Ενώ η προσοχή της διεθνούς κοινότητας παραμένει στραμμένη στον Βλαντιμίρ Πούτιν και την παρατεταμένη σύγκρουση στην Ουκρανία ως τη βασική εστία ενός «Γ’ Παγκοσμίου Πολέμου», νέες γεωπολιτικές αναλύσεις στις ΗΠΑ ανατρέπουν αυτό το αφήγημα. Σύμφωνα με αυτές, ο Ρώσος πρόεδρος δεν είναι ο πραγματικός πρωταγωνιστής της παγκόσμιας κρίσης, αλλά ένας δευτερεύων παίκτης σε μια ευρύτερη στρατηγική που καθοδηγεί και εκμεταλλεύεται πλήρως ο Κινέζος πρόεδρος Σι Τζινπίνγκ — οδηγώντας αρκετούς αναλυτές να κάνουν λόγο για τον «Παγκόσμιο Πόλεμο του Σι» (World War Xi).
Όπως επισημαίνεται σε πρόσφατες αμερικανικές αναλύσεις, ο πόλεμος στην Ουκρανία, ο οποίος πλέον ξεπερνά σε διάρκεια τον Α’ Παγκόσμιο Πόλεμο, έχει ήδη έναν αδιαμφισβήτητο στρατηγικό νικητή: το Πεκίνο.
Η σχέση Μόσχας και Πεκίνου έχει πλέον αντιστραφεί πλήρως σε σύγκριση με την εποχή του Ψυχρού Πολέμου. Η Ρωσία, εξαρτώμενη απόλυτα από την οικονομική, διπλωματική και τεχνολογική στήριξη της Κίνας για να συντηρήσει την πολεμική της μηχανή, έχει μετατραπεί ουσιαστικά στον υποδεέστερο εταίρο (junior partner) της συμμαχίας.
Ο Πούτιν, αντί να λειτουργήσει ως ανεξάρτητος τρίτος πόλος ανάμεσα σε Ουάσιγκτον και Πεκίνο, έδεσε τη μοίρα της Ρωσίας στο άρμα του Σι Τζινπίνγκ. Ως αποτέλεσμα, η Μόσχα αναγκάζεται να αποδεχθεί τη μειωμένη επιρροή της ακόμη και σε παραδοσιακές ζώνες συμφερόντων της, όπως η Κεντρική Ασία, εξυπηρετώντας τον ρόλο του «κεραυνοβόλου» που απορροφά όλη τη διεθνή κατακραυγή.
Το σχέδιο εξάντλησης της Δύσης
Σύμφωνα με τις εκτιμήσεις στρατηγικών αναλυτών, η συντήρηση του πολέμου στην Ουκρανία αποφέρει τεράστια οφέλη στην Κίνα σε τέσσερα βασικά μέτωπα:
Απομύζηση δυτικών αποθεμάτων: Τα αμερικανικά οπλοστάσια αδειάζουν από κρίσιμα πυρομαχικά των 155 χλστ., πυραύλους Patriot και ATACMS για να στηριχθεί η Ουκρανία και τα μέτωπα της Μέσης Ανατολής, μειώνοντας τη δυνατότητα των ΗΠΑ να διατηρήσουν ισχυρή συμβατική αποτροπή στον Ειρηνικό.
Διάσπαση προσοχής: Οι αμερικανικές υπηρεσίες πληροφοριών και η στρατιωτική ηγεσία είναι αναγκασμένες να διαχειρίζονται πολλαπλά ταυτόχρονα μέτωπα, αποσπώντας την προσοχή τους από τις κινεζικές κινήσεις στην Ταϊβάν.
Θωράκιση κινεζικών συνόρων: Με τη Ρωσία πλήρως ευθυγραμμισμένη και την Κεντρική Ασία εξαρτημένη, ο Σι Τζινπίνγκ έχει εξασφαλίσει απόλυτα τα βόρεια και δυτικά του σύνορα.
Αποπροσανατολισμός της κοινής γνώμης: Όσο ο πλανήτης ασχολείται με τη ρωσική επιθετικότητα, οι κινεζικές κινήσεις στην περιοχή των Ουιγούρων, οι πιέσεις στις Φιλιππίνες και η προετοιμασία για την Ταϊβάν μένουν σε δεύτερο πλάνο.
Πού στρέφεται η επόμενη φάση
Έχοντας εξασφαλίσει τα νώτα του, το Πεκίνο φέρεται να προετοιμάζει το επόμενο στάδιο της στρατηγικής του προς το νότιο και ανατολικό του μέτωπο. Αναλυτές προειδοποιούν ότι η πίεση θα ενταθεί απέναντι στην Ινδία, την Ταϊβάν και τις Φιλιππίνες, συνδυάζοντας οικονομικό πόλεμο, διπλωματικές πιέσεις, υπονόμευση μέσω δικτύων επιρροής, αλλά και το ενδεχόμενο θερμών επεισοδίων.
Το συμπέρασμα των διεθνών παρατηρητών είναι ότι ο πόλεμος στην Ουκρανία συνεχίζεται κυρίως επειδή αυτό εξυπηρετεί τα μακροπρόθεσμα σχέδια του Πεκίνου. Για τη Δύση, η μεγαλύτερη πρόκληση δεν είναι απλώς η διαχείριση της ρωσικής απειλής στην Ευρώπη, αλλά η κατανόηση ότι η πραγματική παγκόσμια αναμέτρηση καθοδηγείται ήδη από την Κίνα.
