Ο Παύλος Γερουλάνος είπε το προφανές που η κυβέρνηση βαριέται να ακούσει: Ο Κυριάκος Μητσοτάκης βλέπει τους αριθμούς και όχι τον άνθρωπο.
Το Μαξίμου απαντά με ποσοστά απορρόφησης του Ταμείου Ανάκαμψης, ως να είναι η απορρόφηση από μόνη της κοινωνικό αποτέλεσμα.
Δεν είναι. Είναι λογιστική επιτυχία. Η ζωή μετράται στο ενοίκιο, στον λογαριασμό ρεύματος, στην αναμονή στο νοσοκομείο και στο εισιτήριο για το νησί τον Αύγουστο.
Τα κονδύλια μπαίνουν. Έργα ωριμάζουν. Πίνακες γεμίζουν.
Και το καλάθι δεν ακολουθεί. Είναι η πολιτική πληγή της δεύτερης τετραετίας: ανάπτυξη που φαίνεται στις Βρυξέλλες και δυσκολία διαβίωσης που φαίνεται στο ταμείο του σουπερμάρκετ.
Όταν η κυβέρνηση πανηγυρίζει την εκταμίευση, μιλάει τη γλώσσα του τεχνικού δελτίου. Όταν ο πολίτης ρωτάει «και μένα;», η απάντηση είναι γραφήματα.
Το Ταμείο Ανάκαμψης ήταν η μεγαλύτερη ευκαιρία μετά τη Μεταπολίτευση να αλλάξει το παραγωγικό μοντέλο: ενέργεια, δίκτυα, δεξιότητες, κράτος που δουλεύει ψηφιακά χωρίς να ταπεινώνει.
