Του Πάνου Β. Ζήση
Ιστορικά πάντα έπειτα από αδυσώπητες μάχες επικρατούν οι ενάρετοι των φαύλων. Η αλήθεια ηττάται στην αρχή από το πανούργο και δόλιο ψέμα, όμως είναι τόσο ισχυρή έχοντας συμμάχους τη νομοτέλεια και τη φυσιολογική ροή της ζωής, καταφέρνοντας στο τέλος να εξολοθρεύσει το έρεβος δίνοντας πίσω στην ανθρωπότητα το χαμένο φως προς αποκατάσταση της λαβωμένης ευδαιμονίας.
Στην περίπτωση μας χρειάστηκαν 11 χρόνια αμείλικτου πολέμου για να λάμψει η αλήθεια.
Ενώ η χώρα είχε αρχίσει δειλά δειλά να γλείφει το ξέφωτο κατόπιν τεράστιων θυσιών του λαού, αίφνης επανήλθαν στο προσκήνιο οι νοσηρές δυνάμεις που είχαν εξανδραποδίσει την πατρίδα καθιστώντας τη άθυρμα των σάπιων ιμπεριαλιστών.
Καπετάνιος της τότε ο Αντώνης Σαμαράς. Που μέχρι και το μάτι του έχασε υπηρετώντας τη λατρευτή του Ελλάδα. Πατριώτης με πράξεις. Κάλλιστα θα μπορούσε να τα παρατήσει όλα για να σώσει την όρασή του. Δεν υπήρχε ωστόσο η πολυτέλεια του χρόνου.
Η χώρα επί της ουσίας είχε παραδοθεί στους δυνάστες της και αν δεν επενέβαινε άμεσα ο Σαμαράς κυριολεκτικά θα ξέσκιζαν τις σάρκες της.
Όσοι τον γνωρίζουν είναι σίγουροι ότι ενήργησε ως εξής: … «ο θεός μού έδωσε και δεύτερο μάτι, η Ελλάδα όμως δεν έχει δεύτερη ευκαιρία».
Η επιλογή του τον δικαίωσε. Η Ελλάδα ξαναστάθηκε στα πόδια της. Τα χαμόγελα, εν μέσω άθλιων χτυπημάτων κάτω από τη ζώνη κατά του Σαμαρά από τους λακέδες που την ξεζούμισαν και τους κόπηκε η μάσα, σταδιακά επέστρεφαν. Οι εχθροί της (αυτόχθονες – ετερόχθονες) ήταν πλέον σε απόσταση ασφαλείας. Όλα έδειχναν ότι τα προσκόμματα που της στερούσαν την ανάσα είχαν απομακρυνθεί.
Φευ, φρούδες οι ελπίδες. Οι εχθροί ανακάλυψαν την κερκόπορτα κι όλα γκρεμίστηκαν.
Με μπροστάρη ένα γελοίο μειράκιο που κορόιδευε στα ίσα τον λαό παριστάνοντας τον επαναστάτη, όχι μόνο παλινορθώθηκαν, αλλά μετέτρεψαν την πατρίδα σε πλήρως ελεγχόμενο προτεκτοράτο.
Αρπάζοντας τον πλούτο της για τα επόμενα 100 χρόνια. Διαμοιράζοντας κατά το δοκούν τα εδάφη και την κυριαρχία της. Η αρχή έγινε με την απώλεια της Μακεδονίας. Σειρά πήραν η Θράκη και το Αιγαίο.
Ο Σαμαράς δεν εγκατέλειψε τον αγώνα. Ανασκουμπώθηκε καταφέρνοντας να συντρίψει τον χαμερπή λαοπλάνο με δυνάμεις που φαινομενικά διέθεταν τα εχέγγυα για την εθνική νίκη (για να τελειώσει το παραμυθάκι με τη στήριξη στον Μητσοτάκη. Κακές γλώσσες αναφέρουν ότι ο ίδιος ο Κυριάκος προσκύνησε διαβεβαιώνοντας τον Σαμαρά ότι δεν συμφωνεί με Ντόρα και Αγία Οικογένεια και χαράσσει τη δική του πορεία).
Δυστυχώς όπως διαπιστώσαμε ο Μητσοτάκης αποδείχτηκε ένας Τσίπρας με γραβάτα. Ίσως χειρότερος. Διότι ο ένας είναι καταληψίας αμόρφωτος κατσαπλιάς κι ο άλλος εκπρόσωπος του αστικού κράτους.
Πίσω στα χαρακώματα ο Σαμαράς. Μέχρι τέλους!!!
Από την πλευρά μας είμαστε σίγουροι ότι και πάλι θα κερδίσει. Διότι πάντα σε όλη του την πορεία πάλευε μονάχα για την Ελλάδα. Ούτε το χρήμα (ασχέτως αν προέρχεται από μεγαλοαστική οικογένεια διεξάγει λιτό βίο) τον ενδιέφερε ούτε τα οφίτσια.
Κι επειδή η εκδίκηση είναι ένα πιάτο που τρώγεται κρύο οι ίδιοι οι κατσαπλιάδες που τον έριξαν, σήμερα τον δικαιώνουν.
Γιατί; Διότι τους άδειασε μεγαλοπρεπώς (ίδιον των δήθεν αριστερών τιμονιέρηδων) ο κόκκινος ολετήρας και θέλουν να τον εκδικηθούν.
«Το πιο σημαντικό λάθος ήταν η απόφαση να μην ψηφίσουμε τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας και να πέσει η κυβέρνηση Σαμαρά – Βενιζέλου. Το θεωρώ ακόμη ότι ήταν λάθος και δεν βοήθησε τη μετέπειτα οικονομική πολιτική» παραδέχθηκε μετά από 11 (!!!) χρόνια ο κύριος Τσακαλώτος.
Με τον κύριο Βαρουφάκη να μας αφήνει άφωνους υποστηρίζοντας ότι ο Σόιμπλε του είχε πει ότι αποφάσισε να ρίξει τον Σαμαρά τον Ιουλίο του 2014, δίνοντας παράλληλα στεγνά τον Τσίπρα παρομοιάζοντάς τον με υποχείριο των Γερμανών
Κοινώς, έριξαν τον Σαμαρά καθώς τα είχε στηλώσει προσπαθώντας με νύχια και με δόντια να σώσει την Ελλάδα από τους αδίστακτους Γερμαναράδες (κι όχι μόνο).
Θυμάστε που έλεγε τότε ότι ο Τσίπρας είναι το ατύχημα που δεν πρέπει να συμβεί στη χώρα;
Δεν τον πιστέψαμε με τα γνωστά αποτελέσματα.
Τουλάχιστον ας τον ακούσουμε τώρα!!!
Μητσοτάκης και Τσίπρας εκ των ων ουκ άνευ επιβάλλεται να μπουν στο χρονοντούλαπο.
ΥΓ. Η ανέλπιστη δικαίωση Σαμαρά έρχεται τη μέρα μιας στενάχωρης προσωπικής στιγμής. Έστι από μηχανής θεός της Ελλάδας. Πάμε δυνατά!!!
