Η τεχνητή νοημοσύνη δεν βρίσκεται πια απλώς έξω από την πόρτα του Χόλιγουντ, ως απειλή, υπόσχεση ή αντικείμενο διαπραγμάτευσης. Έχει ήδη μπει μέσα στην παραγωγή. Το Netflix αποκάλυψε ότι περίπου 300 τίτλοι του έχουν χρησιμοποιήσει παραγωγική τεχνητή νοημοσύνη, κυρίως στο post-production, σε μία από τις πιο καθαρές μέχρι τώρα αποτυπώσεις της κλίμακας με την οποία η τεχνολογία έχει περάσει στην καθημερινή εικόνα του streaming.
Η εταιρεία ανέφερε τη χρήση της τεχνητής νοημοσύνης στην ανακοίνωση των οικονομικών αποτελεσμάτων του δεύτερου τριμήνου, παρουσιάζοντάς την ως εργαλείο που επιτρέπει παραγωγή υψηλότερης ποιότητας, πιο γρήγορα και με χαμηλότερο κόστος. Ανάμεσα στους τίτλους που αναφέρθηκαν είναι το ντοκιμαντέρ The American Experiment, το Glory και το Brasil 70: A Saga do Tri.
Το πιο συγκεκριμένο παράδειγμα ήταν το The American Experiment. Σύμφωνα με τον συνδιευθύνοντα σύμβουλο του Netflix, Τεντ Σαράντος, το ντοκιμαντέρ περιλαμβάνει 17 λεπτά υλικού ενισχυμένου με AI, τα οποία δημιουργήθηκαν στον μισό χρόνο και με το μισό κόστος σε σχέση με προηγούμενες επιλογές. Η τεχνολογία χρησιμοποιήθηκε για σύνθετες οπτικές σκηνές, όπως ενισχυμένα πλήθη, ιστορικές μάχες και πλάνα που στήνουν τον τόπο και την εποχή μιας παραγωγής.
Η διατύπωση έχει σημασία. Το Netflix δεν μιλά πια για ένα μεμονωμένο πείραμα ή για ένα φουτουριστικό εργαλείο που ίσως κάποτε αλλάξει τον κινηματογράφο. Μιλά για περίπου 300 τίτλους. Αυτό σημαίνει ότι η παραγωγική τεχνητή νοημοσύνη δεν βρίσκεται μόνο σε δοκιμαστικά εργαστήρια ή σε αμφιλεγόμενες παρουσιάσεις τεχνολογικών εταιρειών. Βρίσκεται ήδη σε εικόνες που περνούν μπροστά από εκατομμύρια θεατές, συχνά χωρίς εκείνοι να γνωρίζουν τι ακριβώς έχει παραχθεί, διορθωθεί ή επεκταθεί με τη βοήθειά της.
Για το Netflix, το επιχείρημα είναι πρακτικό. Ο Σαράντος υποστήριξε ότι σε πολλές περιπτώσεις τέτοιες σκηνές είτε δεν θα γίνονταν καθόλου είτε θα κόβονταν, επειδή οι παραγωγές δεν θα μπορούσαν να τις αντέξουν οικονομικά ή χρονικά. Με άλλα λόγια, η εταιρεία παρουσιάζει την AI όχι μόνο ως μηχανή περικοπής κόστους, αλλά και ως τρόπο να μπουν στην εικόνα σκηνές που παλιότερα θα έμεναν εκτός προϋπολογισμού.
Αυτό, όμως, είναι και το σημείο όπου αρχίζει η πραγματική συζήτηση. Όταν μια τεχνολογία υπόσχεται να κάνει εικόνες πιο γρήγορα και πιο φτηνά, το ερώτημα δεν είναι μόνο τι γίνεται εφικτό. Είναι και ποια εργασία συμπιέζεται, ποιοι επαγγελματίες χάνουν διαπραγματευτική δύναμη και πώς αλλάζει η αισθητική όταν ο αλγόριθμος αρχίζει να παράγει τα πλήθη, τις μάχες, τα τοπία και τις μεταβατικές εικόνες που κρατούν όρθιο έναν κόσμο μυθοπλασίας ή ντοκιμαντέρ.
Το timing δεν είναι ουδέτερο. Τα τελευταία χρόνια, η τεχνητή νοημοσύνη βρέθηκε στο κέντρο των συγκρούσεων στο Χόλιγουντ, από τους σεναριογράφους μέχρι τους ηθοποιούς και τους ανθρώπους των οπτικών εφέ. Τα σωματεία διεκδίκησαν προστασίες για τη χρήση φωνής, εικόνας, κειμένων και δημιουργικής εργασίας, ενώ τα στούντιο παρουσίαζαν την τεχνολογία ως εργαλείο και όχι ως αντικατάσταση. Η παραδοχή του Netflix δείχνει ότι, ενώ η δημόσια συζήτηση συνεχίζεται, η βιομηχανική χρήση έχει ήδη προχωρήσει.
Υπάρχει και ένα δεύτερο επίπεδο: η διαφάνεια. Αν η AI χρησιμοποιείται σε εκατοντάδες τίτλους, πόσο καθαρά θα το γνωρίζει ο θεατής; Θα υπάρχει σήμανση; Θα αρκεί μια γενική αναφορά στους τίτλους τέλους; Ή θα θεωρηθεί, όπως συνέβη με πολλές προηγούμενες τεχνολογίες της εικόνας, ένα ακόμη αόρατο εργαλείο παραγωγής, που εξαφανίζεται μέσα στο τελικό αποτέλεσμα;
Το Netflix έχει κάθε λόγο να παρουσιάζει την τεχνητή νοημοσύνη ως δημιουργικό επιταχυντή. Σε μια περίοδο που ο ανταγωνισμός από YouTube, TikTok, Disney και άλλες πλατφόρμες πιέζει τη βιομηχανία, η υπόσχεση για περισσότερη εικόνα, πιο γρήγορα και πιο οικονομικά, είναι τεράστια.
Αλλά ακριβώς γι’ αυτό το νούμερο των 300 τίτλων έχει βάρος. Δείχνει ότι η αλλαγή δεν έρχεται. Έχει ήδη αρχίσει να παίζει.
