Γράφει ο Χρήστος Μπολώσης
Δεν υπάρχει αμφιβολία συμπολίτες μου, ότι ένας θεσμός, ο οποίος έχει συμβάλει τα μέγιστα στην πρόοδο, και με άλματα μάλιστα, της ανθρωπότητας είναι η Ευρωπαϊκή Ένωση (ΕΕ). Με μνημειώδεις αποφάσεις της, άλλαξε τον ρουν της ιστορίας. Να αναφέρουμε μερικά χαρακτηριστικά δείγματα, τα οποία προσωπικώς με συνεκλόνισαν, αφού βεβαίως παραλείψουμε τα ασήμαντα, όπως επί παραδείγματι οι στραγγαλισμοί ολοκλήρων χωρών με τα μνημόνια.
Πρώτα – πρώτα, ήταν αυτή η απόφαση για την κατάργηση του πλαστικού και καθιέρωση του χάρτινου καλαμακίου, σε μία προσπάθεια να κρατήσουμε το περιβάλλον καθαρό, από τη μόλυνση και τους ρύπους. Προσωπικώς την κατατάσσω ανάμεσα σε αυτές, που μετά τη διάσπαση του ατόμου, βοήθησαν την ανθρωπότητα να πάει ένα βήμα παραπέρα. Βέβαια το ότι εξακολουθούσε, ο καφές, επί παραδείγματι, να σερβίρεται σε θηριώδες πλαστικό κύπελλο, λίγη σημασία είχε. Σημασία είχε το χάρτινο καλαμάκι. Αυτή λοιπόν η κοσμοϊστορική απόφαση, βοήθησε λίαν αποτελεσματικώς στη δημιουργία ενός περιβάλλοντος ειδυλλιακού και παραδεισένιου. Τόσο αποτελεσματικό ήταν το μέτρο, που σε λίγο αποσύρθηκε, αφού στο τέλος εκείνο που απέμενε δεν ήταν καλαμάκι, αλλά ένας πολτός συντιθέμενος από χαρτί, σάλιο και καφέ…
Άλλη ιστορική ή μάλλον κοσμοϊστορική απόφαση ήταν το… πάκτωμα των καπακιών στις πλαστικές ή χάρτινες συσκευασίες (νερά, γάλατα, αναψυκτικά κ.λπ.). Η δικαιολογία είναι ότι επειδή τα καπάκια είναι μικρά, δεν είναι επεξεργάσιμα στην ανακύκλωση. Κι είχαμε μια σκασίλα…
Βεβαίως το ότι τα κρεμάμενα καπάκια, μπορούν να σου μπουν στο μάτι ή να βοηθήσουν στο να γίνεις μούσκεμα, ουδένα απασχόλησαν.
Και σαν να μην έφθαναν όλα αυτές οι αποφάσεις, που άνοιξαν νέους ορίζοντες στην ανθρωπότητα και την οδηγούν με ασφάλεια στη λεωφόρο των πεπρωμένων της, ήρθε και το κερασάκι στην τούρτα. Τι κερασάκι δηλαδή. Υπερμέγεθες καρπούζι, αμερικανικής ράτσας, διαστάσεων 2 επί 3 μέτρα, που ήταν η νέα απόφαση της Ε.Ε., η οποία πραγματικά συγκλονίζει και επιβεβαιώνει την ανάγκη ύπαρξης της ΕΕ, τόσο, που αν δεν υπήρχε έπρεπε να την εφεύρουμε.
Το Ευρωκοινοβούλιο λοιπόν, ψήφισε ότι «οι τρανς γυναίκες, είναι γυναίκες, καθώς η ταυτότητα φύλλου τους, δηλαδή η εσωτερική αίσθηση του εαυτού τους είναι γυναικεία, ανεξάρτητα από το φύλλο που τους δόθηκε κατά τη γέννηση».
Αυτή η ταυτότητα, αναγνωρίζεται νομικά και κοινωνικά με το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο να επιβεβαιώνει πρόσφατα ότι οι τρανς γυναίκες είναι γυναίκες. ΤΙ είναι όμως «τρανς»; «Οι τρανς γυναίκες αποτελούν μέρη της τρανς κοινότητος, η οποία περιλαμβάνει άτομα που δεν ταυτίζονται με το φύλλο γέννησής τους, συμπεριλαμβανομένων τρανς ανδρών, τρανς γυναικών και non-binary ατόμων».
Τώρα δεν θα μπω στη διαδικασία να σας εξηγήσω τι σημαίνει το «non-binary», διότι θα ξημερωθούμε και δεν το θέλω.
Πάντως και για την ιστορία, οι Έλληνες ευρωβουλευτές που ψήφισαν υπέρ του ψηφίσματος, το οποίο μάλιστα αποτελεί και σύσταση προς τον ΟΗΕ (μεγάλα πράγματα δηλαδή) είναι οι Μανώλης Κεφαλογιάννης (ΝΔ), Σάκης Αρναούτογλου (ΠΑΣΟΚ) Μαρία Ζαχαρία (Πλεύση Ελευθερίας). Ψήφισαν ακόμα, να δοθεί σε αυτούς τους ΑΝΤΡΕΣ, πρόσβαση σε χώρους αφιερωμένους στην ασφάλεια των γυναικών. Ειδικά για τους δύο πρώτους, να τους χαίρονται τα κόμματά τους.
Οι παραπάνω Ευρωβουλευτές υπερψήφισαν το περί ου ο λόγος ψήφισμα, αλλά και οι απόντες έβαλαν πλάτες, μαζί με τα κόμματα τους, που δεν ζήτησαν ξεχωριστή ψηφοφορία για την επιμέρους παράγραφο, παρότι μπορούσαν να το κάνουν.
Εδώ πάει φίλοι μου το «Εδώ ο κόσμος καίγεται και η Ευρώπη χτενίζεται»…
*******************
Ο φίλος Ηρόδοτος Χρυσάνθου ο και Παγκυπριώτατος αποκαλούμενος, θυμόσαστε αυτός που έκανε τη μελέτη για το «πού κατουράνε οι περιπτεράδες» την οποία εμπλούτισε ο επίσης φίλος Γιάννης Φουρλής από τη Ρόδο, με αφορμή τα κείμενα για τα Κουρεία (Τα Κουρεία – 1, Τα Κουρεία – 2), έστειλε το παρακάτω στιχούργημα, για το οποίο και τον ευχαριστούμε:
Γλόμποι…!
Με απασχολεί εμένα ή κι εσάς ενδεχομένως,
η τριχόπτωση σαν θέμα κι είμαι όντως αγχωμένος,
αν κι επαίρω για τις τρίχες που ‘χω εις την κεφαλή,
δείχνω σεβασμό στην δόξα όσων δεν έχουν… μαλλί!
*** *** ***
Εάν δεν έχετε πιάσει στην ζωή σας την… καλή,
βγαίνετε δε… «Βέγγος» όταν πάτε για μαλλί,
βασιστείτε εις την πείρα ικανών επιστημόνων
με συσσωρευμένη γνώση δια μέσου των αιώνων!
*** *** ***
Ιατροί και τριχολόγοι και εκδότες συγγραμμάτων,
έμπειροι λόγω απείρων μελετών και πειραμάτων
που θα άλλαζαν για πάντα πλήθους φαλακρών τις τύχες,
καταλήγουν πως αδίκως ασχολούνται με τις τρίχες!
*** *** ***
Ο… κουρεύς της γειτονιάς μου, ως ειδήμων γενικώς
που ξοδεύει την ζωή του εις τις τρίχες… ειδικώς,
δήλωσε γι’ αυτό το θέμα πριν από οκτώ ημέρες
ότι φαλακροί υπήρξαν και διάσημοι… αστέρες!
*** *** ***
Κι εννοούσε τον Σαβάλας, τον Αττίλιο Λομπάρντο,
τον Γκουσκούνη, τον Γιουλ Μπρύνερ, το φαινόμενο Ρονάλντο,
μα και άλλους διασήμους Έλληνες γνωστούς και ξένους,
που γι’ αυτούς οι… τριχολόγοι, ύμνους έγραψαν κι επαίνους!
*** *** ***
Παραδόξως είπεν ότι, άλλοι ψάχνουν για… μαλλί,
ενώ άλλοι το κουρεύουν και κυκλοφορούν… γουλί,
συμπληρώνοντας στο τέλος ο κουρέας ο σοφός,
πως οι φαλακροί σαν… γλόμποι, μας προσφέρουν τζάμπα, φως!
Ο Παγκυπριώτατος
§. Θυμάστε βέβαια το «Κάθε καμπάνα και παππάς, κάθε παππάς και διάκος», όπως θα θυμάστε και το «Κάθε πόλις και στάδιο, κάθε χωριό και γυμναστήριο». Είναι βέβαιο, ότι η Βουλή των Ελλήνων δεν είναι το Ίδρυμα εκείνο από το οποίο περνώντας απ’ όξω κάνεις τον σταυρό σου με ευλάβεια. Βέβαια μπορεί να κάνεις τον σταυρό σου, πάντως όχι από σεβασμό. Διαβάζω ότι προχθές Τρίτη τα κόμματα θα παρέδιδαν τα πορίσματά τους, που αφορούν την υπόθεση του ΟΠΕΚΕΠΕ, για τα περαιτέρω. Και τώρα το ερώτημα. Όλοι τους ίδιους μάρτυρες δεν άκουσαν; Όλοι τα ίδια στοιχεία, όσα «σώθηκαν» εν πάσει περιπτώσει, δεν μελέτησαν; Όλους οι ίδιοι φραπέδες δεν εξενεύρισαν; Πώς τώρα συντάσσουν ο καθένας το δικό του ξεχωριστό πόρισμα; Κάτι ανάλογο είχε συμβεί, αν θυμάστε, και στη δίκη των πρωταιτίων της 21ης Απριλίου. Και τότε ο καθένας, έβγαλε το δικό του πόρισμα. Εδώ λοιπόν είναι που ταιριάζουν, λίγο παραφρασμένα βέβαια, τα δύο ρητά με τα οποία αρχίσαμε: «Κάθε κόμμα και πόρισμα, κάθε επιτροπή και τα δικά της». Να λοιπόν γιατί όταν περνάς έξω από την Βουλή, κάνεις τον σταυρό σου και μπορεί να ψιθυρίζεις, μη σ’ ακούσει και κανένας και έχεις ντράβαλα: «Θεέ μου φύλαγέ μας από τους πατέρες του Έθνους»… Αμήν…
§. Ο βασιλιάς της Αγγλίας Κάρολος δήλωσε για την σύλληψη του αδελφού του Άντριαν: «Να εφαρμοσθεί ο νόμος». Είναι άραγε μία δήλωση σαν τις δικές μας: «Το μαχαίρι θα φθάσει στο κόκκαλο» ή «θα χυθεί άπλετο φως» ή νάχαμε να λέγαμε; Ο χρόνος θα δείξει. Με την ευκαιρία, ο διεθνής παιδοβιαστής λέγεται Έπστιν ή Επστάϊν; Έχει σημασία, διότι και εδώ κάτι πονηρό κρύβεται. Τέλος πάντων αναμένουμε. Στα δικά μας τώρα. Αυτές οι αλλεπάλληλες έφοδοι σε δραστηριότητες του επιχειρηματία Τζιωρτζιώτη της «Βιολάντα», μου θυμίζουν έντονα την περίοδο της μεταπολίτευσης με τις αποχουντοποιήσεις, που έψαχναν να βρουν τι έλεγε ο τάδε ανθυποχωροφύλακας υπέρ του Παπαδόπουλου, για να τον αποστρατεύσουν και ενδεχομένως να τον χώσουν στο γκιζντάνι. Μέχρι πριν από λίγο ο επιχειρηματίας, ήταν ασφαλώς ένα από τα πλέον ευυπόληπτα πρόσωπα της κοινωνίας και ξαφνικά, όλες του οι επιχειρήσεις έγιναν βραδυφλεγείς βόμβες. Και ξαναρωτάω πού ήταν όλοι αυτοί οι μηχανισμοί πριν; Η πυροσβεστική λέει «ψάχνουμε να βρούμε τι είναι σωστό και όχι τι είναι λάθος». Δηλαδή εδώ μας λένε ότι χτίστηκε μία τεράστια βιομηχανία, χωρίς να δώσει λογαριασμό σε κανέναν, αγνοώντας όλους τους κανόνες ασφαλείας; Αμ τότε δεν φταίει ο Τζιωρτζιώτης. Φταίει ο πρωθυπουργός, ο αρμόδιος (αν υπάρχει) υπουργός, ο περιφερειάρχης και όλες εκείνες οι… δημοκρατικές δυνάμεις, που απαρτίζουν ένα ευνομούμενο κράτος, που φροντίζει για την ασφάλεια των ιθαγενών του…
§. Αυτή η φωτογραφία του κ. Μητσοτάκη μπροστά σ’ ένα πιάτο ντολμαδάκια που εντελώς τυχαία μαγείρεψε, λες και τον… περίμενε η «Κυρά του Δέλτα», κυρία Άρτεμις Παπακωστίδου, είναι γεμάτη συμβολισμούς. Πρώτα πρώτα και βέβαια τον περίμενε αφού δύο μέρες πριν την είχε ενημερώσει η γραμματέας του κ. πρωθυπουργού ότι θα περάσουν. Άρα μάλλον θα είναι κι’ αυτή «του κόμματος» σαν τον Γκρούεζα ή σαν το νεαρό ζευγάρι που κέρδισε σπίτι. Έπειτα η σόμπα καίει του σκοτωμού. Ξύλα βέβαια, αλλά εκπέμπει μια θαλπωρή και ευμάρεια για την Ελλάδα του 2.0. Βέβαια ο κ. πρωθυπουργός φάνηκε λίγο αγενής όταν παρατήρησε ότι τα ντολμαδάκια της μητέρας του Μαρίκας ήταν καλύτερα από αυτά της κας Αρτέμιδος. Τέλος πάντων. Άλλος συμβολισμός είναι η ατμόσφαιρα που επικράτησε. Είπε η κα Άρτεμις: «δεν έμεινε πολύ (κρίμα τόσα φαγιά…) αλλά ήταν πολύ καταδεκτικός ο πρωθυπουργός και πολύ άνθρωπος» περιέγραψε. Άρα μάλλον περίμενε κάτι διαφορετικό και μάλλον εξεπλάγη ευχάριστα που είδε μπροστά της έναν… άνθρωπο. Και μία, μάλλον, παραφωνία. Οι τοίχοι του σπιτιού της «Κυράς του Δέλτα», είναι γεμάτοι εικόνες…
