Οι υπουργοί και οι βουλευτές της Ν.Δ. απέχουν από τα παράθυρα γιατί κουράστηκαν να λένε δικαιολογίες – Το Κέντρο αμφισβητεί το καλώδιο – Το Μαξίμου είναι διάτρητο
Είναι κανόνας στην πολιτική: Δεν ανοίγεις ποτέ κεφάλαια όταν δεν μπορείς να προδιαγράψεις την έκβασή τους και δεν γνωρίζεις ποιος θα είναι ο επίλογός τους. Και το καλώδιο, που ήδη είχε κακοφορμίσει ως σχέδιο (project) από το 2024, είναι ένα από αυτά.
- Του Μανώλη Κοττάκη
Επετράπη ο απόπλους του γαλλικού πλοίου με προορισμό την Κάσο και την Κάρπαθο χωρίς επαρκή δεδομένα, με απώτερο στόχο να πειστεί το φιλοθεάμον κοινό ότι μπορούμε να το ποντίσουμε, ενώ το μέγα θέμα είναι υπό ποιες προϋποθέσεις θα το επιτύχουμε: Με ελευθέρας και ανοιχτές τις «μπάρες» ή με «διόδια» και αντίτιμο; Για να επιτευχθεί ο στόχος, «προσελήφθη» και κηδεμών.
Η Γαλλία. Το αποτέλεσμα ποιο; Ηδη αυτήν τη στιγμή που μιλάμε ο Ευάγγελος Βενιζέλος σε συνέντευξή του στην ΕΡΤ (Γιώργος Κουβαράς) ξεκαθάρισε ότι ήταν λάθος η εμπλοκή τρίτου κράτους, γιατί δεν θα μας λύσει αυτό το πρόβλημα. Ο καθηγητής Χρήστος Ροζάκης χαρακτήρισε «ανοσιούργημα» τη ρηματική διακοίνωση των Παρισίων με το επιχείρημα ότι οι σύμμαχοι την έδωσαν στους γείτονες γιατί δεν ήθελαν να οδηγηθούν σε θερμό επεισόδιο (ατρόμητοι!). Σημειωτέον ότι είναι η δεύτερη φορά που ο κύριος Ροζάκης διαφοροποιείται ηχηρά από την κυβέρνηση σε θέμα εξωτερικής πολιτικής, η πρώτη, το 2024, ήταν επίσης για το καλώδιο.
Επέκρινε τον κύριο Γεραπετρίτη για το φιάσκο της Κάσου. Ο τέως σύμβουλος του πρωθυπουργού Σωτήρης Σέρμπος μίλησε για «de facto συνδιαχείριση του Αιγαίου», ό,τι είπαμε και εμείς από την πρώτη ώρα. Την Κυριακή, πλην ημών που το αναδείξαμε, η «Καθημερινή» κυκλοφόρησε με πρώτο θέμα το καλώδιο μιλώντας για «νάρκες» και αυτή, με συνέπεια να βγει ο κύριος Μητσοτάκης εκτός εαυτού. Τα υπόλοιπα ας τα πουν αυτοί που τον υπέστησαν στα τηλέφωνα, αν το επιθυμούν.
Ποιο είναι το μέγα θέμα που προκύπτει; Ιδού: Η καιροσκοπική εξωτερική πολιτική, για λόγους εσωτερικής κατανάλωσης κατά βάσιν, εξοργίζει τη Δεξιά, ενοχλεί βαθύτατα και το Κέντρο, προκαλεί ρήγματα στην κυβέρνηση και την Κοινοβουλευτική Ομάδα και τη φθείρει στα φιλικά της ΜΜΕ. Αν βγαίνει και το Κέντρο στο… βουνό, πάει «περίπατο» η επικοινωνιακή στρατηγική που χαράσσει η κυβέρνηση στα κανάλια και τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης.
Πώς να αποκαλέσεις «μίζερους» τον Βενιζέλο και τον Ροζάκη, με τους οποίους κατά καιρούς δειπνείς; Πώς να υπαινιχτείς ότι αναπαράγει την… τουρκική προπαγάνδα ο Σέρμπος και ότι είναι «παπαγαλάκι» του Φιντάν, όταν ήταν σύμβουλός του; (τέτοια λένε!). Το εγχείρημα της πειθούς για το καλώδιο δυσκολεύει πολύ από την αποχή των περισσότερων από τους πρωτοκλασάτους υπουργούς και τη μεγάλη πλειονότητα της Κοινοβουλευτικής Ομάδας από τα τηλεοπτικά παράθυρα, με συνέπεια να επιστρατεύεται για θέματα εξωτερικής πολιτικής ο υπεύθυνος ψηφιακού σχεδιασμού του Μαξίμου και να μηρυκάζει με δυσκολία τα αστεία επιχειρήματα των non papers (περί ισοτιμίας της ρηματικής διακοίνωσης της Γαλλίας με τις ενημερώσεις της ΔΕΗ και της ΕΥΔΑΠ).
Οι πολλοί δεν θέλουν να είναι συμμέτοχοι στους χειρισμούς και στην υποστήριξή τους, γιατί απλά ο λαός έχει καταλάβει: Για να κάνει έρευνα μεταξύ δύο ελληνικών νησιών του Αιγαίου, η Ελλάδα πρέπει να ρωτήσει και επειδή φοβάται την απάντηση, βάζει τον… κηδεμόνα της. Οι πολλοί δεν θέλουν να είναι επίσης συμμέτοχοι, γιατί έχουν πάθει υπερκόπωση από το ψέμα και τις δικαιολογίες: Υποκλοπές, Τέμπη, ΟΠΕΚΕΠΕ, καλώδιο, πόσες φορές θα συγκαλύψεις ενόχους και πόσες θα πας κόντρα στην κοινή λογική; Για δε τον Τσαβδαρίδη, εξαφανίστηκαν όλοι! Περιλαμβανομένου και του Μαξίμου, το οποίο είναι καιρό τώρα διάτρητο: Οι πληροφορίες για το «πόθεν έσχες» του Μπεκίρη και για το πτυχίο του Λαζαρίδη από εκεί «έφυγαν», μαθαίνουμε.
Τα νεύρα του πρωθυπουργού, εκτός από τους υπουργούς και τους βουλευτές που απέχουν, τα στελέχη του Μαξίμου που αλληλοκαρφώνονται και τους διευθυντές εφημερίδων που κάνουν το καλώδιο πρώτο θέμα (προς μεγάλη δυσαρέσκεια του Μητσοτάκη) είχαν ως αποδέκτες ακόμη ακόμη τον πρόεδρο της Γαλλίας και πρόσκαιρα τον υπουργό του επί των Εξωτερικών Γεραπετρίτη. Τα νεύρα του έφτασαν στο σημείο ώστε να αναθέτει σε «ανώτατους παράγοντες» του Μαξίμου να «πληροφορούν» ψευδώς έγκριτους συναδέλφους ότι η ρηματική διακοίνωση της Γαλλίας «έγινε προφορικά» και ότι «δεν υπάρχει επίσημο διπλωματικό έγγραφο», μήπως και σταματήσουμε να μιλάμε για μυστική διπλωματία. Μήπως σταματήσουμε και το ψάχνουμε. Το αποτέλεσμα; Να του απαντούν αμέσως οι γείτονες με διαρροές στον τουρκικό Τύπο ότι έχουν «γραπτή ενημέρωση» από τους Γάλλους.
Πού καταλήγουμε; Λέει ο νόμος του Μέρφι πως, αν είναι να πάει κάτι στραβά, θα πάει. Και στο καλώδιο πηγαίνει και στα λοιπά δεν ισιώνει. Ας ευχηθούμε ότι δεν θα στραβώσει και άλλο όταν το γαλλικό πλοίο θα πλεύσει για έρευνες βυθού στα διεθνή ύδατα. Γιατί αν, ο μη γένοιτο, συμβεί «τι το ανεπανόρθωτον», η υπομονή μέσα στο σύστημα έχει σωθεί. Θα έχουμε έκρηξη. Η αποχή των υπουργών και των βουλευτών από τη «μάχη» για το καλώδιο θα μετατραπεί σε «κινητοποίηση»: Διαδήλωση εσωκομματικής διαμαρτυρίας. Εφεξής κανείς δεν είναι διατεθειμένος να πάρει στην πλάτη του κανέναν, παρά μόνο το πολιτικό σαρκίο του. Σκληρό σπορ η πολιτική, δυστυχώς. Ο τελικός προορισμός κάθε ηγέτη είναι η απομόνωση και η μοναξιά, ανεξαρτήτως αποτελέσματος. Και αν την αντέξει. «Ποτέ δεν νιώθεις τόσο δυνατός όσο όταν είσαι μόνος μου» είχε κάποτε η συχωρεμένη η Μαριέττα.
