Το Digger του Αλεχάντρο Γκονσάλες Ινιάριτου είχε όλα τα στοιχεία ενός μεγάλου χολιγουντιανού στοιχήματος: έναν από τους μεγαλύτερους σταρ του Χόλιγουντ, έναν βραβευμένο με Όσκαρ σκηνοθέτη και προϋπολογισμό επιπέδου blockbuster. Το πρώτο Σαββατοκύριακο προβολής του, όμως, συγκέντρωσε μόλις 8 εκατ. δολάρια στη Βόρεια Αμερική.
Σε 73 αγορές εκτός Βόρειας Αμερικής έκανε άλλα 12 εκατ. δολάρια, φτάνοντας συνολικά τα 20 εκατ. παγκοσμίως. Πρόκειται για το χειρότερο άνοιγμα ταινίας του Κρουζ από το Lions for Lambs του 2007 και, σύμφωνα με τις εκτιμήσεις, το Digger μπορεί τελικά να αφήσει τη Warner Bros. με ζημιές έως 150 εκατ. δολαρίων.
Η Warner αναφέρει ότι η παραγωγή κόστισε 125 εκατ. δολάρια. Πηγές της κινηματογραφικής βιομηχανίας εκτιμούν, ωστόσο, ότι ο προϋπολογισμός έφτασε τα 160 με 180 εκατ. δολάρια, ενώ περίπου άλλα 125 εκατ. φέρεται να δαπανήθηκαν για την προώθηση της ταινίας. Το κοινό της έδωσε βαθμολογία C στο CinemaScore, μια ιδιαίτερα αδύναμη επίδοση για ταινία τέτοιου κόστους.
Για τους αναλυτές, το βασικό πρόβλημα είναι το μέγεθος του ρίσκου που πήρε η Warner: χρηματοδότησε μια σκοτεινή πολιτική σάτιρα με κόστος μεγάλου εμπορικού blockbuster. Όπως το έθεσε ο Jeff Bock, αναλυτής της Exhibitor Relations, το στούντιο ξόδεψε «blockbuster money» για μια ταινία που στην ουσία ανήκει στο art-house σινεμά.
Η σύγκριση με το Birdman είναι χαρακτηριστική. Η ταινία του Ινιάριτου, που κέρδισε το Όσκαρ Καλύτερης Ταινίας το 2015, είχε κοστίσει μόλις 18 εκατ. δολάρια και συγκέντρωσε συνολικά 103,2 εκατ. στο παγκόσμιο box office. Στην περίπτωση του Digger, η Warner πόνταρε ότι το όνομα του Ινιάριτου και η παρουσία του Κρουζ θα μπορούσαν να φέρουν μια πολύ πιο απαιτητική ταινία σε ευρύ κοινό.
Αυτή η λογική χαρακτήρισε μεγάλο μέρος της θητείας των Mike De Luca και Pam Abdy στην ηγεσία του Warner Bros. Motion Picture Group: μεγάλοι σκηνοθέτες, μεγάλοι σταρ και ακριβά στοιχήματα. Το 2025 η στρατηγική απέδωσε με ταινίες όπως τα Sinners, Weapons και One Battle After Another. Το 2026, όμως, ακολούθησε μια σειρά από απογοητευτικές εμπορικές επιδόσεις, ανάμεσά τους τα The End of Oak Street και The Bride!, πριν φτάσει το Digger.
Η Warner αντιμετώπισε το Digger με την ίδια περίπου λογική που είχε ακολουθήσει στο One Battle After Another: ένας βραβευμένος σκηνοθέτης, ένας σταρ πρώτης γραμμής και κυκλοφορία στην αρχή της περιόδου των κινηματογραφικών βραβείων. Αυτή τη φορά, το στοίχημα δεν απέδωσε.
Η αποτυχία έρχεται σε μια κρίσιμη στιγμή για τη Warner. Η αποχώρηση των De Luca και Abdy από την ηγεσία του κινηματογραφικού στούντιο ανακοινώθηκε την Παρασκευή, λίγες ημέρες πριν από την ολοκλήρωση της εξαγοράς της Warner Bros. Discovery από την Paramount Skydance, η οποία αναμένεται σήμερα, 6 Οκτωβρίου. Το Digger καταλήγει έτσι να είναι ένα από τα τελευταία μεγάλα στοιχήματα της απερχόμενης διοίκησης.
Το αποτέλεσμα ανοίγει αναπόφευκτα και τη συζήτηση για την εμπορική δύναμη του Τομ Κρουζ. Οι άνθρωποι της αγοράς θεωρούν, ωστόσο, ότι αυτή είναι μια υπερβολικά απλή ανάγνωση. Το Digger δεν σχεδιάστηκε ως ακόμη μία ταινία χτισμένη γύρω από τη γνωστή κινηματογραφική περσόνα του Κρουζ, αλλά ως ταινία του Ινιάριτου με τον Κρουζ στον πρωταγωνιστικό ρόλο.
Ο ηθοποιός έχει άλλωστε περάσει μεγάλο μέρος της 45χρονης καριέρας του εναλλάσσοντας τα μεγάλα εμπορικά θεάματα με πιο απαιτητικές συνεργασίες, από τον Στάνλεϊ Κιούμπρικ και τον Πολ Τόμας Άντερσον μέχρι τον Μάρτιν Σκορσέζε, τον Μάικλ Μαν και τον Στίβεν Σπίλμπεργκ. Για τον Daniel Loria του Boxoffice Pro, το Digger πρέπει να διαβαστεί περισσότερο ως μια ταινία του Ινιάριτου με πρωταγωνιστή τον Κρουζ παρά ως ένα παραδοσιακό «όχημα» για τον σταρ.
Το ευρύτερο ερώτημα αφορά πλέον τα ίδια τα στούντιο. Ο Bock εκτιμά ότι μια σκοτεινή πολιτική κωμωδία αυτού του τύπου θα έπρεπε να έχει προϋπολογισμό 40 ή 50 εκατ. δολαρίων και όχι τριπλάσιο. Το ερώτημα, όπως λέει, είναι ποιο μεγάλο στούντιο θα ενέκρινε σήμερα ένα αντίστοιχο σχέδιο με τόσο υψηλό κόστος.
Η αποτυχία του Digger δεν δείχνει απαραίτητα ότι ο Τομ Κρουζ δεν μπορεί πλέον να φέρει κοινό στις αίθουσες. Δείχνει όμως πόσο δύσκολο έχει γίνει να δικαιολογηθεί κόστος blockbuster για μια ταινία που δεν απευθύνεται εξαρχής σε τέτοιο κοινό. Και με τη Warner να αλλάζει ταυτόχρονα διοίκηση και ιδιοκτησία, το μέλλον τέτοιων ακριβών ταινιών δημιουργών γίνεται ακόμη πιο αβέβαιο.
Με στοιχεία από Vulture, Variety
