Η Ελλάδα του 2026 θυμίζει κράτος σε αποσύνθεση. Όχι από φυσική καταστροφή, όχι από πόλεμο, αλλά από συστηματική κυβερνητική ανικανότητα. Η κυβέρνηση του Κυριάκου Μητσοτάκη κατάφερε το αδιανόητο. Να παραλύσουν ταυτόχρονα όλες οι συγκοινωνίες της χώρας, σε γη και αέρα.
Έκλεισε ο εναέριος χώρος της χώρας
Πριν από λίγη ώρα έκλεισε ο εναέριος χώρος της Ελλάδας, με απογειώσεις και προσγειώσεις να αναστέλλονται σε όλα τα αεροδρόμια. Η αιτία; Τεχνικά προβλήματα σε κρίσιμα συστήματα επικοινωνιών. Δηλαδή, στον πυρήνα της ασφάλειας πτήσεων.
Το πιο εξοργιστικό δεν είναι το ίδιο το συμβάν. Είναι ότι ειδικοί είχαν προειδοποιήσει εδώ και χρόνια για παλαιωμένα συστήματα, υποχρηματοδότηση και καθυστερήσεις στον εκσυγχρονισμό. Το αποτέλεσμα; Κλείσιμο FIR, χάος στα αεροδρόμια, χιλιάδες επιβάτες όμηροι. Και μια κυβέρνηση που «παρακολουθεί».
Τρένα χωρίς ασφάλεια
Και σαν να μην έφτανε ο αέρας, πάμε στις ράγες. Εκεί όπου το κράτος απέτυχε εγκληματικά. Το Δυστύχημα των Τεμπών δεν ήταν «ανθρώπινο λάθος». Ήταν το αποτέλεσμα διαλυμένων συστημάτων τηλεδιοίκησης, ανύπαρκτης εποπτείας, ιδιωτικοποίησης χωρίς ασφάλεια και πλήρους αδιαφορίας για προειδοποιήσεις εργαζομένων.
Από τότε τι άλλαξε; Λίγα λόγια, πολλές υποσχέσεις, καμία εγγύηση ότι τα τρένα είναι σήμερα ασφαλή. Το κράτος ζητά από τους πολίτες να εμπιστευτούν ένα σύστημα που δεν μπορεί να εγγυηθεί ότι δύο τρένα δεν θα βρεθούν στην ίδια γραμμή. Αλλά κατά τα άλλα, «όλα βαίνουν καλώς».
Δρόμοι κλειστοί – Αγρότες στο όριο, πρωτογενής τομέας στο περιθώριο
Στη γη, η εικόνα δεν είναι καλύτερη. Κλειστοί δρόμοι, μπλόκα, αγρότες στους δρόμους. Όχι από χόμπι. Από απόγνωση. Η κυβέρνηση έχει αποδιαρθρώσει τον πρωτογενή τομέα, με αυξημένο κόστος παραγωγής, ανύπαρκτη στήριξη και πολιτικές που ευνοούν τους μεσάζοντες, όχι τον παραγωγό.
Όταν ο αγρότης δεν μπορεί να ζήσει από τη δουλειά του, ο δρόμος γίνεται το τελευταίο μέσο πίεσης. Και η κυβέρνηση απαντά με απαξίωση ή καταστολή, ποτέ με λύσεις.
Συγκοινωνίες σε αποσύνθεση
Λεωφορεία γερασμένα, μετρό με βλάβες, προαστιακός με καθυστερήσεις, ακτοπλοΐα στο έλεος του κόστους. Καμία συγκοινωνία δεν λειτουργεί αξιόπιστα. Και το κοινό μοτίβο είναι ένα: έλλειψη σχεδίου, συντήρησης και λογοδοσίας. Η κυβέρνηση επενδύει στην εικόνα, όχι στην υποδομή. Στα συνθήματα, όχι στην ασφάλεια.
Η χώρα δεν αντέχει άλλο
Αυτό δεν είναι απλώς κακή διακυβέρνηση. Είναι επικίνδυνη διακυβέρνηση. Όταν δεν λειτουργούν τα τρένα, κλείνει ο εναέριος χώρος, οι δρόμοι μπλοκάρονται, και καμία κρίσιμη υποδομή δεν είναι αξιόπιστη, τότε το πρόβλημα δεν είναι τεχνικό. Είναι πολιτικό.
Η Ελλάδα δεν χρειάζεται άλλα «θα». Χρειάζεται αλλαγή πορείας.
Η Ελλάδα χρειάζεται ΕΚΛΟΓΕΣ ΤΩΡΑ!
