διάβολος φοράει Prada 2 ★★½
ΚΟΜΕΝΤΙ (2026), 119΄
Σκηνοθεσία: Ντέιβιντ Φράνκελ
Ερμηνείες: Μέριλ Στριπ, Αν Χάθαγουεϊ, Εμιλι Μπλαντ
Δύο δεκαετίες μετά τη μεγάλη επιτυχία του φιλμ που συνέδεσε απολαυστικά τον κόσμο της μόδας με εκείνον του σινεμά, το καστ των βασικών πρωταγωνιστών επανέρχεται ατόφιο για την πολυαναμενόμενη συνέχεια. Εχοντας πλέον πίσω της μια σεβαστή καριέρα ως μαχητική δημοσιογράφος, η Αντι Σακς (Αν Χάθαγουεϊ) θα αναγκαστεί να μπει ξανά στην υπηρεσία της σιδηράς Μιράντα Πρίστλι, αυτή τη φορά ως αρχισυντάκτρια του περιοδικού Runway. Οταν το τελευταίο θα αντιμετωπίσει ζήτημα επιβίωσης, οι δύο γυναίκες θα βρουν απέναντί τους μια παλιά γνώριμη (Εμιλι Μπλαντ) σε ρόλο σκληρής ανταγωνίστριας.
Δίχως να έχει πια ως πλατφόρμα το ομώνυμο μυθιστόρημα της Λορίν Γουάισμπεργκερ, η ταινία του Ντέιβιντ Φράνκελ υιοθετεί μια απλώς υποτυπώδη πλοκή προκειμένου να φέρει ξανά κοντά τους πρωταγωνιστές της. Ο παραδοσιακός Τύπος, που πνέει τα λοίσθια ανοίγοντας δρόμο για την επέλαση του Διαδικτύου, αναγκάζει τους πάντες να προσαρμοστούν, συμπεριλαμβανομένης της άλλοτε άτεγκτης Μιράντα. Η Μέριλ Στριπ ερμηνεύει μάλλον διαδικαστικά –αλλά και με μερικές στιγμές μαγείας– τον χαρακτήρα της, ενώ έχει δίπλα της τη φανερά πιο αφοσιωμένη στο πρότζεκτ Χάθαγουεϊ. Η Αμερικανίδα ηθοποιός παίρνει στα σοβαρά τον ρόλο που απογείωσε την καριέρα της, σε ένα φιλμ που προσφέρει εν αφθονία μια περιδιάβαση στον κόσμο της μόδας, την οποία (προφανώς) απαιτεί το κοινό του, παραμένοντας ταυτόχρονα ανάλαφρο αλλά και λιγότερο διασκεδαστικό από το πρώτο φιλμ.
Ομαχα ★★★
ΔΡΑΜΑ (2025), 83΄
Σκηνοθεσία: Κόουλ Γουέμπλεϊ
Ερμηνείες: Τζον Μαγκάρο, Μόλι Μπελ Ράιτ
Μια ταινία χαρακτηριστική του αμερικανικού ανεξάρτητου κινηματογράφου, που βρίσκει συχνά το «σπίτι» του στο Φεστιβάλ του Σάντανς, έρχεται αυτή την εβδομάδα στις αίθουσες. Ενας χήρος πατέρας (Τζον Μαγκάρο) θα ξυπνήσει χαράματα τα δυο μικρά παιδιά του, ζητώντας τους να μπουν γρήγορα στο αυτοκίνητο. Οι τρεις τους θα ξεκινήσουν ένα ταξίδι-έκπληξη(;) διασχίζοντας την αμερικανική ενδοχώρα με το ταλαιπωρημένο όχημα και κουβαλώντας μαζί τους ένα κρυμμένο μυστικό, το οποίο θα αποκαλυφθεί μόνο προς το τέλος της διαδρομής.
Βάζοντας στο επίκεντρο τους λιγότερο προνομιούχους της αμερικανικής κοινωνίας, οι οποίοι συχνά συνθλίβονται ανάμεσα στα γρανάζια ενός αμείλικτου συστήματος, το μεγάλου μήκους ντεμπούτο του Κόουλ Γουέμπλεϊ είναι από εκείνα τα φιλμ δρόμου που φτάνουν στις οξείες παρατηρήσεις τους με τα απλούστερα υλικά. Το ταξίδι στην απέραντη χώρα, αλλά και στην ίδια την αυτογνωσία, διανθίζεται με συγκίνηση, χιούμορ και μια-δυο καλοδιαλεγμένες ανατροπές, ενώ η εστίαση της κάμερας συχνά «ανοίγει» για να αντιπαραβάλει το ανθρώπινο δράμα στην κλίμακα του αχανούς τοπίου.
Κος Κανένας εναντίον του Πούτιν ★★★
ΝΤΟΚΙΜΑΝΤΕΡ (2025), 90΄
Σκηνοθεσία: Ντέιβιντ Μπόρενσταϊν, Πάβελ Ταλάνκιν
Εμφανίζεται: Πάβελ Ταλάνκιν
Οσκαρ κορυφαίου ντοκιμαντέρ για ένα φιλμ που ασχολείται με την προπαγανδιστική εκστρατεία η οποία λαμβάνει χώρα στην εμπόλεμη Ρωσία του Βλαντιμίρ Πούτιν. Ο Πάσα Ταλάνκιν είναι ένας πολύ αγαπητός δάσκαλος και υπεύθυνος εκδηλώσεων στο σχολείο μιας ρωσικής βιομηχανικής πόλης. Ο ρόλος του, ωστόσο, θα αλλάξει άρδην έπειτα από την έναρξη του πολέμου στην Ουκρανία, όταν εκείνος και οι υπόλοιποι δάσκαλοι θα υποχρεωθούν να εντάξουν στο πρόγραμμα προπαγανδιστικά μαθήματα, ενώ οι εθνικιστικές τάσεις και η ηρωοποίηση του σοβιετικού παρελθόντος γίνονται όλο και πιο έντονα φαινόμενα. Ο πρωταγωνιστής του ντοκιμαντέρ εκμεταλλεύεται ουσιαστικά τη θέση του ως βιντεογράφος του σχολείου προκειμένου να καταγράψει όσα συμβαίνουν εντός του και στη συνέχεια παράνομα (προφανώς) να διοχετεύσει το υλικό για τη δημιουργία του ντοκιμαντέρ, πριν σχεδιάσει και τη δική του απόδραση από τη χώρα. Η ματιά που προσφέρει το φιλμ σε αυτή τη διάσταση της σύγχρονης Ρωσίας είναι φυσικά ενδιαφέρουσα, ενώ διανθίζεται και με αρκετό αυτοσαρκαστικό χιούμορ· βέβαια, όσα παρακολουθούμε εκεί δεν αποτελούν ιδιαίτερη έκπληξη, τουλάχιστον για τον κάπως υποψιασμένο, έστω και δυτικό, θεατή.
Dolly ★½
ΤΡΟΜΟΥ (2025), 83΄
Σκηνοθεσία: Ροντ Μπλάκχερστ
Ερμηνείες: Φαμπιάν Τερέζ, Σον Γουίλιαμ Σκοτ
Κλασικές ιστορίες της αμερικανικής μυθολογίας του τρόμου, όπως «Η νύχτα με τις μάσκες» και «Ο σχιζοφρενής δολοφόνος με το πριόνι», αποτελούν πηγή έμπνευσης για το φιλμ του Ροντ Μπλάκχερστ. Κατά τη διάρκεια μιας εκδρομής στο δάσος με τον αγαπημένο της, μια νεαρή γυναίκα θα πέσει θύμα απαγωγής και θα βρεθεί στο έλεος μιας πελώριας μορφής με κεφάλι κούκλας, η οποία θέλει να τη μεγαλώσει σαν να είναι παιδί της. Κάποιες ενδιαφέρουσες ψυχολογικές προεκτάσεις δεν αρκούν για να δώσουν παραπάνω ενδιαφέρον σε ένα σύνολο που ποντάρει βασικά στη σοκαριστική του εικονοποιία παρά σε οτιδήποτε άλλο.
Τρίχες κατσαρές
ANIMATION (2025), 77΄
Σκηνοθεσία: Γιαν Ράμπεκ
Ακούγονται: Μαριλένα Χατζηνικολαΐδη, Βασιλική Σούτη
Ενα σκανδαλιάρικο τρολ έχει για πρωταγωνιστή το σκανδιναβικό animation, το οποίο μας ταξιδεύει στο ειδυλλιακό νησί Μπόρνχολμ, στο υπέδαφος του οποίου ζει ειρηνικά η κοινότητα των τρολ. Οταν ωστόσο ο νεαρός Ρούλης Κατσαρούλης θα παραβιάσει τους κανόνες και θα ανέβει στην επιφάνεια μπαίνοντας στην επικράτεια των ανθρώπων, μια μεγάλη περιπέτεια γεμάτη κινδύνους, μαγεία και πλούσιες εμπειρίες θα ξεκινήσει.
