Η Τεχνητή Νοημοσύνη δεν αποτελεί πλέον μια τεχνολογική υπόσχεση για το μακρινό μέλλον, αλλά μια πραγματικότητα που αρχίζει να μεταβάλλει τον τρόπο με τον οποίο λειτουργούν οι επιχειρήσεις, αναπτύσσονται προϊόντα, λαμβάνονται αποφάσεις και οργανώνεται η εργασία.
Για την ελληνική οικονομία, ωστόσο, το κρίσιμο ερώτημα δεν είναι απλώς πόσες επιχειρήσεις χρησιμοποιούν εργαλεία AI, αλλά πόσες καταφέρνουν να τα μετατρέψουν σε πραγματική παραγωγικότητα, καινοτομία και ανταγωνιστικό πλεονέκτημα.
Αυτά τα ζητήματα βρέθηκαν στο επίκεντρο θεματικού πάνελ για την υιοθέτηση της Τεχνητής Νοημοσύνης στις ελληνικές επιχειρήσεις, στο πλαίσιο του συνεδρίου CityAI by CityJS, με τη συμμετοχή στελεχών από τη Skroutz, τη Eurobank και την Agile Actors.
Η συζήτηση κινήθηκε γύρω από τρεις αλληλένδετες διαστάσεις του μετασχηματισμού που φέρνει η AI: την επιχειρηματική, την επαγγελματική και την κοινωνική. Κοινός παρονομαστής της θεματολογίας ήταν η ανάγκη μετάβασης από τον πειραματισμό με νέες τεχνολογίες στη συστηματική αξιοποίησή τους, με μετρήσιμα αποτελέσματα και σαφή επιχειρηματικό προσανατολισμό.
Από τον ενθουσιασμό στην πραγματική επιχειρηματική αξία
Ένα από τα βασικά ζητήματα που τέθηκαν ήταν η διάκριση ανάμεσα στις πραγματικές δυνατότητες της Τεχνητής Νοημοσύνης και στις υπερβολικές προσδοκίες που συχνά συνοδεύουν την ανάπτυξή της.
Ιδιαίτερη θέση στη θεματολογία είχε η μετάβαση από την παραδοσιακή ανάπτυξη λογισμικού σε ένα νέο μοντέλο σχεδιασμού και ανάπτυξης προϊόντων, στο οποίο η Τεχνητή Νοημοσύνη αποκτά κεντρικό ρόλο.
Η δυνατότητα δημιουργίας εφαρμογών ακόμη και από επαγγελματίες χωρίς εξειδικευμένες γνώσεις προγραμματισμού αλλάζει τα δεδομένα, ενώ οι μηχανικοί λογισμικού καλούνται πλέον να συνδυάζουν τις τεχνικές τους δεξιότητες με βαθύτερη κατανόηση των επιχειρηματικών αναγκών.
Στο πλαίσιο αυτό αναδείχθηκε και ένα ευρύτερο ερώτημα: Είναι η τεχνολογία το μεγαλύτερο εμπόδιο για την υιοθέτηση της AI ή οι υφιστάμενες δομές διοίκησης, οι εσωτερικές διαδικασίες και η οργανωτική κουλτούρα των επιχειρήσεων;
Πώς αλλάζουν τα επαγγέλματα και οι δεξιότητες
Η δεύτερη μεγάλη ενότητα αφορούσε τον μετασχηματισμό της εργασίας.
Η Τεχνητή Νοημοσύνη δεν επηρεάζει μόνο τα καθήκοντα που μπορούν να αυτοματοποιηθούν. Επαναπροσδιορίζει επίσης τις δεξιότητες που αναζητούν οι επιχειρήσεις και τον τρόπο με τον οποίο οι εργαζόμενοι δημιουργούν αξία.
Η τεχνική εξειδίκευση παραμένει σημαντική, αλλά ολοένα μεγαλύτερη βαρύτητα αποκτούν η προσαρμοστικότητα, η κριτική σκέψη, η δημιουργικότητα και η ικανότητα κατανόησης των πραγματικών αναγκών του πελάτη.
Παράλληλα, η συνεχής εκπαίδευση και η ανανέωση των γνώσεων εξελίσσονται σε βασικές προϋποθέσεις επαγγελματικής εξέλιξης.
Ένα ακόμη ζήτημα που περιλαμβανόταν στη συζήτηση ήταν η αυθόρμητη υιοθέτηση εργαλείων AI από τους ίδιους τους εργαζομένους, πολλές φορές πριν ακόμη οι επιχειρήσεις θεσπίσουν επίσημες πολιτικές χρήσης.
Αυτή η πρακτική μπορεί να λειτουργήσει ως επιταχυντής καινοτομίας, δημιουργεί όμως και νέους κινδύνους, κυρίως σε ό,τι αφορά την ασφάλεια των πληροφοριών, την προστασία των εταιρικών δεδομένων και τον έλεγχο των αποτελεσμάτων που παράγονται από τα συστήματα AI.
Η πρόκληση για τις διοικήσεις είναι να διαμορφώσουν ένα περιβάλλον που θα ενθαρρύνει τον πειραματισμό χωρίς να υπονομεύει την ασφάλεια και την αξιοπιστία των επιχειρηματικών λειτουργιών.
Ποιος έχει την ευθύνη όταν αποφασίζει η AI;
Ιδιαίτερη βαρύτητα δόθηκε στη θεματολογία της ανθρώπινης εποπτείας και της λογοδοσίας.
Καθώς τα συστήματα Τεχνητής Νοημοσύνης συμμετέχουν σε ολοένα περισσότερες επιχειρηματικές διαδικασίες, προκύπτει το ερώτημα κατά πόσο ο ανθρώπινος έλεγχος παραμένει ουσιαστικός ή περιορίζεται σε μια τυπική έγκριση αποφάσεων που έχουν ήδη διαμορφωθεί από αλγορίθμους.
Το ζήτημα αποκτά ιδιαίτερη σημασία σε κλάδους όπου η αξιοπιστία, η προστασία προσωπικών δεδομένων και η κανονιστική συμμόρφωση αποτελούν κρίσιμες προϋποθέσεις λειτουργίας.
Στην ίδια ενότητα εντάχθηκε και η αυξανόμενη εξάρτηση των επιχειρήσεων από τεχνολογίες που αναπτύσσονται και ελέγχονται από εξωτερικούς παρόχους.
Η χρήση προηγμένων μοντέλων AI προσφέρει σημαντικές δυνατότητες ακόμη και σε οργανισμούς που δεν διαθέτουν μεγάλες τεχνολογικές υποδομές. Ταυτόχρονα, όμως, δημιουργεί ερωτήματα για τον έλεγχο των δεδομένων, τη συνέχεια των υπηρεσιών, το κόστος και την τεχνολογική αυτονομία.
Οι ευκαιρίες για τις ελληνικές μικρομεσαίες επιχειρήσεις
Ξεχωριστή θέση στη θεματολογία κατείχαν οι δυνατότητες που δημιουργεί η Τεχνητή Νοημοσύνη για τις μικρομεσαίες επιχειρήσεις, οι οποίες αποτελούν τη ραχοκοκαλιά της ελληνικής οικονομίας, αλλά συχνά διαθέτουν περιορισμένους οικονομικούς και τεχνολογικούς πόρους.
Η αξιοποίηση της AI μπορεί να προσφέρει στις μικρότερες επιχειρήσεις πρόσβαση σε δυνατότητες που μέχρι πρόσφατα απαιτούσαν σημαντικές επενδύσεις, όπως η ανάλυση μεγάλου όγκου δεδομένων, η αυτοματοποίηση επαναλαμβανόμενων εργασιών και η εξατομίκευση της εξυπηρέτησης πελατών.
Ωστόσο, η μετάβαση αυτή προϋποθέτει κατάλληλη εκπαίδευση, σαφείς επιχειρηματικούς στόχους και τη δυνατότητα αξιολόγησης του πραγματικού οφέλους κάθε εφαρμογής.
Το ερώτημα δεν είναι μόνο πώς μια μικρομεσαία επιχείρηση μπορεί να ξεκινήσει να χρησιμοποιεί εργαλεία AI με περιορισμένο προϋπολογισμό, αλλά και πώς θα μπορέσει να ενσωματώσει την τεχνολογία στην καθημερινή λειτουργία της, δημιουργώντας διατηρήσιμο ανταγωνιστικό πλεονέκτημα.
Ο ρόλος του κράτους και των πανεπιστημίων
Στο ευρύτερο πλαίσιο του κοινωνικού και οικονομικού μετασχηματισμού εντάχθηκε και η ανάγκη συνεργασίας μεταξύ επιχειρήσεων, πανεπιστημίων και δημόσιου τομέα.
Η προετοιμασία του ανθρώπινου δυναμικού, η ανάπτυξη ψηφιακών δεξιοτήτων και η δημιουργία συνθηκών που διευκολύνουν την καινοτομία αποτελούν κρίσιμες παραμέτρους για την αξιοποίηση των δυνατοτήτων της Τεχνητής Νοημοσύνης.
Για την Ελλάδα, το διακύβευμα είναι διπλό: αφενός να μη διευρυνθεί το τεχνολογικό χάσμα μεταξύ μεγάλων και μικρών επιχειρήσεων και αφετέρου να αξιοποιηθεί η AI ως μοχλός ενίσχυσης της παραγωγικότητας και της διεθνούς ανταγωνιστικότητας της οικονομίας.
Το μεγάλο στοίχημα: Από τα πιλοτικά προγράμματα στα μετρήσιμα αποτελέσματα
Στο πάνελ «AI in Greek Business: Opportunities and Impact», που πραγματοποιήθηκε στις 23 Οκτωβρίου 2026 στο Πολεμικό Μουσείο της Αθήνας, στο πλαίσιο του CityJS Athens 2026, συμμετείχαν ο Γιώργος Τσιφτσής από τη Skroutz, η Μαρία Λεοντίου από τη Eurobank και ο Αλέξης Πανούσης από την Agile Actors.
Η διοργάνωση, που πραγματοποιήθηκε από τις 21 έως τις 23 Οκτωβρίου, συγκέντρωσε επαγγελματίες της τεχνολογίας και ειδικούς στην ανάπτυξη εφαρμογών Τεχνητής Νοημοσύνης, με έμφαση στην πρακτική αξιοποίηση των νέων εργαλείων.
Το βασικό διακύβευμα που ανέδειξε η θεματολογία της συζήτησης ήταν η μετάβαση από τις μεμονωμένες δοκιμές και τα πιλοτικά προγράμματα σε εφαρμογές που χρησιμοποιούνται συστηματικά, εμπνέουν εμπιστοσύνη και παράγουν μετρήσιμη επιχειρηματική αξία.
Η Τεχνητή Νοημοσύνη μπορεί να αποτελέσει σημαντικό εργαλείο ανάπτυξης για την ελληνική οικονομία. Η αποτελεσματική αξιοποίησή της, όμως, δεν εξαρτάται αποκλειστικά από την πρόσβαση σε προηγμένα τεχνολογικά συστήματα. Απαιτεί αλλαγές στον τρόπο διοίκησης, επένδυση στους ανθρώπους, νέες δεξιότητες και επιχειρηματική στρατηγική.
Και αυτή ακριβώς είναι η μεγάλη πρόκληση για τις ελληνικές επιχειρήσεις: να περάσουν από την εποχή του εντυπωσιασμού για τις δυνατότητες της AI στην εποχή της πραγματικής αξιοποίησής της.
