Κίνα, Ινδία και Τουρκία απορροφούν σήμερα το 77% των ρωσικών εξαγωγών πετρελαίου.
Στο δίμηνο Ιανουαρίου-Φεβρουαρίου του 2022 οι τρεις μαζί δεν ξεπερνούσαν το 29%.
Μεγάλη ευρωπαϊκή επενδυτική τράπεζα μέτρησε την Κίνα από το 21% στο 50%, την Ινδία από το 2% στο 19%, την Τουρκία από το 6% στο 8%.
Η ΕΕ έπεσε από 48% στο 4% και ας κινδυνεύει φέτος να πεθάνει κυριολεκτικά στο κρύο.
Οι ρωσικές εξαγωγές αργού είναι περίπου 10% κάτω από τα προπολεμικά επίπεδα, παρά το εμπάργκο και το πλαφόν των G7.
Το 61% ξεφεύγει άνετα με δεξαμενόπλοια του σκιώδους στόλου, εκτός δυτικής χρηματοδότησης και ασφάλισης.
Η στρόφιγγα δεν έκλεισε. Άλλαξε απλώς διεύθυνση.Το παράδοξο είναι αλλού.
Η Ρωσία, μεγάλος εξαγωγέας ντίζελ, μαζούτ και νάφθας, εισάγει πλέον διυλισμένα. Τα ουκρανικά πλήγματα έχουν χτυπήσει τα διυλιστήριά της. Αυτό κρατά ψηλά την τιμή της βενζίνης διεθνώς.
Η ανακατανομή έγινε σε βάρος άλλων. Στην Ινδία το ρωσικό μερίδιο στα ορυκτά καύσιμα ανέβηκε από 1% σε 24% μετά τον Φεβρουάριο του 2022, με χαμένους Νιγηρία, Ιράν και Σαουδική Αραβία.
Στην Κίνα από 18% σε 27%.
Στις 18 Σεπτεμβρίου ο Ντόναλντ Τραμπ υπέγραψε τον νόμο Graham. Επιτρέπει δασμούς έως 100% στα προϊόντα των πέντε μεγαλύτερων εισαγωγέων ρωσικού αργού ή αερίου.
Κίνα, Ινδία και Τουρκία είναι οι προφανείς στόχοι. Αναλυτές εκτιμούν ότι δεν θα βιαστεί όσο η αγορά μένει σφιχτή, για να μην ανέβει η τιμή στην αμερικανική βενζίνη.
Οι κυρώσεις Ευρώπης και G7 δεν σταμάτησαν το ρωσικό βαρέλι. Το έστειλαν απλώς αλλού. Και τώρα η Ρωσία αγοράζει πίσω αυτό που δεν μπορεί πια να διυλίσει.
Πάντως όπως και να το δει κανείς, η ΕΕ είναι ο «χαζός» του πλανήτη που θα πληρώσει και το «μάρμαρο». Μαζί της και η Ελλάδα.
