Του Μανώλη Κοττάκη
H συστημική κρίση βαθαίνει και επεκτείνεται στην ίδια τη Δικαιοσύνη πέραν του Κοινοβουλίου και των θεσμών. Ακριβέστερα στο εσωτερικό της Δικαιοσύνης, όπου διεξάγονται εσχάτως μάχες χαρακωμάτων μεταξύ λειτουργών της Θέμιδος. Θέλω να θυμίσω αγαπητοί αναγνώστες ότι:
Πρώτον, ο εισαγγελέας Εφετών Σπύρος Παππάς διαφώνησε με το περιεχόμενο της διάταξης της εισαγγελέως Πρωτοδικών Σαπφούς Κατσουνάκη για την αθώωση του προέδρου της ΓΣΕΕ Γιάννη Παναγόπουλου περί το «πόθεν έσχες», έβαλε βέτο στην αρχειοθέτησή της και την επέστρεψε για επανάκριση. Σύμφωνα με δικαστικές πηγές, εκτιμήθηκε ότι η νομική πλάνη που επικαλείτο η διάταξη αρχειοθέτησης κάλυπτε τον κύριο Παναγόπουλο για ένα έτος αλλά όχι για τα λοιπά τέσσερα, ενώ εκτιμήθηκε πως η άκριτη υιοθέτηση της διάταξης θα οδηγούσε στην πράξη στη ντε φάκτο κατάργηση του νέου νόμου για το «πόθεν έσχες». Όποιος υπόχρεος παρέλειπε στο μέλλον να υποβάλει δήλωση θα επικαλείτο άγνοια νόμου και ευθύνη της νομικής του υπηρεσίας.
– Δεύτερον, στη δίκη της Λάρισας για τα κατασχεμένα βίντεο η εισαγγελέας διαφώνησε δημοσίως με τους χειρισμούς της προέδρου, η οποία μεσούσης της διαδικασίας διέκοψε τη δίκη, μετέβη στο γραφείο της προϊσταμένης της Εισαγγελίας Πρωτοδικών και -κατά δήλωσή της- πήρε τα κλειδιά της αίθουσας που φυλάσσονται τα πειστήρια. Ενώ με τη δήλωση αποχής της θέλησε να τινάξει στον αέρα τη διαδικασία και να καθυστερήσει εξ αντικειμένου την παράδοση των κατασχεθέντων βίντεο στους συγγενείς.
– Τρίτον, η απόφαση του Μονομελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών για τις υποκλοπές, το οποίο διαβίβασε στη Δικαιοσύνη τα κρίσιμα πρακτικά της δίκης και τα νέα αποδεικτικά στοιχεία που προέκυψαν κατά την ακροαματική διαδικασία, έρχεται σε πλήρη αντίθεση με το κείμενο αρχειοθέτησης της υπόθεσης από αντιεισαγγελέα του Αρείου Πάγου. Πρόεδρος του Μονομελούς ήταν ο κύριος Ασκιανάκης και εισαγγελέας ο κύριος Παυλίδης.
– Τέταρτον, η επίθεση του καταδικασθέντος στην υπόθεση των υποκλοπών κ. Ντίλιαν στην τέως εισαγγελέα του Αρείου Πάγου Γεωργία Αδειλίνη, ότι μερολήπτησε εναντίον του και υπέρ κυβερνητικών αξιωματούχων, και η προσφυγή που δήλωσε ότι θα κάνει προσφυγή στον ΟΗΕ προκάλεσαν μεγάλη αίσθηση.
– Πέμπτον, η παραίτηση εισαγγελέα Εφετών από το σώμα με αιχμές για δικαστές που έχουν καταστεί «υπηρέτες της εξουσίας» έφερε στο φως της δημοσιότητας τη μείζονα κρίση που σοβεί στους κόλπους της Δικαιοσύνης.
– Έκτον, η δημόσια διένεξη του προέδρου της Ενώσεως Δικαστών και Εισαγγελέων κυρίου Σεβαστίδη με τη δικηγόρο και πρόεδρο κόμματος Ζωή Κωνσταντοπούλου και τον πατέρα της Νίκο ξέφυγε πέρα από κάθε όριο. Προσέλαβε χαρακτήρα ανοικτής πολιτικής και όχι δικαστικής διαμάχης. Παραβίασε την κλασική αρχή της ουδετερότητας της Δικαιοσύνης απέναντι σε πολιτικά πρόσωπα. Για πρώτη φορά εισαγγελείς επιτίθενται με φορτισμένο πολιτικό λεξιλόγιο εναντίον νυν και πρώην πολιτικού αρχηγού, με φράσεις όπως «παραφροσύνη», «παραλήρημα», «αβγό του φιδιού», «αποσταθεροποίηση» κ.λπ.
– Έβδομον, η έκκληση του προέδρου της Ενώσεως κυρίου Σεβαστίδη προς τον υπουργό κύριο Φλωρίδη να υιοθετήσει τολμηρά νομοθετικά μέτρα προκειμένου να αποβάλλονται όχι απλώς από τις αίθουσες των δικαστηρίων αλλά και από τις υποθέσεις συνήγοροι υπερασπίσεως που εκτρέπονται βάθυνε ακόμα πιο πολύ την κρίση!
– Ο υπουργός Δικαιοσύνης Γιώργος Φλωρίδης επιτέθηκε σε συγγενή θύματος Τεμπών, που αξίωνε να ευρίσκεται στην κύρια αίθουσα της δίκης, με τη φράση «δεν προβλέπονται ειδικές θέσεις για αρχηγούς κομμάτων».
Τι μας δείχνει όλο αυτό; Ότι η σύγκρουση που διαπερνά οριζόντια την κοινωνία, το εκλογικό σώμα ιδιαιτέρως και το πολιτικό σύστημα, ανατινάζει σήμερα και την ίδια τη Δικαιοσύνη.
Οι συμπλοκές εντός του πολιτικού συστήματος μεταφέρονται στα ακροατήρια, στις έδρες των δικαστηρίων, στον συνδικαλισμό ανταγωνισμό των δικαστών και εισαγγελέων και αύριο ποιος ξέρει πού αλλού.
Μεταφέρεται, επίσης, μέσα στις γενεές των δικαστών. Εάν παρατηρήσει κανείς τις ηλικίες των δικαστών που αρχειοθετούν υποθέσεις μείζονος δημοσίου ενδιαφέροντος και των δικαστών που καταδικάζουν σε υποθέσεις, θα διαπιστώσει ότι α) οι πρώτοι προέρχονται από το σώμα εκείνων που είτε αναμένουν προαγωγή με απόφαση υπουργικού συμβουλίου είτε επίκειται η συνταξιοδότησή τους και β) οι δεύτεροι, που ως νέοι έχουν όλη την καριέρα τους μπροστά τους, δεν διστάζουν να εκδίδουν τολμηρές αποφάσεις.
Το χάσμα των γενεών επιτείνεται από τις αντιλήψεις που επικρατούν στο εσωτερικό της Δικαιοσύνης για την οικειότητα που πρέπει να έχει ή να μην έχει η Θέμις με την πολιτική εξουσία.
Δεδομένου ότι στον δρόμο για τις εκλογές θα είναι ανοικτές οι υποθέσεις των Τεμπών, του ΟΠΕΚΕΠΕ και των υποκλοπών και θα τίθενται διαρκώς προς αξιολόγηση δικαστικές αποφάσεις, ας μην αποκλειστεί η πιθανότητα να γενικευτεί η σύρραξη: Υπουργοί, βουλευτές, πρόεδροι δικαστηρίων, εισαγγελείς, συνδικαλιστικές ενώσεις.
Η Δικαιοσύνη ριζοσπαστικοποιείται στα χαμηλότερα κλιμάκιά της και συντηρητικοποιείται έτι περαιτέρω στα υψηλότερα.
Τα θεμέλια της δημοκρατίας τρίζουν.
