Ο Γιώργος Μαζωνάκης πέθανε σε έναν χώρο με άδεια παθολογικού ιατρείου που λειτουργούσε ως «κλινική» αντιγήρανσης!
Μπορεί να γίνει κατανοητό αυτό; Εκεί πραγματοποιούνταν πράξεις που θα μπορούσαν να αποβούν μοιραίες όχι μόνο για τον Μαζωνάκη, όπως και έγινε τελικά αλλά και για οποιονδήποτε άλλον.
Μετά ήρθε η υπόσχεση από την κυβέρνηση για την δημιουργία μίας επιτροπής για τα κέντρα μακροβιότητας.
Η σειρά είναι η γνωστή: Πρώτα το δράμα, μετά η ρύθμιση.Το ερώτημα δεν είναι αν ο υπουργός Υγείας «αντέδρασε».
Είναι γιατί μια επεμβατική πράξη μπορούσε να στηθεί σε ιατρείο χωρίς την εποπτεία που απαιτείται από ένα νοσοκομείο. Η πολιτική ευθύνη δεν αρχίζει στο ασθενοφόρο. Αρχίζει στην ανοχή της αγοράς «ευεξίας» ως ιατρικής πράξης χωρίς φίλτρα, όρια και κανόνες.
Δεν γίνεται άπαντες να γνώριζαν για το «ιατρείο» της Ιωάννας Γάκα και του συζύγου της, Ηλία Θεοδωρόπουλου και στην κυβέρνηση να πετούσαν «χαρταετό».
Απλά τώρα έγινε το κακό και δεν θέλουν να τους μείνει ο «μουτζούρης» στα χέρια τους.
