Αυτές τις άγιες ημέρες που η Εκκλησία μάς καλεί να παρακολουθήσουμε μέσω των θείων ακολουθιών την πορεία του Κυρίου από τον Γολγοθά στην Ανάσταση, μια μεγάλη πρόκληση είναι η απομάκρυνση από την τοξικότητα που μας πολιορκεί. Κάθε μέρα, κάθε ώρα, τα ΜΜΕ, τα social media και οι «ειδικοί» της τηλεόρασης μας τραβούν προς τα κάτω, σε χθόνιες σκέψεις, σε μικροπρεπείς αντιπαραθέσεις, σε μίσος που μεταμφιέζεται σε «ενημέρωση». Παρακολουθώντας όλα τούτα, τείνουμε να ξεχνάμε ότι η ζωή μας είναι στίβος μάχης, προπονητήριο αρετής και πεδίο χάριτος για την ψυχή.
Κατάλληλες οι μέρες να πούμε «όχι». Να απομακρυνθούμε συνειδητά από ό,τι μας λερώνει. Να κλείσουμε τις οθόνες, να σιωπήσουμε τις φωνές που φωνάζουν και να απευθύνουμε νοερά τον λόγο μας στον Θεό. Να συντονιστούμε με τη χάρη Του. Να ησυχάσουμε. Να προσεγγίσουμε τον εαυτό μας όπως θα έκανε ένα παιδί: χωρίς προκατάληψη, χωρίς κακία, με καθαρή ματιά και ανοιχτή καρδιά. Το παιδί δεν ρωτάει «ποιος φταίει», δεν ψάχνει εχθρούς. Απλώς αγαπά και εμπιστεύεται.
Είναι το μέγα παράδοξο: Το μαρτύριο του Κυρίου, η φρικτή Σταύρωση, η άφατη πίκρα του θανάτου συνθέτουν μια απόλυτη ήττα ως προϋπόθεση της τελικής νίκης. Ο σταυρωθείς Χριστός αναστήθηκε. Και αυτό είναι το μήνυμα των ημερών. Όπως Εκείνος νίκησε τον θάνατο, έτσι μπορούμε κι εμείς να νικήσουμε.
Δεν χρειάζονται μεγάλα λόγια. Αρκεί να πιστεύουμε, να προσευχόμαστε, να αγαπάμε Εκείνον και να αγαπάμε τον συνάνθρωπο, ακόμα και όλους όσοι διαφωνούν μαζί μας και έχουν αρνητική άποψη για εμάς. Η αληθινή Ανάσταση ως γεγονός υπερβατικό μπορεί να γίνει κατανοητή μέσω της αυθυπέρβασης. Κι είναι, σίγουρα, μια προσωπική εμπειρία. Αρχίζει τη στιγμή που αποφασίζουμε να αφήσουμε πίσω την τοξικότητα και να στραφούμε στο φως.
Ας το κάνουμε φέτος. Ας αφήσουμε τον Χριστό να αναστηθεί μέσα μας. Η ειρήνη που ψάχνουμε δεν θα έρθει από την πολιτική, από τις διασημότητες, από τους πολλούς θορυβούντες. Θα έρθει από Εκείνον που νίκησε τον Άδη. Και αυτή η ειρήνη είναι η μόνη αληθινή, αιώνια.
