Αυτός ο κύριος, ως ένας εκ των εκλεκτών του πρωθυπουργού, ανέλαβε πρόσφατα τη θέση του υφυπουργού Αγροτικής Ανάπτυξης. Έτσι, μάθαμε (ή θυμηθήκαμε) ορισμένα στοιχεία για την «εξαιρετική» πορεία του, η οποία, μεταξύ άλλων, περνάει από την αναπαραγωγή χρυσαυγίτικων οχετών για τον Άρη Βελουχιώτη μέχρι την «πύρινη» αρθρογραφία του στην ακροδεξιά και φιλοχουντική «Ελεύθερη Ώρα».
Μέχρι εδώ, θα μπορούσε να πει κανείς ότι δεν είναι και ο πρώτος υπουργός του Μητσοτάκη με ακροδεξιό παρελθόν και… μέλλον. Υπήρξε, όμως, ένα «ζητηματάκι» για το οποίο ο Μακάριος Λαζαρίδης έχει κληθεί να δώσει δημόσια εξηγήσεις: Κατείχε θέση επιστημονικού συνεργάτη το 2007 στο υπουργείο Παιδείας χωρίς τα τυπικά προσόντα. Ο άνθρωπος, στα νιάτα του, είχε ολοκληρώσει ένα εργαστήριο σπουδών, αλλά η θέση χρειαζόταν πτυχίο δημοσίου Πανεπιστημίου ή ισότιμου τίτλου σπουδών. Τότε, όταν σπούδαζε ο Λαζαρίδης (τέλη της δεκαετίας του ’80 με αρχές του ’90), δεν είχε γίνει η «μπίζνα» με τα κολέγια και τα ιδιωτικά «πανεπιστήμια». Άρα, ισότιμος τίτλος θα μπορούσε να είναι μόνο ένα πτυχίο από πανεπιστημιακό ίδρυμα του εξωτερικού, το οποίο έπρεπε και να αναγνωρίζεται στην Ελλάδα.
Σήμερα, με τη συνέντευξή του στον τηλεοπτικό σταθμό OPEN, o Λαζαρίδης επιβεβαίωσε ότι δεν κατείχε τα τυπικά προσόντα για τη θέση, επικαλούμενος μια «χαλαρότητα» στις διαδικασίες επιλογής εκείνης την εποχή. «Δεν απαιτούνταν τόσο αυστηρός έλεγχος», δήλωσε, με άνεση, για μια θέση που είχε τον χαρακτηρισμό του Ειδικού Επιστήμονα και όχι του μετακλητού χωρίς άλλες προϋποθέσεις. Επί της ουσίας, ο υφυπουργός του Μητσοτάκη παραδέχτηκε ότι δεν πληρούσε τα κριτήρια για τη θέση και έφταναν μόνο οι πολιτικές συστάσεις.
Ο Λαζαρίδης, φυσικά, δεν αισθάνθηκε την ανάγκη να απολογηθεί για κάτι που παραδέχεται και ο ίδιος. Αντίθετα, πούλησε εξυπνάδες (με πήραν «γιατί ήμουν ωραίος») και έβγαλε τον καημό του και τα (πολιτικά) θεματάκια του, λέγοντας, σε κατάσταση απελπισίας, την εξής μπούρδα: «Δεν είμαι και τεμπέλης όπως είναι οι αριστεροί»! Επιπλέον, όταν του υπενθύμισαν την καθαρίστρια, η οποία μπήκε φυλακή για πλαστογραφία απολυτηρίου δημοτικού, είπε (ως άνθρωπος με… υψηλό ήθος) «και τι να κάνω εγώ;».
Να υπογραμμίσουμε, σε αυτό το σημείο, ότι στην «αριστεία» όπως την περιγράφει ο πρωθυπουργός, δεν χωράει ούτε η κοινωνική εμπειρία, ούτε ο μόχθος εργαζομένων του μεροκάματου. Αυτά δεν είναι «τυπικά προσόντα» για την κυβέρνηση Μητσοτάκη. Το παράδειγμα Λαζαρίδη, όμως, είναι πρότυπο «αριστείας» – και δεν είναι εξαίρεση – για τον αρχι-«άριστο» πρωθυπουργό. Σηματοδοτεί και νοηματοδοτεί πώς αντιλαμβάνονται στην κυβέρνηση του την «αριστεία», με την οποία μας έχουν ζαλίσει εδώ και χρόνια. Ο πρωθυπουργός, άλλωστε, πάντα δήλωνε περήφανος για τα στελέχη που επέλεγε στο κόμμα της ΝΔ και στην κυβέρνηση για τα «εξαιρετικά» βιογραφικά τους και το ήθος τους.
Κατά τα άλλα, τι νέα, κύριε Μητσοτάκη; Όλα καλά στο Μέγαρο Μαξίμου; Ο Πίνατ τι κάνει; Ας είναι καλά το σκυλάκι. Αυτό, σίγουρα, δεν βρέθηκε σε θέση «Ειδικού Επιστήμονα», χωρίς να έχει πτυχίο πανεπιστημίου…
Υ.Γ: Ο κύριος Λαζαρίδης είναι τόσο «λεβέντης» που όταν τον ρώτησαν, στη συνέντευξη στο OPEN, για την παρακάτω ανάρτηση (όπου έγραφε «όσοι έχουμε αποφοιτήσει από δημόσιο πανεπιστήμιο») απάντησε περίπου ότι… μπέρδεψε το «μ» με το «ν» και έγραψε «έχουμε» αντί «έχουνε».
