Η Αθήνα είναι καζάνι που βράζει. Η νεολαία έχει ήδη δείξει τις προθέσεις της με την κατάληψη στην ταράτσα της Νομικής τον Φλεβάρη του 1973. «Το πρώτο Πολυτεχνείο» όπως έχει χαρακτηριστεί. Η ταράτσα της Νομικής γίνεται σύμβολο του αντιδικτατορικού αγώνα και προπομπός της εξέγερσης. Στις 14 Νοεμβρίου έρχεται η σειρά του Πολυτεχνείου.
Έχουν πραγματοποιηθεί γενικές συνελεύσεις φοιτητών σε όλες τις σχολές. Οι φοιτητές του Πολυτεχνείου αποφάσισαν αποχή από τα μαθήματα και ξεκίνησαν διαδηλώσεις διεκδικώντας την ανάκληση των αποφάσεων της Χούντας για τις φοιτητικές εκλογές και ανάκληση του Ν.1347 για την αναγκαστική στράτευση των φοιτητών. Ένας νόμος που «φωτογράφιζε» τους συνδικαλιστές.
Μία λανθασμένη πληροφορία για επίθεση της αστυνομίας στο Πολυτεχνείο έδωσε το έναυσμα σε φοιτητές από τη Νομική, τη Φυσικομαθηματική και την Ιατρική, να κατευθυνθούν προς το ιστορικό συγκρότημα του Πολυτεχνείου στην οδό Πατησίων και να ενωθούν με τους φοιτητές μέσα στο συγκρότημα, όπως υπενθυμίζει ο ιστορικός Ιάσωνας Χανδρινός.
Το πρώτο βράδυ της κατάληψης, οι φοιτητές που συμμετείχαν σε αυτή υπολογίζονται γύρω στα 2.000 άτομα.
Η μέρα που ακούστηκε για πρώτη φορά το «Εδώ Πολυτεχνείο»
Το πρωί της 15ης Νοέμβρη οι δύο χιλιάδες φοιτητές γίνονται πέντε. Η Σύγκλητος του Εθνικού Μετσοβίου Πολυτεχνείου επί πρυτανείας Κωνσταντίνου Κωνοφάγου επικαλούμενη το άσυλο και αρνήθηκε να επιτρέψει επέμβαση της αστυνομίας στο Πολυτεχνείο.
Το μεσημέρι ακούγεται η φωνή του Δημήτρη Παπαχρήστου για πρώτη φορά από τον πειρατικό ραδιοφωνικό σταθμό με πομπό που κατασκευάστηκε στο Εργαστήριο Ασυρμάτου Τηλεπικοινωνίας της τότε Σχολής Μηχανολόγων – Ηλεκτρολόγων Μηχανικών.
Η μέρα που ακούστηκε για πρώτη φορά το: «Εδώ Πολυτεχνείο, Εδώ Πολυτεχνείο. Σας μιλά ο ραδιοφωνικός σταθμός των ελεύθερων αγωνιζομένων φοιτητών, των ελεύθερων αγωνιζομένων Ελλήνων».
Ανάμεσα στους υπόλοιπους εκφωνητές του σταθμού ήταν ο Στέλιος Βίος, η Μαρία Δαμανάκη, η Τόνια Μοροπούλου και ο Μίλτος Χαραλαμπίδης και άλλοι.
Την εκπομπή του σταθμού αναμετέδιδαν πολλοί πειρατικοί σταθμοί της Αθήνας και των περιχώρων διευρύνοντας κατά πολύ την εμβέλειά του.
Φοιτητές των Μηχανολόγων είχαν επίσης καταφέρει να παρακολουθούν τις συχνότητες του ασυρμάτου της Αστυνομίας. Με πολύγραφο τυπώνονταν προκηρύξεις που διανέμονταν στον κόσμο.
Η πρώτη μέρα της κατάληψης αρχίζει να αγκαλιάζεται από τον αθηναϊκό λαό. Φέρνουν στους φοιτητές καρβέλια με ψωμί και κονσέρβες. Στο Πολυτεχνείο μπαίνουν και μαθητές, στη συνέχεια οικοδόμοι και υπάλληλοι. Επικρατεί ενθουσιασμός, με τους συμμετέχοντες να μην υπολογίζουν το τίμημα που θα πληρώσουν με το αίμα τους τα ξημερώματα τις 17 Νοεμβρίου.
