Στην παραλία οι παραθεριστές απολαμβάνουν τον ήλιο, ενώ δύο αδελφές Ρομά προσπαθούν να πουλήσουν παιχνίδια. Η μεγαλύτερη, η Σαμάρα, θέλει να επιστρέψει στο σπίτι με χρήματα. Η μικρή Νάντια παρατηρεί τους λουόμενους, τα πρόσωπα, τις μικρές παράξενες λεπτομέρειες του καλοκαιριού. Οι περισσότεροι τις προσπερνούν. Ώσπου η ημέρα καταλήγει σε τραγωδία. Αυτή είναι η ιστορία του «All the Love in My Body», μιας φινλανδοελληνικής ταινίας μικρού μήκους που συμμετέχει σε ειδικό πρόγραμμα του Φεστιβάλ Ευρωπαϊκού Κινηματογράφου της Σεβίλλης.
Η σκηνοθέτις Κάρμεν Μπάλτσαρ, Φινλανδή δημιουργός με ρομανί καταγωγή, τοποθέτησε την ιστορία σε μια ελληνική τουριστική παραλία. Η αφετηρία της βρίσκεται στην Ιταλία, στις 19 Ιουλίου 2008. Η Κριστίνα και η Βιολέτα, δύο αδελφές Ρομά που πουλούσαν μικροαντικείμενα σε λουόμενους, πνίγηκαν σε παραλία κοντά στη Νάπολη. Όταν οι σοροί τους μεταφέρθηκαν στην ακτή και σκεπάστηκαν με πετσέτες, γύρω τους ο κόσμος συνέχισε να κάνει ηλιοθεραπεία. «Η εικόνα εκείνης της παραλίας δεν έφευγε από το μυαλό μου», έχει πει η Μπάλτσαρ.
Στην ταινία πρωταγωνιστούν η Χριστίνα Κωνσταντίνα Λουκά και η Δήμητρα Λουκά, δύο κορίτσια από την ελληνική κοινότητα Ρομά που εμφανίζονται για πρώτη φορά ως ηθοποιοί. Η Μπάλτσαρ πέρασε χρόνο στην Αθήνα μαζί τους πριν από τα γυρίσματα. Δανείστηκε επίσης στοιχεία από μια συνέντευξη της γιαγιάς των κοριτσιών που χάθηκαν το 2008: η γυναίκα καταριόταν την αδιαφορία των λουόμενων με όλη την αγάπη που είχε μέσα της. Από εκεί προέρχεται και ο τίτλος. Την παραγωγή υπογράφουν η Δανάη Αναγνώστου και η Μαρία Δρανδάκη, με συμπαραγωγούς την Kenno Filmi και τη Homemade Films. Η ταινία είχε ήδη διαγωνιστεί τον Σεπτέμβριο στο Φεστιβάλ Δράμας.
Από τις 10 έως τις 14 Νοεμβρίου, το «All the Love in My Body» συναντά στη Σεβίλλη άλλες έξι ταινίες στο «Raising Romani Gaze», ένα πρόγραμμα αφιερωμένο σε κινηματογραφιστές Ρομά από διαφορετικές ευρωπαϊκές χώρες. Για την Αλίνα Σέρμπαν, ηθοποιό και σκηνοθέτιδα από τη Ρουμανία, η διοργάνωση έχει προσωπική σημασία. Μεγάλωσε βλέποντας στην τηλεόραση ανθρώπους της κοινότητάς της να εμφανίζονται κυρίως ως εγκληματίες ή εξωτικές φιγούρες. «Είναι δουλειά φτιαγμένη από εμάς, όχι μόνο για εμάς», λέει.
Η πρώτη μεγάλου μήκους ταινία της, «I Matter», που κέρδισε το βραβείο κοινού Armani Beauty στο φετινό Φεστιβάλ Βενετίας, ακολουθεί μια νεαρή Ρομά η οποία πλησιάζει τα 18, ετοιμάζεται να φύγει από τη δομή φιλοξενίας όπου μεγάλωσε και ελπίζει ότι θα ξαναβρεί τον πατέρα της όταν αποφυλακιστεί. Η Ουγγαρέζα Καταλίν Μπάρσονι, σκηνοθέτις και συν-επιμελήτρια του προγράμματος, παρουσιάζει ένα ντοκιμαντέρ γυρισμένο επί 15 χρόνια για έναν νεαρό που γεννήθηκε στη Γερμανία και απελάθηκε στο Κόσοβο.
Η queer διάσταση έχει επίσης δικές της ταινίες. Στο σουηδικό «Chavo» του Αλέτσιο Αράτσι, η άφιξη ενός μοναχικού νέου σε ένα στέκι Ρομά ανακινεί παλιές πληγές και φήμες. Η διοργάνωση επαναφέρει ακόμη την underground ισπανική σάτιρα «Invasión Travesti» του Χέρο ντε λος Σάντος, γυρισμένη γύρω στο 2000 και πρόσφατα αποκατεστημένη. Ο Βρετανός Τσαρλς Νιούλαντ, από την άλλη, παρουσιάζει σε παγκόσμια πρεμιέρα το «Smooth the Edges», με ηρωίδα μια γυναίκα που σκέφτεται να κρύψει τη ρομανί καταγωγή της για να αποφύγει τις διακρίσεις στη δουλειά.
Η Μπάρσονι, επικεφαλής του Romédia Foundation, περιγράφει το εγχείρημα ως αποτέλεσμα σχεδόν δέκα χρόνων προετοιμασίας. Για τους δημιουργούς που συμμετέχουν, το ζήτημα φτάνει ως τις πιο μικρές αποφάσεις της κινηματογράφησης: ποιος κρατά την κάμερα, από πού κοιτάζει και ποιος έχει την ευκαιρία να μιλήσει.
Στην ελληνική παραλία της Μπάλτσαρ, η κάμερα ακολουθεί κυρίως τη μικρή Νάντια. Οι λουόμενοι είναι πια εκείνοι που εμφανίζονται μέσα στο δικό της βλέμμα.
Με στοιχεία από The Guardian
