Σκηνές κοινοβουλευτικού σουρεαλισμού στην Ολομέλεια, με τον Δημήτρη Καιρίδη και τη Ζωή Κωνσταντοπούλου να διασταυρώνουν τα ξίφη τους για το τι ακριβώς ειπώθηκε. Την ώρα που η Αθήνα ετοιμαζόταν για την καθιερωμένη πορεία του Πολυτεχνείου, στη Βουλή αναζητούσαν την επίμαχη λέξη.
Ανήμερα της 53ης επετείου της εξέγερσης του Πολυτεχνείου, την ώρα που οι πολίτες συγκεντρώνονταν στους δρόμους της Αθήνας για να τιμήσουν τους αγωνιστές της αντιδικτατορικής πάλης, στην Ολομέλεια της Βουλής ο πολιτικός διάλογος διολίσθησε σε έναν μάλλον ανούσιο καβγά, με πρωταγωνιστές τον Δημήτρη Καιρίδη και τη Ζωή Κωνσταντοπούλου.
Το επίδικο; Εάν η πρόεδρος της Πλεύσης Ελευθερίας αναφώνησε «τι ζώον» ή εάν ακούστηκε το «τι ζω».
Και κάπου εκεί, αντί για ιστορική αυτογνωσία, η συζήτηση άρχισε να θυμίζει αναμέτρηση που χρειάζεται τη συνδρομή του… VAR.
Πώς ξεκίνησε το επεισόδιο
Όλα ξεκίνησαν όταν ο βουλευτής της Νέας Δημοκρατίας Δημήτρης Καιρίδης, επιχειρώντας να αναδείξει την ανάγκη εθνικής ενότητας με αφορμή την επέτειο, υπενθύμισε ότι στον αντιδικτατορικό αγώνα συμμετείχαν αριστεροί, κομμουνιστές, κεντρώοι και δεξιοί, ακόμη και προσωπικότητες της συντηρητικής παράταξης, όπως ο Παναγιώτης Κανελλόπουλος.
«Τιμούμε την επέτειο όχι επαναλαμβάνοντας εύκολα τσιτάτα, σαν να είμαστε σε μια ξεπερασμένη, καθωσπρέπει σχολική εορτή», ανέφερε, επισημαίνοντας ότι η ημέρα επιτάσσει την απαραίτητη «άσκηση αυτογνωσίας».
Μόνο που η άσκηση αυτογνωσίας έμελλε να διακοπεί προτού καλά καλά αρχίσει.
Όταν ο γαλάζιος βουλευτής διερωτήθηκε «γιατί κατέρρευσε η δημοκρατία» και «γιατί φτάσαμε σε ένα πραξικόπημα συνταγματαρχών», μια αποστροφή της Ζωής Κωνσταντοπούλου πυροδότησε την ένταση, «δεν κατέρρευσε η δημοκρατία έγινε πραξικόπημα…».
«Τι ζω ή τι ζώον» ακούστηκε από την Πρόεδρο, κανείς δε ξέρει…
«Τι είπατε; Ξαναπείτε το. Να έχετε το θάρρος να πείτε τι είπατε», αντέδρασε ο Δημήτρης Καιρίδης, ζητώντας από την πρόεδρο της Πλεύσης Ελευθερίας να ανακαλέσει.
Η Ζωή Κωνσταντοπούλου απάντησε με ένα απαξιωτικό «Α, καλά…», με τη λεκτική αντιπαράθεση να περιστρέφεται πλέον γύρω από το εάν ακούστηκε πράγματι ο χαρακτηρισμός «τι ζώον» ή η φράση «τι ζω».
Τι είπε, λοιπόν, ο ποιητής;
Να πάμε στο VAR, να δούμε το ριπλέι, να απομονώσουμε τον ήχο, να μετρήσουμε τις συλλαβές και να αποφανθούμε εάν υπήρξε… λεκτικό φάουλ;
Και όλα αυτά ανήμερα της 17ης Νοεμβρίου.
Την ημέρα που η Βουλή καλείται να τιμήσει εκείνους που ύψωσαν το ανάστημά τους απέναντι στα τανκς, στους βασανιστές και στη στρατιωτική δικτατορία, δύο πολιτικά πρόσωπα βρέθηκαν να διαξιφίζονται για το τι ακριβώς ακούστηκε ανάμεσα στα έδρανα.
Ασφαλώς, οι προσωπικοί χαρακτηρισμοί δεν έχουν θέση στον κοινοβουλευτικό διάλογο. Ούτε, όμως, μπορεί κάθε λεκτική αντιπαράθεση να μετατρέπεται σε μείζον θεσμικό ζήτημα, καταπίνοντας την ουσία της συζήτησης.
Γιατί κάπως έτσι διολισθαίνει ο πολιτικός λόγος. Από την ιστορική μνήμη στην προσωπική αντιπαράθεση. Από την ανάγκη αυτογνωσίας στο κυνήγι μιας λέξης. Από το Πολυτεχνείο στο… VAR.
Και τελικά, σε μια ημέρα που θα μπορούσε να αποτελέσει κοινό τόπο δημοκρατικής συνεννόησης, η Βουλή κατάφερε να αναπαραγάγει το γνώριμο σκηνικό των ανούσιων καβγάδων.
Με την Ιστορία να ζητά σεβασμό και την πολιτική αντιπαράθεση να αναζητά τον διαιτητή της.