H Dua Lipa έχει εκφράσει την επιθυμία της να μετακομίσει στην πόλη αυτή, όταν οι κάτοικοί της την εγκαταλείπουν. Λέγεται ότι ένας από τους βασικούς λόγους που ο Κριστιάνο Ρονάλντο μεταπείστηκε να πάρει μεταγραφή από τη Ρεάλ στη Γιουβέντους ήταν το προνομιακό φορολογικό καθεστώς, με σταθερό φόρο τα 300.000 ευρώ για τους ξένους κατοίκους. Οι τραπεζίτες του Σίτι ήρθαν εδώ μετά το Brexit και φέτος έγινε το νέο Ντουμπάι.
Ο λόγος για το Μιλάνο, το οικονομικό και fashion κέντρο της Ιταλίας, μια από τις πόλεις που φιλοξενούν τους περισσότερους εκατομμυριούχους στον κόσμο.
Την προηγούμενη εβδομάδα, όπως και σε πολλές άλλες πόλεις της Ευρώπης, οι δρόμοι του Μιλάνου γέμισαν με νέους και ταραξίες, με αποτέλεσμα η ιταλική κυβέρνηση να κατεβάσει ακόμη και τον στρατό.
«Ήδη από τον Σεπτέμβριο είχα πει ότι έχουμε δύο πόλεις. Μία λαμπερή, σαν βιτρίνα καταστήματος, και μία άλλη που μοιάζει αόρατη, με λιγότερο φως. Είχα πει ότι έπρεπε να επουλώσουμε αυτό το ρήγμα, διότι διαφορετικά κάποιος θα έσπαγε αυτή τη βιτρίνα. Αυτά τα παιδιά αισθάνονται ότι το κέντρο της πόλης είναι ένα κατάστημα στο οποίο δεν μπορούν να εισέλθουν. Πρέπει να ξαναχτίσουμε την κοινότητα και την ιδιότητα του πολίτη», δηλώνει στην El Pais o Mάριο Καλαμπρέζι, δημοσιογράφος και συγγραφέας που μόλις ανακοίνωσε την υποψηφιότητά του για τη δημαρχία του Μιλάνου.
Η πόλη της πολυτέλειας και των ανισοτήτων
Τι κοινό είχαν οι νεαροί που κατέβηκαν στους δρόμους πέρα από την οργή; Όλοι τους μένουν σε προάστια, μία και δύο ώρες μακριά από το κέντρο της πόλης. Για την ακρίβεια, 1,3 εκατ. άνθρωποι μένουν στην πόλη του Μιλάνου έναντι 1,8 εκατ. που μένουν στην ευρύτερη μητροπολιτική περιοχή του.
Αυτό οφείλεται στο γεγονός ότι στην πόλη της πολυτέλειας, του πολιτισμού και της μόδας, η ζωή γίνεται απλησίαστη για όλο και περισσότερους. Η αγορά μιας κατοικίας κοστίζει σήμερα 57% περισσότερα σε σχέση με πριν από μία δεκαετία, ενώ η ενοικίαση είναι 70% ακριβότερη απ’ ό,τι το 2018.
Η αναλογία μεταξύ μισθών και κόστους στέγασης είναι πλέον χειρότερη από ό,τι στο Λονδίνο, σύμφωνα με τους Financial Times. Στην Ιταλία, οι μισθοί παραμένουν στάσιμοι εδώ και 25 χρόνια, ενώ στις υπόλοιπες χώρες του ΟΟΣΑ έχουν αυξηθεί κατά 35%. Νομοθετημένος κατώτατος μισθός δεν υπάρχει, ενώ ο πληθωρισμός έχει φτάσει στο 27,1% μέσα σε μία πενταετία.
Παιχνιδότοπος για τους πλούσιους το Μιλάνο
Για πολλούς, ένα μέρος της εξήγησης βρίσκεται στο Brexit του 2016: πολλοί επιχειρηματίες και στελέχη που έφυγαν από το Λονδίνο εγκαταστάθηκαν στο Μιλάνο. Τώρα με τον πόλεμο στη Μέση Ανατολή, κάποιοι το χαρακτήρισαν «το νέο Ντουμπάι».
Το ίδιο συνέβη και με τους φοιτητές. Μια πόλη με πολλά ιδιωτικά πανεπιστήμια, προσελκύει φοιτητές με υψηλότερη αγοραστική δύναμη. Πριν από 10 χρόνια υπήρχαν 150.000 φοιτητές στο Μιλάνο, ενώ σήμερα ο αριθμός τους ανέρχεται σε 230.000.
Σε αυτούς, βέβαια, προστέθηκαν οι τουρίστες και οι βραχυχρόνιες μισθώσεις. Ο αριθμός των τουριστών στο Μιλάνο έχει πολλαπλασιαστεί τα τελευταία έξι χρόνια. Ως αποτέλεσμα, τα ενοίκια είναι πια απλησίαστα για τους απλούς εργαζόμενους.
Παράλληλα, η πόλη έχει υποστεί τεράστιο gentrification («εξευγενισμό») με ουρανοξύστες και σύγχρονα κτίρια να ξεπηδούν εκεί που υπήρχαν παλιές γειτονιές. Το Μιλάνο δεν θεωρείται καν κομψό σε σχέση με άλλες αναγεννησιακές πόλεις της Ιταλίας, όπως η Ρώμη, η Βενετία, η Βερόνα.
Το δικαστικό μέγαρο του Μιλάνου ανακοίνωσε 94 κενές θέσεις για δικαστικούς υπαλλήλους, αλλά γνωστοποίησε ότι καλύφθηκαν μόλις πέντε, καθώς τα επίπεδα των ενοικίων δεν μπορούν να καλυφθούν με μισθούς της τάξης των 1.500 έως 1.600 ευρώ. Η περιοχή έχει έλλειψη 2.500 έως 3.000 νοσηλευτών, ενώ στην πιο πρόσφατη διαδικασία πρόσληψης 600 γενικών ιατρών, υπέβαλαν αίτηση μόλις 20 άτομα. Η ίδια κατάσταση επικρατεί και σε άλλους τομείς, από το εκπαιδευτικό προσωπικό έως τους οδηγούς για το δίκτυο δημόσιων συγκοινωνιών του Μιλάνου, όπου απαιτούνται 400 εργαζόμενοι.
