Το μεγάλο πρόβλημα της Νέας Δημοκρατίας στην επαρχία δεν είναι μόνο τα εθνικά στη Βόρεια Ελλάδα ούτε ο γάμος των ομοφυλόφιλων ζευγαριών σε περιοχές «με 300 μέτρα υψόμετρο και πάνω».
Είναι οι πληρωμές των αγροτών. Μετά το σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ οι διακηρύξεις περί εξυγίανσης δεν μεταφράστηκαν σε ροή χρημάτων.
Οι καθυστερήσεις μένουν μεγάλες. Σε περιπτώσεις έχει μπει στη μέση και το Κτηματολόγιο.
Η εικόνα στο χωράφι είναι απελπιστική.
Η τάξη μεγέθους είναι σκληρή: Ούτε το 15% όσων περιμένουν χρήματα τον Οκτώβριο δεν προβλέπεται να τα πάρει στην ώρα του.
Με τον χειμώνα που έρχεται —ακριβό πετρέλαιο, ακριβό ρεύμα, ακριβό πετρέλαιο κίνησης στα τρακτέρ— η καθυστέρηση δεν είναι λογιστική αβλεψία.
Ο παραγωγός δεν ψηφίζει με δελτίο Τύπου. Ψηφίζει με το αν μπήκαν τα χρήματα στον λογαριασμό πριν πληρώσει λιπάσματα, ζωοτροφές και θέρμανση.
Ο ΟΠΕΚΕΠΕ ήταν ήδη πολιτικό τραύμα. Η υπόσχεση ήταν ότι μετά την αποκάλυψη θα κλείσει η πληγή και θα ανοίξει ο δρόμος των πληρωμών.
Άνοιξε ο δρόμος των ελέγχων. Οι έλεγχοι είναι αναγκαίοι. Δεν πληρώνουν όμως το πετρέλαιο του Οκτωβρίου.
Όταν δίπλα μπαίνει και το Κτηματολόγιο —εκκρεμότητες τίτλων, όρια, δηλώσεις που σκαλώνουν στο σύστημα— η ενίσχυση μετατρέπεται σε φάκελο.
Στο κέντρο αυτού του κενού κάθεται ο υπουργός Αγροτικής Ανάπτυξης Μαργαρίτης Σχοινάς. Από τις Βρυξέλλες ήρθε με το βάρος ενός ονόματος που ήξερε η Ευρώπη.
Στην ελληνική επαρχία μετράει άλλο πράγμα: Αν φαίνεται, αν τρέχει τις πληρωμές, αν απαντά όταν το χωριό περιμένει. Στην επικαιρότητα έχει σχεδόν χαθεί. Είναι πολιτικό κενό. Υπουργείο χωρίς παρουσία σε περίοδο καθυστερήσεων είναι υπουργείο που αφήνει την οργή να απευθύνεται κατευθείαν στο Μαξίμου.
