθούμε μερικές:

α. «Έχω γυναίκα σήμερα»

Έκφραση, που απαντά σε διάφορες ερωτήσεις του στυλ: «Θα έρθεις για μπυρίτσα το μεσημέρι;» «Όχι έχω γυναίκα σήμερα στο σπίτι». Αυτό αν ο ερωτώμενος είναι άνδρας και εργένης. Αν είναι γυναίκα και δώσει παρόμοια απάντηση, τότε μπορεί, αναλόγως της ηλικίας, να αφήσει υπονοούμενα για woke καταστάσεις…

Βέβαια το «έχω γυναίκα σπίτι», σημαίνει ότι έχει έλθει γυναίκα για να βοηθήσει στη λάτρα του σπιτιού και ουδέν έτερον.

β. «Να παραγγείλουμε»

Δεν είναι καινούρια η φράση, έχει όμως μια κάπως διαφορετική χρήση. Παλιά λέγαμε «Να παραγγείλουμε γαλοπούλα τα Χριστούγεννα ή αρνί το Πάσχα ή λαγάνα την Καθαρή Δευτέρα ή μπακαλιάρο και σκόρδα του Ευαγγελισμού». Ακόμα «Να παραγγείλουμε παπούτσια και γραβάτα για το γάμο» και πάει λέγοντας. Ακόμα μπορεί και να τραγουδούσαμε το «Κοιμήσου και παρήγγειλα στην πόλη τα προικιά σου, στη Βενετιά τα ρούχα σου και τα διαμαντικά σου».

Και σήμερα βέβαια ισχύουν οι προαναφερθείσες παραγγελίες όμως, τις περισσότερες φορές, λέγεται σε άλλες περιπτώσεις. Η πρόταση «Να παραγγείλουμε» έχει μπει σχεδόν στην καθημερινή μας πραγματικότητα. Για παράδειγμα. Μαζευόμαστε δυό – τρεις φίλοι για να δούμε αγώνα Τσου Λου (αυτό, στην ποδοσφαιρική αργκό σημαίνει Τσάμπιονς Λιγκ) στην τηλεόραση. Ε, πώς θα περάσουν δυό ώρες; Κάποια στιγμή, η ευγενεστάτη οικοδέσποινα, ρωτάει: «Να παραγγείλουμε κάτι να τσιμπήσουμε;». Όλοι αρνούνται ευγενικά, ασχέτως αν από μέσα τους, περίμεναν πώς και πώς τη μαγική φράση: «Να παραγγείλουμε». Λέει ο ένας «Άσε ρε Μαιρούλα, ξένοι είμαστε εμείς τώρα;». Δήθεν ενδιαφέρεται για τον κόπο της Μαιρούλας ο δεύτερος δήθεν δυσανασχετεί: «Να μη σας βάζουμε σε κόπο ρε παιδιά τώρα». Ο τρίτος, δήθεν στενοχωριέται, δήθεν δυσφορεί, δήθεν έτσι, δήθεν αλλιώς και λέει με δισταγμό: «Μη μας χαλάς τη δίαιτα ρε Μαίρη. Εμείς το βράδυ δεν τρώμε». Οπότε η οικοδέσποινα την ανάγκη φιλοτιμία ποιούσα επεμβαίνει δυναμικά: «Καλέ τι λέτε; Ούτε να το συζητάτε. Να παραγγείλουμε Μήτσο μου». Τα υπόλοιπα είναι γνωστά. Να οι πίτσες ή τα σουβλάκια και να και οι απαραίτητες μπύρες, μ΄ εκείνον που δεν τρώει τα βράδυα, να τα τσακίζει.

γ. Κλείστο το ρημάδι

Παλιότερα τη φράση αυτή την απευθύναμε σε κάποιον παρλαπίπα που μας ζάλιζε με την λιμούρα του, τώρα είμαστε λιγότερο ευγενικοί λέγοντας «βούλωστο ρε» και τα τοιαύτα. Σήμερα, σε πολύ μεγαλύτερη συχνότητα, το λέμε, κυρίως για την τηλεόραση, όταν μας αποτελειώνει με τα ψέματα και τις υπερβολές της. Και είναι πολλές οι φορές πανάθεμά την.

δ. Τα λέμε

Αυτή είναι η φράση που μάλλον κατέχει την πρώτη θέση στην καθημερινότητά μας. «Τα λέμε» (συναντάται και με τη μορφή: «Θα τα πούμε»). Τώρα γιατί δε τα λέμε εκείνη την ώρα που ήδη είμαστε μαζί και τα αφήνουμε εκκρεμή και ποια είναι εκείνα που ΘΑ τα πούμε; Άγνωστο. Κάτι τέτοιο λένε και οι ξένοι: «see you later» (Θα σε δω αργότερα). Τώρα κι αυτοί πότε και πόσο αργότερα θα τον δουν δεν το ξεκαθαρίζουν.

********************

Ο φίλος Γιάννη Φ. από τη Ρόδο, έστειλε το παρακάτω πολύ ενδιαφέρον σημείωμα σχετικώς με την ενίσχυση στα καύσιμα και τη σχολική βία:

Αγαπητέ φίλε επιτρέψτε μου δύο παρεμβάσεις.

1. Όσον αφορά τα 50-60 € (στεριά-νησιά) του fuell pass υπάρχει παρεξήγηση. Έχει υπολογιστεί για 70 λίτρα τον μήνα, άρα 140 λιτ. για το δίμηνο

50-60 € Χ 100 λεπτά = 5000-6000 λεπτά/140λιτρα=35.7-42.85 λεπτά/λίτρο, τουτέστιν αν το λίτρο κοστίζει 2.10 €-0.3573=1.747 €/λίτρο, ή στα νησιά 2.25-0.428=1.822, δηλαδή ίσο περίπου με τότε που δεν γκρίνιαζαν οι “μη έχοντες”. Δεν πρέπει να το βλέπουμε σαν πόσο για φουλάρισμα. Μεγάλο ποσοστό από τους αποστράτους, αν έχουν και συνταξιούχο σύζυγό δεν παίρνουν οριακά το fuell pass οπότε πρέπει να παραπονούνται για την εξαίρεση λόγω εισοδηματικών κριτηρίων.

2. Για την 3ημερη αποβολή πρέπει να διευκρινίσω ότι πολλάκις γίνεται με αφαίρεση μόνο των ωριαίων απουσιών του 3ημέρου, ενώ ο παραβάτης βρίσκεται μέσα στην αίθουσα και συνεχίζει το “θεάρεστο” έργο του, τάχα για να μη χάνει τις εκπαιδευτικές δραστηριότητες. Κούνια που τους κούναγε τους υποστηρικτές τέτοιων μεθόδων! Λες και αυτούς τους τραμπούκους μαθητές τους νοιάζει η μάθηση…

Γιάννης

********************

Απόψεις

Του Γιάννη Ή. Πάγκαλου – Δικηγόρου

ΘΥΜΑΜΑΙ, πριν τίς εκλογές του 2019, τα πέντε μεγάλα έργα πού θ’ άλλαζαν την εικόνα της Αττικής. Ένα εκ των όποιών τα πρώην βασιλικά κτήματα στη Βαρυμπόμπη ή, ας πούμε, ή μεταφορά των φυλακών του Κορυδαλλού. Συνεπής ό Πρωθυπουργός με τη δέσμευσή του. Άλλαξε ή εικόνα των κτημάτων, αλλά και ολόκληρης τής Βαρυμπόμπης και της μισής Πάρνηθας: Κρανίου τόπος.

Έπειτα, τα πρωτοσέλιδα περί επιστροφής των «μαρμάρων» του Παρθενώνα. Κωμικοτραγικά μυθεύματα περί ταξιδιού-αστραπής του Πρωθυπουργού με τη σύζυγό του στο Λονδίνο για να συναντήσουν τον Πρίγκηπα Κάρολο. Και μετά ξανά κυριακάτικα πρωτοσέλιδα ότι από μέρα σέ μέρα τα «μάρμαρα» επιστρέφουν. Κι έτσι γράφεται στο Πάνθεο το όνομα του Κυριάκου Μητσοτάκη. Τελικά, τα «μάρμαρα», παραμένουν εκεί -πού κάκιστα – βρίσκονται με τη σύζυγο του Πρωθυπουργού απλώς να διαμαρτύρεται για τίς δεξιώσεις πού λαμβάνουν χώρα στην αίθουσα τού Βρετανικού Μουσείου: Άνθρακες ό θησαυρός.

Θυμάμαι, επίσης, την Πανεπιστημιακή Αστυνομία. Συγκεκριμένοι τηλεοπτικοί σταθμοί από νωρίς το πρωί κατέγραφαν πλάνα τής νεοσύστατης μονάδας παρατεταγμένης έμπροσθεν τού Καποδιστριακού. Τα γνωστά, η Κυβέρνηση αποφασισμένη να εφαρμόσει τόν νόμο εντός των Ανωτάτων Εκπαιδευτικών Ιδρυμάτων, να καταργήσει το άσυλο ανομίας και να επαναφέρει το άσυλο ιδεών και όλα αυτά μέσω της επιβολής της τάξης από την αποφασιστική, δυναμική και ατρόμητη Πανεπιστημιακή Αστυνομία. Εν τέλει ή Πανεπιστημιακή Αστυνομία καταργήθηκε, με αποτέλεσμα να υφίσταται μονάχα στα πλάνα αρχείου.

Με τα Σώματα Ασφαλείας, η Κυβέρνηση έχει καλή επικοινωνιακή σχέση. Ξανά πρωτοσέλιδα, ξανά πηχυαίοι τίτλοι, ξανά ρεπόρτερ από τούς γνωστούς τηλεοπτικούς σταθμούς για να καλωσορίσουν τούς «Ράμπο» της Τροχαίας. Μία ειδική μονάδα, ή οποία θ’ άλλαζε την τραγική καθημερινότητα τού πολίτη στους δρόμους τής Αττικής. Ετοιμοπόλεμοι γερανοί με αναμμένους τούς φάρους, αστυνομικοί σέ πλάνο καβάλα στις μηχανές τους έτοιμοι να επέμβουν και να επαναφέρουν την ομαλή κυκλοφοριακή κίνηση όποτε και όπου απαιτηθεί. Τελικά, το επίλεκτο σώμα, κι αυτό στα πλάνα αρχείου η δε διαδρομή είναι σχεδόν μια εκδρομή, αφού από το να διασχίσεις 15 χιλιόμετρα εντός της Αττικής είναι προτιμότερο να ζεις στο νησί των νησιών, στην πανέμορφη Αίγινα, και να φθάνεις στη δουλειά σου σέ 45 λεπτά διά θαλάσσης.

Πονεμένη ή επόμενη ιστορία, με κινηματογραφικά επεισόδια. Το Χάρβαρντ έρχεται στην Ελλάδα, το Κολούμπια φθάνει, το ΜΙΤ ετοιμάζει βαλίτσες κ.ο.κ. Ίδρυση ιδιωτικών πανεπιστημίων! Και τί δεν ειπώθηκε και τί δεν γράφτηκε λίγο πριν την ψήφιση του σχετικού νομοσχεδίου. Μπορεί τα «μυαλά» να μην επέστρεψαν ποτέ, όπως έλεγε ή Κυβέρνηση (των άριστων), ας έρθει το Χάρβαρντ στην Ελλάδα για να σταματήσουμε την αιμορραγία φοιτητών. Ξέρετε καλά τελικά ποια είναι ή αλήθεια. Εξ’ άλλου όλοι, οι συγκρατημένοι, αλλά και υποψιασμένοι, μειδιούσαμε στις παραπάνω υποσχέσεις.

Γνωρίζαμε καλά το έργο.

Θα σάς πάω τώρα στα πιο «βαριά». Εκλογές 2023, «έρχεται ή επενδυτική βαθμίδα». Από τούς φίλους τού Λονδίνου μέχρι τα καφενεία τής γειτονιάς, ξάφνου οι λέξεις «επενδυτική βαθμίδα» έγιναν η απόλυτη προτεραιότητα, ό εθνικός στόχος, ό σταθμός της ευημερίας, το μυστικό για ν’ αλλάξει ή ζωή μας. Ήρθε δεν ήρθε ή επενδυτική βαθμίδα, δεν έχει διαφορά και μεγάλη σημασία. Το μήνυμα επικοινωνήθηκε και πάλι από τα «αντικειμενικά» ΜΜΕ και οι εκλογές κερδήθηκαν. Αλήθεια, ήρθε; Νομίζω ναι, αλλά τί σημασία έχει στην εικονική πραγματικότητα πού βιώνουμε έξι χρόνια τώρα;

Μιας και είπα τώρα, ας πάμε στο τελευταίο μεγάλο επίτευγμα της Κυβέρνησης των αρίστων, το μείζον… ζήτημα τού «Αγνώστου Στρατιώτη». Άκουσα με τεράστια προσοχή τη ραδιοφωνική συνέντευξη τού Πρωθυπουργού στον άριστο κ. Πορτοσάλτε. Είπε ότι περιμένει προτάσεις από τον ΥΠΕΘΑ για την ανάδειξη τού μνημείου του «Αγνώστου Στρατιώτη», διότι δεσμεύεται ότι θ’ αναδειχθεί. Τί εννοεί και πως θ’ αναδειχθεί, δεν ξέρω. Καταλάβατε, μάλλον εννοεί όπως τα βασιλικά κτήματα, τα μάρμαρα, οι «Ράμπο», η Πανεπιστημιακή Αστυνομία, το Χάρβαρντ κ.ο.κ. Για τέτοια αξιοποίηση ομιλούμε και πάλι. Θαρρώ πως τη λένε «επικοινωνιακή αξιοποίηση», αλλά μακάρι να με διορθώσει κάποιος πού παραμένει πιστός και σίγουρος στις εξαγγελίες του Πρωθυπουργού.

Φυσικά, όλοι ζούμε με το όνειρο να φθάσει ό μέσος μισθός το 2027 στα 1.500 ευρώ και να μειωθεί η ακρίβεια, μήπως και μπορέσουμε απλώς να επιβιώσουμε. Είναι κι αυτές κρίσιμες δεσμεύσεις του κ. Πρωθυπουργού, όπως άλλως τε για τα εθνικά θέματα κ.λπ.

Ξέρετε, στην αγορά, στο εμπόριο, στη ναυτιλία, στην πολιτική, στη ζωή, πάνω απ’ όλα στις ανθρώπινες σχέσεις, υπάρχει ή έννοια της εμπιστοσύνης. Αν παύσει αυτή, αν κάποιος για κάποιον λόγο χάσει την εμπιστοσύνη σου, η αρχή του τέλους έχει ξεκινήσει. Τρανταχτό παράδειγμα, όσα γράφονται για τον ΟΠΕΚΕΠΕ ή για τίς τηλεφωνικές υποκλοπές ή για τίς απ’ ευθείας αναθέσεις κ.ο.κ. Χάθηκε ή εμπιστοσύνη μεταξύ της συντριπτικής πλειοψηφίας των πολιτών και της Κυβέρνησης. Αυτή είναι ή πραγματικότητα. Και χάθηκε αυτή η εμπιστοσύνη με αποκλειστική ευθύνη της Κυβέρνησης. Δεν ξέρω πώς είναι δυνατόν να λειτουργήσει το πράγμα απ’ εδώ και πέρα, όταν ένα εκατομμύριο πολίτες ζητούν «οξυγόνο» σέ μαζικές αντικυβερνητικές διαδηλώσεις. Δεν ξέρω πώς μπορεί να σταθεί μια Κυβέρνηση όταν όλες οι πολιτικές κεφαλές του τόπου αμφισβητούν αυτήν και τις προθέσεις της. Δεν ξέρω όταν ό ΥΠΕΘΑ είναι απών απ’ αυτό τον επικοινωνιακό θίασο, πώς στέκει μια κυβέρνηση. Ειλικρινά, δεν ξέρω πού πρέπει να φθάσουν τα πράγματα για να διευκολυνθεί ή κατάσταση. Ένα είναι το βέβαιο και σημειώθηκε εμφατικά τίς προηγούμενες μέρες από τον μοναδικό πολιτικό πού διατηρεί σχέσεις εμπιστοσύνης με την πλειοψηφία τού λαού, πέρα από κόμματα και παρατάξεις: «οδεύουμε σέ μείζονα κρίση. Κι αυτή έχει την υπογραφή συγκεκριμένου προσώπου».

Σημείωση: Μην αρχίσουμε τώρα να ζητάμε ΑΜΚΑ, ΑΦΜ, Αριθμό ταυτότητος και τα τοιαύτα. Η ουσία είναι ότι λέει αλήθειες ο κ. Πάγκαλος κι όχι τι τηλέφωνο έχει… Και λέει αλήθειες.

Τη διευκρίνιση αυτή τη θεωρώ απαραίτητη διότι υπάρχουν φίλοι οι οποίοι όταν δημοσιεύω κάποιο στοιχείο που δεν τους αρέσει, ζητούν αποδεικτικά στοιχεία, λες και ξεψαχνίζουν την υπόθεση του… ΟΠΕΚΕΠΕ.

********************

Και πάνω απ’ όλα η επικαιρότητα. Την Κυριακή 18 Μαΐου, γίνεται η ετήσια 42^η Μαραθώνια Πορεία Ειρήνης, στην οποία όπως θυμούνται οι παλιοί πρωτεργάτης ήταν ο βουλευτής, συνεργαζόμενος με την ΕΔΑ και όχι της ΕΔΑ, Γρηγόρης Λαμπράκης.

Ψάχνοντας τα χαρτιά μου βρήκα αυτήν την φωτογραφία που απεικονίζει τον Γρηγόρη Λαμπράκη με τον Ιωάννη Μεταξά, στου Ολυμπιακούς Αγώνες του Βερολίνου το 1936.

§. Αδυνατώ να αντιληφθώ γιατί οι αχάριστοι συμπολίτες μας διαμαρτύρονται για διάφορα θέματα, ενώ γνωρίζουν πολύ καλά ότι υπάρχουν εναλλακτικές λύσεις και μάλιστα εξαιρετικές. Γιατί διαμαρτύρεστε κύριοι για το κλείσιμο των ΕΛΤΑ, όταν υπάρχουν πολλές ιδιωτικές εταιρίες ταχυμεταφορών, οι οποίες φέρνουν στην πόρτα σου όχι το γράμμα ή το δέμα που περιμένεις, αλλά το σημείωμα ότι… δεν σε βρήκαν; Τι έγινε που υπάρχουν ελλείψεις στα δημόσια νοσοκομεία; Στραβομάρα έχετε να πάτε στις μεγάλες ιδιωτικές υγειονομικές μονάδες; Δόξα τω Θεώ υπάρχουν πολλές από δαύτες και μάλιστα δικές μας… Διαμαρτύρονται γονείς ότι στα σχολεία τα παιδιά τους δέχονται επιθέσεις και λοιδορίες (bullying, το λένε τώρα…), από συμμαθητές τους. Καλά να πάθουν. Τόσα ιδιωτικά σχολεία υπάρχουν γύρω μας δεν τα βλέπουν; Το κολέγιο του «βεβαίως – βεβαίως» το ξεχάσανε κιόλας. Άλλοι διαμαρτύρονται ότι τα παιδιά τους δεν κάνουν μάθημα αφού οι καθηγητές τους συνεδριάζουν επί δίωρο για ν΄ αποφασίσουν πού θα πάνε στην προσεχή μονοήμερη εκδρομή (πραγματικό περιστατικό). Να τα πάνε κι αυτά στα ιδιωτικά – Έτσι γκρίνιαζα κι εγώ στη «Ριπή» της 23 Απριλίου ότι δεν με είχαν ρωτήσει ποτέ σε γκάλοπ και μετά 2-3 μέρες κουδούνισε το τηλέφωνο και ήταν από… εταιρία δημοσκοπήσεων… Τυχαίο; Μπορεί. Πάντως εγώ δεν απάντησα…

§. α. Βλέπω σε διάφορα γήπεδα, ποδοσφαίρου και μπάσκετ, να διαφημίζονται οι Περιφέρειες και δεν μπορώ να καταλάβω το γιατί. Και χορηγοί να είναι, που δεν ξέρω αν έχουν τόσα λεφτά για τέτοιες δαπάνες ή αν προβλέπεται το τοιούτον, δεν το αναφέρουν. Απλώς υπάρχουν πινακίδες με το όνομα της Περιφέρειας. Να ενημερώνουν άραγε ότι αυτές είναι καλές Περιφέρειες και να πάμε να μετοικίσουμε στη ζώνη ευθύνης τους; Ίσως… β. Αλήθεια εκείνο το έρημο το μετρό πόση μπίχλα μπορεί ν’ αντέξει; Μέχρι τώρα είχαμε την υγρασία η οποία έχει επισκεφθεί μερικούς σταθμούς (π.χ. Μοναστηράκι, Χολαργός κ.λπ.) εδώ και χρόνια (ωραίες μελέτες κάνανε οι αρμόδιοι…), είχαμε τη φυσιολογική ρύπανση, τώρα προστέθηκαν και τα γκράφιτι, τα οποία ήδη έκαναν την εμφάνισή τους στον Σταθμό Αμπελοκήπων. Δεδομένου μάλιστα ότι είναι μέσα στον σταθμό, σημαίνει ότι «φιλοτεχνήθηκαν» μέρα μεσημέρι. Ουδείς το πήρε χαμπάρι; Αμ εκείνες οι κυλιόμενες κουπαστές που έχουν γεμίσει σκασίματα κι έτσι και σου μαγκώσουν το δέρμα, θα ουρλιάξεις από τον πόνο; Ούτε αυτό το βλέπει κανείς; Τι διάολο όλοι με κουρσάρες κυκλοφορούν; Πάντως για τα γκράφιτι περιμένω τον κ. Κυρανάκη, αφού προηγουμένως ειδοποιήσει την Φίνος Φιλμ, την MGM και την Paramount, να βουτήξει τη μπατανόβουρτσα και να τα εξαϋλώσει… Και να μη ξεχνάμε: Η ΑΕΚ πρωταθλήτρια Ελλάδος 2026!

§. Προχθές την Κυριακή η ΑΕΚ κατέκτησε το πρωτάθλημα Ελλάδος για την περίοδο 2025-2026. Με το σφύριγμα της λήξης, ο αγωνιστικός χώρος πλημμύρισε από πανηγυρίζοντες οπαδούς, οι οποίοι βέβαια εκτός των πανηγυρισμών προσέφυγαν και σε «αταξίες», όπως σχίσιμο δικτυών και άλλα. Η εικόνα ήταν πολύ άσχημη, διότι εκτός του ότι οι εισβολείς δεν άφησαν να κάνει η ομάδα τον «γύρο του θριάμβου» και να χαιρετήσει τους φίλους της που υπομονετικά περίμεναν στις εξέδρες, υπήρξε και μεγάλος κίνδυνος να υπάρξουν τραυματισμοί από αυτήν την ανεξέλεγκτη εισβολή. Ίσως προχθές να υπήρχε η, πάντως όχι ισχυρή, δικαιολογία ότι η ΠΑΕ ΑΕΚ δεν περίμενε αυτή την εξέλιξη των γεγονότων, η οποία προέκυψε από τον συνδυασμό αποτελεσμάτων, αφού το αποτέλεσμα του άλλου ματς Ολυμπιακός – ΠΑΟΚ έληξε 1-1, και συνετέλεσε στο να αναδειχθεί από προχθές πρωταθλήτρια η ΑΕΚ, εξ’ ού και το (αδικαιολόγητο) ντου. Όμως την ερχομένη Κυριακή, μετά από το παιχνίδι με τον Ολυμπιακό, θα γίνει η επίσημα απονομή του τίτλου στην ΑΕΚ (ελπίζω να παραστεί ο πρόεδρος της ΕΠΟ κ. Γκαγκάτσης…) και θα είναι απαράδεκτο να ξαναδούμε τέτοιες εικόνες. Υπάρχει καιρός ώστε ο αγωνιστικός χώρος να γίνει φρούριο αδιαπέραστο ακόμα και από τους πυραύλους, που βολτάρουν στη Μέση Ανατολή. Προς Θεού! Μη ζήσουμε άλλη «Θύρα 7».