Μετά από τόσα χρόνια, στην εποχή της Μεταπολίτευσης, είναι η 1η φορά που βλέπω μία αλαζονική κυβέρνηση να “απαντά” κυρίως στους πολίτες και όχι στην αντιπολίτευση. Και να τους μαλώνει με το ύφος του αλάνθαστου εξουσιαστή, με έπαρση, δηκτικότητα και απαξιωτικούς χαρακτηρισμούς, γεμάτους επίθετα που αφήνουν τον κόσμο άφωνο.
Είναι η 1η φορά που βλέπω υπουργούς / βουλευτές του κυβερνώντος κόμματος όταν συζητάνε για θέματα που τους θέτουν οι πολίτες, να απαντάνε μονότονα «έχεις λάθος («κακομοίρη…», «μπάζο…», «μίζερε…») – δεν είναι έτσι!». Και να εξαγριώνονται κιόλας! Κουνώντας το δάχτυλο και μαλώνοντάς τον! Προς τον πολίτη που τους έχει σταυρώσει κιόλας (κάποιους) στο ψηφοδέλτιο της ΝΔ.
Είναι η 1η φορά που δεν βλέπω βουλευτές να σκύβουν ταπεινά το κεφάλι και να λένε «ναι ρε να πάρει ευχή, έχεις δίκιο! Θα προσπαθήσω να κάνω κάτι για αυτό…». Δεν το κάνουν! Δεν μπορούν να ορθώσουν φωνή. Είναι γλυκιά η προσμονή για την Υπ(υφυπ)ουργική καρέκλα. Εξάλλου, κάποτε, πολλοί από αυτούς, είχαν σκύψει το κεφάλι και ψήφισαν το νόμο για τα ομόφυλα ζευγάρια – κόντρα στις «αρχές» τους. Γιατί οι έμμεσες «υποδείξεις» για την κατάκτηση της Υπ(υφυπ)ουργικής καρέκλας, τους είχαν φοβίσει…
Είναι η 1η φορά που βλέπω κυβερνητικούς, που δεν ήταν ποτέ στην ΝΔ, άνθρωποι που μπορεί να άλλαξαν και 3 κόμματα (και που κάποτε ήταν οι καλύτεροι ρήτορες εναντίον της ΝΔ και των Αρχηγών της), να διατυμπανίζουν ότι είναι μέσα στο DNA της ΝΔ, είτε κρατώντας γαλάζιες σημαίες, είτε διατυμπανίζοντας πόσο φιλελεύθεροι είναι. Και να μαλώνουν τον πολίτη, στην ουσία να λένε έμμεσα ή άμεσα «…δεν ξέρεις εσύ! Εμείς ξέρουμε! Και χωρίς εμάς, το Χάος!!!!»
Είναι η 1η φορά που δεν βλέπω στιβαρό, συγκεκριμένο, ορθά δομημένο λόγο από μια σοβαρή αντιπολίτευση. Με επιχειρήματα και πολιτικές μάχες στη Βουλή που θα ακουσθούν όχι για τους χαρακτηρισμούς που προσάπτει ο ένας στον άλλον, αλλά για τα επιχειρήματα που θα βασίζονται σε ακλόνητα δεδομένα και στοιχεία…
Είναι η 1η φορά που διστάζω να πω ότι είμαι Δεξιός και ότι αυτή η ΝΔ δε με εκφράζει πλέον. Γιατί θα δω μπροστά μου ένα δηκτικά σηκωμένο δάχτυλο, θα ακούσω μάλωμα, φωνές, και δεκάρικους λόγους για την λαοπρόβλητη κυβέρνησή μας, από βουλευτές. Ακόμη κι αν μέσα τους βράζουν που δεν κατάφεραν να κάθονται σε μια Υπ(υφπ)ουργική καρέκλα. Και αυτό μου λέει πάρα πολλά…
Υπάρχει μία αγγλική παροιμία: «When you point a finger at someone else, remember that three fingers are pointing back at you». Αυτά τα 3 δάχτυλα, που δείχνουν πίσω, αυτούς τους ίδιους, θα τους κάνουν τη ζημιά: η έπαρση, η αλαζονεία και η κομπορρημοσύνη τους.
Αντώνηηηη! Βοήθα!
