Τα σύνθετα συμπτώματα της σχιζοφρένειας αποτελούν διαχρονικά ένα μυστήριο για την επιστήμη, με τους ειδικούς να προσπαθούν να αποκρυπτογραφήσουν τα αίτια πίσω από ενδείξεις όπως οι παραληρηματικές ιδέες και η απώλεια κινητοποίησης. Μια νέα έρευνα που δημοσιεύθηκε στο The Journal of Neuroscience υποστηρίζει ότι πιθανώς ανακάλυψε μια πιθανή εξήγηση: Και τα δύο συμπτώματα ενδέχεται να προέρχονται από την ίδια υποκείμενη διαταραχή στο σύστημα μάθησης του εγκεφάλου.
Ερευνητές από το Βασιλικό Ινστιτούτο Τεχνολογίας KTH στη Στοκχόλμη και το Πανεπιστήμιο του Τόκιο παρουσιάζουν ένα υπολογιστικό μοντέλο που συνδέει αυτά τα φαινομενικά διακριτά συμπτώματα μέσω ενός κοινού βιολογικού μηχανισμού. Στο επίκεντρο αυτής της ανακάλυψης βρίσκεται η ντοπαμίνη, η οποία διαδραματίζει βασικό ρόλο στον τρόπο με τον οποίο ο εγκέφαλος μαθαίνει την ανταμοιβή, ρυθμίζει την κινητοποίηση και ερμηνεύει την πραγματικότητα.
Σύμφωνα με τους ερευνητές, η σχιζοφρένεια είναι πιθανό να σχετίζεται με μια διαταραχή στον τρόπο με τον οποίο ο εγκέφαλος συνδέει τις ενέργειες με τα αποτελέσματά τους. Συγκεκριμένα, ένας υπερδραστήριος φλοιός φαίνεται να παρεμβαίνει σε αυτή τη διαδικασία, διαταράσσοντας την ικανότητα του εγκεφάλου να σχηματίζει ακριβείς σχέσεις αιτίας – αποτελέσματος.
«Αυτό το μοντέλο επιχειρεί να ενοποιήσει διάφορους γνωστούς ρόλους της ντοπαμίνης», εξήγησε ο Arvind Kumar, αναπληρωτής καθηγητής υπολογιστικής νευροεπιστήμης στο KTH. «Συνδέει τη μάθηση μέσω ανταμοιβών, την κινητοποίηση και την εσωτερική μας κατανόηση για τον κόσμο».
