Όσο δεν φαίνεται ανοδική τάση, τα σενάρια για αλλαγή αρχηγού θα επιστρέφουν πιο δυνατά…
Στα κομματικά πηγαδάκια, το επιχείρημα επανέρχεται σχεδόν στερεότυπα: ότι το ΠΑΣΟΚ «στριμώχνεται» από τη ρευστότητα του πολιτικού σκηνικού και την πίεση που δημιουργούν οι συζητήσεις για νέα κόμματα, ενώ ταυτόχρονα δεν καταφέρνει να μετατρέψει τη δυσαρέσκεια προς την κυβέρνηση σε σταθερή εκλογική άνοδο. Η ίδια δημοσκόπηση δείχνει μεγάλο αριθμό αναποφάσιστων και ένα σημαντικό «άλλο κόμμα», στοιχεία που τροφοδοτούν την αίσθηση πως το παιχνίδι παραμένει ανοιχτό
Μέσα σε αυτό το κλίμα, επανεμφανίζονται σενάρια που θέλουν στελέχη να πιστεύουν πως, αν στο τιμόνι βρισκόταν κάποιος άλλος -με πρώτο όνομα αυτό του Παύλου Γερουλάνου- η αναμέτρηση απέναντι στον Κυριάκο Μητσοτάκη θα είχε πολύ πιο «σφιχτά» χαρακτηριστικά, ακόμα και εικόνα ντέρμπι. Το σκεπτικό που διακινείται είναι απλό: άλλο πολιτικό προφίλ, άλλη δυνατότητα συσπείρωσης και άλλη δημόσια παρουσία σε μια περίοδο που η μάχη κρίνεται σε λεπτές μετατοπίσεις.
Η χρονική συγκυρία δεν είναι τυχαία. Το συνέδριο στο τέλος Μαρτίου λειτουργεί ως μεγεθυντικός φακός: κάθε γκρίνια γίνεται μεγαλύτερη, κάθε διαφοροποίηση αποκτά βάρος «στρατοπέδου».
Παράλληλα, η συζήτηση για την «ακούνητη βελόνα» δεν έχει κλείσει ποτέ πραγματικά. Αντίθετα, επανέρχεται πιο αιχμηρή τώρα που οι δημοσκοπήσεις δεν δείχνουν στασιμότητα αλλά πτώση: ρεπορτάζ μιλούν για κύμα αμφισβήτησης προς τον Νίκο Ανδρουλάκη, με το ερώτημα «με ποιον αρχηγό στις επόμενες εθνικές κάλπες» να παύει να είναι ταμπού στη Χαριλάου Τρικούπη.
