Τέσσερις αστροναύτες ξεκίνησαν ένα ταξίδι 10 ημερών στη Σελήνη και ένα από ερωτήματα που τίθενται είναι τι θα κάνει στο σώμα τους η παραμονή 240 ωρών στο Διάστημα.
Παρότι η αποστολή Artemis 2 θεωρείται βραχυπρόθεσμη οι τέσσερις αστροναύτες που μετέχουν στην αποστολή αναμένεται να αντιμετωπίσουν μια σειρά από προβλήματα. Η Δρ. Άϊριν Ντι Τζιούλιο από το King’s College London λέει ότι η μικρή διάρκεια της αποστολής μειώνει σημαντικά τους μακροπρόθεσμους κινδύνους σε σχέση με τους αστροναύτες που περνούν μήνες σε συνθήκες μικροβαρύτητας και έκθεσης σε άλλες διαστημικές συνθήκες στο Διεθνή Διαστημικό Σταθμό (ISS).
Ωστόσο οι αστροναύτες θα εκτεθούν σε υψηλά επίπεδα ακτινοβολίας που μπορεί να προκαλέσουν ναυτία. «Η ναυτία του Διαστήματος μπορεί να εμφανιστεί καθώς το σώμα χρειάζεται λίγες ημέρες για να προσαρμοστεί. Παράλληλα η μετατόπιση υγρών από το κάτω μέρος του σώματος προς το κεφάλι μπορεί να προκαλέσει δυσφορία και πρήξιμο. Μπορεί να υπάρξουν διαταραχές ύπνου λόγω της αλλαγής του κύκλου φωτός-σκοταδιού και της χρήσης τεχνητού φωτισμού καθώς και ψυχολογική πίεση και αίσθημα απομόνωσης λόγω του περιορισμένου χώρου» αναφέρει η Ντι Τζούλιο.
Αστροναύτες που περνούν μεγάλο χρονικό Διάστημα εμφανίζουν συχνά σημαντικά προβλήματα υγείας. Φωτογραφίες έδειξαν τις επιπτώσεις εννέα μηνών στο Διάστημα στους αστροναύτες Μπουτς Γουίλμορ και Σάνι Ουίλιαμς που είχαν εγκλωβιστεί στον ISS εξαιτίας βλάβης τους διαστημικού σκάφους που τους είχε μεταφέρει εκεί για μια αποστολή διάρκειας λίγων ημερών.
Οι δύο βετεράνοι αστροναύτες παρουσίασαν απώλεια βάρους, μυϊκή ατροφία και πιο γερασμένη όψη. Ωστόσο στην περίπτωση του Artemis II τέτοιες σοβαρές επιπτώσεις είναι λιγότερο πιθανές. «Οι επιπτώσεις σε μύες και οστά είναι μικρότερες σε σύντομες αποστολές, αλλά η απώλεια μυϊκής μάζας και οστικής πυκνότητας μπορεί να ξεκινήσει μέσα σε λίγες ημέρες» εξηγεί η Ντι Τζιούλιο.
Για αυτό οι τέσσερις αστροναύτες θα πρέπει να ασκούνται κατά τη διάρκεια της αποστολή, ώστε να περιορίσουν αυτές τις επιπτώσεις. Η ναυτία μπορεί να αντιμετωπιστεί με εκπαίδευση και φαρμακευτική αγωγή ενώ τα προβλήματα ύπνου μπορούν να μειωθούν με σωστό πρόγραμμα και ελεγχόμενο φωτισμό.
Τι μπορεί να προκαλέσουν 10 ημέρες στο Διάστημα
- Ακτινοβολία: μπορεί να προκαλέσει ναυτία και αδιαθεσία
- Μικροβαρύτητα: μπορεί να προκαλέσει ναυτία και μυϊκή αποδυνάμωση
- Μετατόπιση υγρών: μπορεί να προκαλέσει παραμορφώσεις στα δάχτυλα των ποδιών και πρήξιμο στο κεφάλι
- Διαταραχές ύπνου που θα επηρεάζουν τη συγκέντρωση και τη σκέψη
- Ψυχολογικό στρες λόγω απομόνωσης και συνθηκών αποστολής
- Κατά τη διάρκεια της αποστολής, το πλήρωμα θα δοκιμάσει όλα τα συστήματα του διαστημοπλοίου Orion και θα γίνονται συνεχώς καταγραφές των βιολογικών τους δεδομένων για να κατανοήσει καλύτερα τις επιπτώσεις των ταξιδιών στο βαθύ Διάστημα στο ανθρώπινο σώμα. Αυτά τα δεδομένα θα βοηθήσουν στον σχεδιασμό μελλοντικών αποστολών όπως ταξίδια στον Άρη.
Η NASA και οι διαστημικές υπηρεσίες των χωρών που διαθέτουν αστροναύτες και σχεδιάζουν επανδρωμένες αποστολές στη Σελήνη και τον Άρη (Ευρώπη, Ιαπωνία, Ρωσία, Κίνα κ.α.) καλούνται να αντιμετωπίσουν πέντε βασικούς κινδύνους για τον άνθρωπο στο Διάστημα: ακτινοβολία, απομόνωση, απόσταση από τη Γη, μεταβολές βαρύτητας και αφιλόξενα περιβάλλοντα. Επιπλέον οι αποστολές Apollo ανέδειξαν προβλήματα όπως η πολύ επικίνδυνη για την ανθρώπινη υγεία σκόνη και η δυσκολία κίνησης στην επιφάνεια της Σελήνης.
Σε μια μελλοντική βάση στη Σελήνη οι άνθρωποι θα εκτίθενται σε υψηλά επίπεδα ακτινοβολίας που αυξάνουν τον κίνδυνο καρκίνου και βλαβών στα όργανα. Η χαμηλή βαρύτητα (μόλις το ένα έκτο της γήινης) μπορεί να προκαλέσει σοβαρή απώλεια μυών και οστών καθώς και επιπτώσεις στο καρδιαγγειακό σύστημα τον εγκέφαλο και την όραση.
Η σεληνιακή σκόνη είναι λεπτή και αιχμηρή προκαλώντας πιθανά αναπνευστικά προβλήματα και ερεθισμούς στο δέρμα και τα μάτια. «Για μόνιμη παρουσία στη Σελήνη, θα χρειαστεί ιατρική αυτονομία. Οι βάσεις θα πρέπει να διαθέτουν εξοπλισμό διάγνωσης, ιατρικά μέσα και εκπαίδευση πληρώματος για την αντιμετώπιση επειγόντων περιστατικών» αναφέρει η Ντι Τζιούλιο.
Στο πλαίσιο της εκπαίδευσής τους, οι αστροναύτες έχουν προετοιμαστεί για ιατρικά επείγοντα στο διάστημα, μαθαίνοντας πρώτες βοήθειες, ΚΑΡΠΑ και φροντίδα τραυμάτων καθώς και τη χρήση ιατρικού εξοπλισμού, σε συνθήκες προσομοίωσης μικροβαρύτητας όπως κάτω από το νερό.