Συμμετέχει στην Κύπρο με μόλις ένα αντιτορπιλικό.
Η αποστολή μόλις ενός βρετανικού αντιτορπιλικού στη Μεσόγειο, σε συνδυασμό με την ανάληψη της ηγεσίας ναυτικής επιχείρησης του ΝΑΤΟ από τη Γερμανία, αναδεικνύει τις πιέσεις που δέχεται το βρετανικό ναυτικό εξαιτίας του πολέμου στην Μέση Ανατολή που σήμερα συμπκηρώνει έναν μήνα. Για αρκετούς ειδικούς, η εικόνα αυτή δεν συνάδει με το ένδοξο παρελθόν μιας χώρας που κάποτε κυριαρχούσε στις θάλασσες.
Οι εχθροπραξίες, που πυροδοτήθηκαν στις 28 Φεβρουαρίου έπειτα από αμερικανοϊσραηλινά πλήγματα στο Ιράν, αποκάλυψαν τις συνέπειες πολυετών ελλείψεων σε επενδύσεις και καθυστερήσεων σε εξοπλιστικά προγράμματα. Ως αποτέλεσμα, το Βασιλικό Ναυτικό της Βρετανίας εμφανίζεται ουσιαστικά αποδυναμωμένο στην περιοχή της Μέσης Ανατολής. Η συζήτηση για την επιχειρησιακή του επάρκεια φούντωσε όταν το αντιτορπιλικό HMS Dragon άργησε να αναπτυχθεί για την υπεράσπιση των βρετανικών βάσεων στην Κύπρο—μία από τις οποίες επλήγη από ιρανικό drone στις αρχές Μαρτίου—καθώς χρειάστηκαν τρεις εβδομάδες μέχρι να φτάσει.
Την ίδια στιγμή, άλλες ευρωπαϊκές χώρες αντέδρασαν ταχύτερα: η Γαλλία κινητοποίησε το αεροπλανοφόρο Charles de Gaulle, ενώ Ιταλία και Ελλάδα απέστειλαν άμεσα φρεγάτες για την ενίσχυση της ασφάλειας της περιοχής. Η σύγκριση αυτή χαρακτηρίστηκε ιδιαίτερα δυσμενής για τη Βρετανία από τη συντηρητική εφημερίδα Daily Telegraph.
Παράλληλα, η Γερμανία ανακοίνωσε ότι θα αναλάβει τον Απρίλιο την ηγεσία ναυτικής αποστολής του ΝΑΤΟ στον Βόρειο Ατλαντικό, ρόλο που αρχικά προοριζόταν για τη Βρετανία μέσω του HMS Dragon. Ωστόσο, η αδυναμία ανάπτυξης επιπλέον πλοίου οδήγησε στην αλλαγή αυτή.
Ο υπουργός Άμυνας Τζον Χίλι παραδέχθηκε τη δυσαρέσκειά του για την παρούσα κατάσταση, τονίζοντας ότι οι αποφάσεις του περιορίζονται από τα διαθέσιμα μέσα. Επισήμανε επίσης ότι ο στόλος αριθμεί πλέον 17 φρεγάτες και αντιτορπιλικά, έναντι 23 που υπήρχαν το 2010, όταν οι Εργατικοί βρίσκονταν τελευταία φορά στην εξουσία.
Ακόμη και η περσινή Στρατηγική Αναθεώρηση της Άμυνας υπογράμμισε ότι η συντήρηση των πλοίων γίνεται ολοένα πιο δαπανηρή, κυρίως λόγω της παλαιότητας του στόλου.
Πρόκειται για ένα σημαντικό πλήγμα για το Βασιλικό Ναυτικό, το οποίο επί αιώνες αποτέλεσε βασικό πυλώνα της βρετανικής ισχύος, ελέγχοντας τις θαλάσσιες οδούς και ενισχύοντας τη διεθνή επιρροή της χώρας. Παράλληλα, οι καθυστερήσεις στην κατασκευή της νέας γενιάς πλοίων—οκτώ φρεγατών Type 26 και πέντε Type 31—που δεν αναμένεται να ενταχθούν σε υπηρεσία πριν από το 2028-2029, εντείνουν τις ανησυχίες ειδικών για περαιτέρω αποδυνάμωση των ναυτικών δυνατοτήτων της Βρετανίας στο άμεσο μέλλον.
