Ο πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ εξήρε το οικονομικό του πρόγραμμα, στην ομιλία του για την Κατάσταση του Έθνους, λέγοντας ότι είχε επιτύχει μια «ιστορική ανατροπή» κατά τη διάρκεια του πρώτου έτους της δεύτερης θητείας του στο Λευκό Οίκο.
«Ο πληθωρισμός μειώνεται, τα εισοδήματα αυξάνονται γρήγορα, η οικονομία ακμάζει όπως ποτέ άλλοτε», τόνισε ο Ντόναλντ Τραμπ, υπό τα χειροκροτήματα των Ρεπουμπλικάνων του Κογκρέσου.
«Ωστόσο, γιόρτασε την επιτυχία του χωρίς να κάνει σημαντικές ανακοινώσεις ή να σκιαγραφήσει οποιαδήποτε αλλαγή πορείας απέναντι στη δυσαρέσκεια που εκφράζουν οι πολίτες στις δημοσκοπήσεις», δήλωσαν στη Ναυτεμπορική, Αμερικανοί δημοσιογράφοι, μετά το τέλος της ομιλίας Τραμπ. «Για παράδειγμα, προσθέτουν, ο πρόεδρος δεν είπε τίποτα για το τεράστιο δημόσιο χρέος και τα ελλείμματα , που μπορεί να απειλήσουν με εκτροχιασμό την οικονομία».
Καταρχάς, εξηγούν οι ίδιες πηγές, είναι σημαντικό να λάβουμε υπόψη το χρονοδιάγραμμα αποπληρωμής του κολοσσιαίου χρέους, που ξεπερνά πλέον τα 38 τρισεκατομμύρια δολάρια, καταγράφοντας ιστορικό υψηλό. Η Scope προβλέπει ότι ο δείκτης δημοσίου χρέους των ΗΠΑ θα αυξηθεί στο 140% του ΑΕΠ έως το 2030. Μεταξύ των βιομηχανικών χωρών, οι ΗΠΑ θα είναι τότε η δεύτερη πιο χρεωμένη χώρα μετά την Ιαπωνία.
Τα «αγκάθια» ξεκινούν σε λίγες ημέρες
Το βουνό του χρέους είναι ασφυκτικό για τον Τραμπ, όχι μόνο μακροπρόθεσμα. Το ένα τέταρτο όλων των δημόσιων δαπανών χρηματοδοτείται από δανεισμό.
«Στις 17 και 19 Φεβρουαρίου, οι ΗΠΑ τοποθέτησαν 325 δισεκατομμύρια δολάρια και 315 δισεκατομμύρια δολάρια αντίστοιχα, σε κρατικά ομόλογα. Με διαφορά μόνο μίας ημέρας διαπραγμάτευσης. Οι θεσμικοί επενδυτές θα έπρεπε δηλαδή να χρηματοδοτήσουν περίπου 640 δισεκατομμύρια δολάρια σε ρευστότητα σε πολύ σύντομο χρονικό διάστημα και με τον ελάχιστο δυνατό χώρο. Δεν είναι τυχαίο ότι η δυνατότητα repos της Fed της Νέας Υόρκης άνοιξε ξανά για να χρηματοδοτήσει ομόλογα ύψους 30,5 δισεκατομμυρίων δολαρίων στις 18 Φεβρουαρίου, μετά από έξι εβδομάδες δημοπρασιών με μηδενικές προσφορές.»
Αναπνοή μέχρι τις 30 Μαρτίου
Πρακτικά, οι παράγοντες του υπουργείου Οικονομικών μπορούν να αναπνεύσουν μέχρι τις 30 Μαρτίου. Γιατί από εκείνη την ημέρα και μέχρι τις 5 Απριλίου, οι εκδόσεις ομολόγων θα αυξηθούν περαιτέρω, για την ακρίβεια, 415 δισεκατομμύρια ευρώ στις 31 Μαρτίου και 256 δισεκατομμύρια ευρώ στις 2 Απριλίου. Συνολικά 671 δισεκατομμύρια ευρώ.
Και μετά, το τρίτο βήμα. Κατά τη διάρκεια της εβδομάδας μεταξύ 27 Απριλίου και 3 Μαΐου, προστίθενται νέοι πονοκέφαλοι: Στις 28 Απριλίου, 200 δισεκατομμύρια δολάρια και στις 30 του ίδιου μήνα, περίπου 508 δισεκατομμύρια δολάρια, ο μεγαλύτερος μεμονωμένος διακανονισμός σε αυτούς τους τρεις μήνες υπερκινητικότητας και κινδύνου.
«Αντιμετωπίζουμε ένα τεράστιο κύμα χρέους που αποτελεί μέρος ενός ιστορικού τείχους ωρίμανσης : δεν είναι τυχαίο ότι τα αρχεία του Επστιν δυναμιτίζουν το κλίμα, το Ιράν αποτελεί για άλλη μια φορά στόχος επίθεσης, το Ανώτατο Δικαστήριο αμφισβητεί ως παράνομη την εμπορική πολιτική Τραμπ και ακόμη και τα έγγραφα για τα UFO αποχαρακτηρίζονται», προσθέτουν οι ίδιες πηγές.
Χρέος και έλλειμμα
Το πρόβλημα αποπληρωμής του χρέους σε καιρό ειρήνης που αντιμετωπίζουν οι ΗΠΑ, είναι άνευ προηγουμένου, καθώς μεταξύ 2026 και 2028, θα χρειαστεί η αναχρηματοδότηση ομολόγων, ύψους περίπου 14 τρισεκατομμυρίων δολαρίων.
Την ίδια ώρα, το εμπορικό έλλειμμα διευρύνθηκε κατά 17,3 δισεκατομμύρια δολάρια τον περασμένο Δεκέμβριο, φτάνοντας συνολικά τα 70,3 δισεκατομμύρια δολάρια- το υψηλότερο από τον Ιούλιο του 2025. Σε ετήσια βάση, το εμπορικό έλλειμμα έφτασε στα 901,5 δισεκατομμύρια δολάρια για το 2025- το τρίτο μεγαλύτερο από τη δεκαετία του 1960. Οι εξαγωγές μειώθηκαν κατά 5 δισεκατομμύρια δολάρια τον περασμένο μήνα στα 287,3 δισεκατομμύρια δολάρια- το χαμηλότερο ποσοστό από τον Αύγουστο- αλλά οι εισαγωγές αυξήθηκαν κατά 12,3 δισεκατομμύρια δολάρια στα 357 δισεκατομμύρια δολάρια, το υψηλότερο από τον περασμένο Μάρτιο.
Η Κίνα αποδεσμεύεται από το χρέος των ΗΠΑ
Την ίδια ώρα, με τον παγκόσμιο εμπορικό πόλεμο να έχει εισέλθει σε νέα φάση κλιμάκωσης, το δημόσιο χρέος των ΗΠΑ είναι ακόμη ένα «πιόνι» στην γεωπολιτική σκακιέρα, για να ασκηθεί πίεση στον Λευκό Οίκο.
Η Κίνα για παράδειγμα, εξακολουθεί να ελέγχει περισσότερα από 680 δισεκατομμύρια δολάρια σε αμερικανικά ομόλογα, αλλά η έκθεσή της μειώνεται συνεχώς και ήδη βρίσκεται στο χαμηλότερο επίπεδό της από την κρίση της Lehman Brothers το 2008 .
Η κορύφωση αγοράς αμερικανικών ομολόγων από την Κίνα σημειώθηκε το 2013, όταν έφτασε στα 1,29 τρισεκατομμύρια δολάρια. Σήμερα, η Κίνα κατέχει μόλις το 7,4% του συνολικού χρέους των ΗΠΑ και είναι πλέον το μισό από αυτό που ήταν στο υψηλότερο σημείο του . Πρόσφατα, η κινεζική ρυθμιστική αρχή τραπεζών πρότεινε στα χρηματοπιστωτικά ιδρύματα της χώρας να μειώσουν περαιτέρω την έκθεσή τους σε αμερικανικό χρέος, υπό το πρίσμα της αυξανόμενης γεωπολιτικής αστάθειας. Αυτή είναι μια ακόμη μορφή πίεσης για να αναγκαστεί ο πρόεδρος των ΗΠΑ να εγκαταλείψει τη μονομερή δασμολογική του πολιτική.
«Πολιτική κανονιοφόρων»
Ο πρόεδρος Τραμπ έχει μειώσει τους φόρους και σκοπεύει να τους αναπληρώσει με τα έσοδα από τους δασμούς. Για αυτό και η εμπλοκή από το Ανώτατο Δικαστήριο ήταν «μαχαιριά» στην πλάτη του Αμερικανού προέδρου.
Αν ο Τραμπ δεν βρει άλλες δασμολογικές «λύσεις» είναι καταδικασμένος να αυξηθεί και το χρέος. Τι μένει να γίνει; Μια πολιτική λιτότητας; Αυτό θα ήταν ανάθεμα στις Ηνωμένες Πολιτείες και το μεγαλύτερο πλήγμα για τον πρόεδρο. Τι λοιπόν θα ακολουθήσει; Μια επιστροφή στην πολιτική των κανονιοφόρων που προέβλεψε και φοβάται ο Economist; Ή μήπως ο πλούτος που κρύβεται κάτω από τους πάγους της Γροιλανδίας;
