«Ράβε-ξήλωνε» με τα ιδιωτικά πανεπιστήμια καταγγέλλει ο ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ, με αφορμή τη νέα τροπολογία που ψηφίστηκε την Τρίτη 15 Σεπτεμβρίου και αφορά ζητήματα σχετικά με τον χρόνο σπουδών και τις πιστωτικές μονάδες των φοιτητών.
Σε ανακοίνωσή του, το Τμήμα Παιδείας του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ και ο τομεάρχης Παιδείας της Κοινοβουλευτικής Ομάδας, Γιάννης Αμανατίδης, κάνουν λόγο για ακόμη μία «νυχτερινή» τροπολογία, η οποία έρχεται να αντιμετωπίσει προβλήματα που προκύπτουν από την εφαρμογή του νόμου Πιερρακάκη.
Όπως επισημαίνουν, οι φοιτητές δεν ευθύνονται για τις κυβερνητικές επιλογές και δεν θα πρέπει να επωμίζονται τις συνέπειές τους. Παράλληλα, υποστηρίζουν ότι η κυβέρνηση επιμένει στην ίδρυση ιδιωτικών πανεπιστημίων, παρά τα προβλήματα που εμφανίζονται στην πράξη, επιστρέφοντας διαρκώς στη Βουλή με νέες ρυθμίσεις και διορθώσεις.
Στο επίκεντρο το άρθρο 16
Ο ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ θέτει, επίσης, ζήτημα συνταγματικότητας, υποστηρίζοντας ότι η κυβέρνηση προχωρά στην ίδρυση ιδιωτικών πανεπιστημίων κατά παράβαση του άρθρου 16 του Συντάγματος.
Στην ανακοίνωση γίνεται αναφορά και στις κατηγορίες περί «ιδεοληψίας», με τον ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ να διερωτάται ποιος εμμένει τελικά σε μια συγκεκριμένη πολιτική επιλογή: η κυβέρνηση που επανέρχεται με διαδοχικές τροπολογίες ή εκείνοι που υπερασπίζονται ένα ισχυρό δημόσιο πανεπιστήμιο.
«Να καταργηθεί ο νόμος Πιερρακάκη»
Ο ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ επαναλαμβάνει τη θέση του για κατάργηση του νόμου Πιερρακάκη και προστασία του άρθρου 16. Παράλληλα, ζητά την ουσιαστική ενίσχυση του δημόσιου πανεπιστημίου μέσω επαρκούς χρηματοδότησης, προσωπικού και υποδομών, καθώς και τη διασφάλιση της δωρεάν πρόσβασης στη γνώση και της ακαδημαϊκής ελευθερίας.
Καταλήγοντας, το Τμήμα Παιδείας και ο Γιάννης Αμανατίδης υποστηρίζουν ότι οι διαδοχικές τροπολογίες αναδεικνύουν, κατά την άποψή τους, τα προβλήματα του κυβερνητικού σχεδιασμού. Διαμηνύουν, τέλος, ότι θα συνεχίσουν να υπερασπίζονται το δημόσιο πανεπιστήμιο και να αντιτίθενται στην πολιτική για τα ιδιωτικά πανεπιστήμια.
Αναλυτικά η δήλωσή του τομεάρχη Παιδείας της Κοινοβουλευτικής Ομάδας, Γιάννη Αμανατίδη:
Νομοσχέδιο, παράδειγμα κακής νομοθέτησης, χαρακτήρισε ο βουλευτής Α’ Θεσσαλονίκης του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ Γιάννης Αμανατίδης, το ν/σ για τη λειτουργία της δημόσιας διοίκησης.
H κυβέρνηση εισάγει ένα νέο μοντέλο, που κανονικοποιεί τις αυθαίρετες τοποθετήσεις και αναπληρώσεις του παρελθόντος, μοριοδοτώντας τες με τον ίδιο ακριβώς συντελεστή με τις θέσεις, που καλύφθηκαν κατόπιν κρίσης. Με τον τρόπο αυτό φροντίζει για την τακτοποίηση των «αρεστών» της, εξασφαλίζοντάς τους σαφές προβάδισμα και ακυρώνοντας στην πράξη κάθε έννοια αξιοκρατίας.
Απέναντι στις καθυστερήσεις των διαδικασιών και τις προσφυγές των υπαλλήλων, η κυβέρνηση επιλέγει τον αυταρχικό δρόμο της στέρησης του δικαιώματος ένστασης στη γραπτή εξέταση και την ειδική δοκιμασία. Αντί να δει τον πραγματικό «ελέφαντα στο δωμάτιο», που είναι οι πενιχρές αμοιβές, η ανάγκη επαναφοράς του 13ου μισθού, οι μόνιμες προσλήψεις και η βελτίωση των συνθηκών εργασίας, επιλέγει να ακυρώσει θεμελιώδη δικαιώματα των εργαζομένων για την υπηρεσιακή τους εξέλιξη.
Δημιουργείται μια τεράστια ανισορροπία υπέρ «στιγμιαίων» δοκιμασιών εις βάρος των διαχρονικών προσόντων και της εμπειρίας, ενώ αφήνεται ορθάνοιχτο το παράθυρο πολιτικής εμπλοκής με την παροχή δυνατότητας στον Υπουργό να επιλέγει μεταξύ ισοβαθμησάντων. Την ίδια στιγμή, εισάγονται ασαφείς έννοιες όπως οι «Δείκτες Ανάπτυξης Σταδιοδρομίας» χωρίς κανένα απολύτως μετρήσιμο κριτήριο, ενώ η εμπλοκή ιδιωτικών εταιρειών στους διαγωνισμούς του ΑΣΕΠ εγείρει μείζονα ζητήματα διαφάνειας.
Ιδιαίτερα ανησυχητικό είναι το νέο βαθμολόγιο, το οποίο οδηγεί σε υποβιβασμό χιλιάδες υπαλλήλους από τους βαθμούς Α και Β στον βαθμό Γ, θέτοντας ως προϋπόθεση προαγωγής την αξιολόγηση από προϊσταμένους, χωρίς καμία απολύτως ασφαλιστική δικλείδα για περιπτώσεις όπου αξιολογητής Προϊστάμενος και αξιολογούμενος υφιστάμενος, διεκδικούν την ίδια θέση ευθύνης. Η εικόνα της κακής νομοθέτησης συμπληρώνεται με την εσπευσμένη συμπερίληψη διατάξεων που τροποποιούν τον Κώδικα Τοπικής Αυτοδιοίκησης, μόλις δύο μήνες μετά την ψήφισή του.
Η δημόσια διοίκηση χρειάζεται πραγματική αξιοκρατία, ενίσχυση του ανθρώπινου δυναμικού και διαφάνεια, και όχι ρυθμίσεις που καλλιεργούν την εργασιακή ομηρία και την εξυπηρέτηση κομματικών σκοπιμοτήτων.
