Το ζήτημα του αριθμού των μαθητών ανά σχολική τάξη αντιμετωπίζεται θεσμικά, τόσο στην Ελλάδα όσο και διεθνώς. Πρόκειται για ένα παιδαγωγικό ερώτημα, που τόσο στη χώρα μας, όσο και σε άλλες χώρες, απαντάται με έναν αριθμό ανώτατων μαθητών όπως ορίζει η νομοθεσία. Από εκεί και πέρα, έχουμε κλιμακώσεις ανάλογα με τα τ.μ. της κάθε αίθουσας που έχει στη διάθεσή σου κάθε σχολείο.
Στην πραγματικότητα όμως πρόκειται για ένα παιδαγωγικό ερώτημα. Δεν πρόκειται ούτε για αρχιτεκτονικό, ούτε για νομικό ερώτημα. Η τάξη μπορεί να έχεις τόσους μαθητές και μαθήτριες, όσους και όσες μπορούν με βάση τις δικές τους μορφωτικές ανάγκες, οι εκπαιδευτικοί να τους παράσχουν την καλύτερη και απολεσματικότερη δυνατή διδασκαλία.
Έχουμε μέσα στα σχολεία παιδιά με διαγνώσεις, παιδιά με κενά, παιδιά με εξατομικευμένες μαθησιακές ανάγκες. Για να βοηθηθούν όλοι αυτοί οι άνθρωποι, θέλουμε πολλά και διαφορετικά σχήματα στον αριθμό: Εάν πάμε στη λογική του «Πώς μπορούμε να προσφέρουμε καλύτερες ευκαιρίες, περισσότερους και πιο ποιοτικούς όρους για μάθηση;», η απάντηση είναι πολύ διαφορετική από αυτό που έχουμε σήμερα.
Τι δείχνουν οι έρευνες για την ομαδοσυνεργατική διδασκαλία
Εστιάζουμε στη συγκρότηση και τον αριθμό των ομάδων και μας ξεφεύγει το τι δείχνουν οι έρευνες για τον αριθμό της συνολικής τάξης. Οι έρευνες δείχνουν ότι η ομαδοσυνεργατική διδασκαλία σε τάξεις άνω των 25 παιδιών δεν έχει ουσιαστικά αποτελέσματα, διότι επικρατούν συνθήκες χαλάρωσης και χάους, οι οποίες και τις ομάδες δεν μπορούν να δουλέψουν και οι εκπαιδευτικοί ούτε μπορούν να επιβλέψουν, ούτε μπορούν να συνεργαστούν αλλά και στην τάξη επικρατούν συνθήκες οι οποίες εμποδίζουν την αποτελεσματική διδασκαλία.
