Η ΝΔ περιμένει 1,5 με 2 μονάδες από το πακέτο της ΔΕΘ και στο Μαξίμου το μετράνε ήδη ως στόχο συσπείρωσης.
Είναι μάλλον αισιόδοξη προσδοκία. Ακόμη κι αν επαληθευτεί στις μετρήσεις του Σεπτεμβρίου, πιθανόν δεν θα σημαίνει πολλά.
Οι κάλπες του 2027 απέχουν, και ανάμεσα στη Θεσσαλονίκη και την κάλπη θα μεσολαβήσουν γεγονότα, στροφές και απρόοπτα που καμία παροχή δεν προεξοφλεί.
Το πακέτο στήνεται ως πολιτικό φάρμακο: φοροελαφρύνσεις, αυξήσεις, στεγαστικά μέτρα, λίγη ανάσα στο ρεύμα.
Η λογική είναι γνωστή. Να κλείσουν πληγές, να γυρίσουν απογοητευμένοι, να ανέβει η εκτίμηση ψήφου από τη ζώνη του 30% λίγο πιο πάνω. Διακριτό κέρδος 1,5 με 2 μονάδων δεν αλλάζει τον χάρτη. Αλλάζει το μαξιλάρι.
Και το μαξιλάρι δεν το θέλουν για τον Τσίπρα. Το θέλουν για τον Αντώνη Σαμαρά.Αν η ΝΔ μαζέψει αυτές τις μονάδες, αποκτά χώρο να χάσει άλλες από τα δεξιά χωρίς να πέσει αμέσως κάτω από το όριο της πρώτης θέσης.
Αν δεν τις μαζέψει, το κόμμα του πρώην πρωθυπουργού μπαίνει σε πιο εύφορο έδαφος: ίδια φθορά, ίδια ακρίβεια, ίδια στελέχη που απειλούν με μεταγραφή μόλις κοπούν από τα ψηφοδέλτια.
Γι’ αυτό η ΔΕΘ διαβάζεται στο εσωτερικό ως άμυνα, όχι ως ανατροπή.Όσο κοντά κι αν μοιάζει η τελική ευθεία, άλλο τόσο μακριά είναι η κάλπη. Ένα καλό δεκαήμερο στη Θεσσαλονίκη δεν ακυρώνει χειμώνα ακρίβειας, δίκες που τρέχουν και ρήξη μέσα στην παράταξη.
Η κυβέρνηση μπορεί να αγοράσει χρόνο. Δεν αγοράζει αποτέλεσμα. Οι 1,5 με 2 μονάδες, αν έρθουν, θα είναι ένα μαξιλάρι. Όχι νίκη.
