Δέκα χρόνια μετά την ανάληψη της προεδρίας της FIFA, ο Τζιάνι Ινφαντίνο βρίσκεται ίσως μπροστά στη μεγαλύτερη κρίση της θητείας του. Η απόφαση να ανακληθεί η τιμωρία του Φολαρίν Μπάλογκαν, παρά το γεγονός ότι οι κανονισμοί του Παγκοσμίου Κυπέλλου δεν προβλέπουν έφεση για απευθείας κόκκινη κάρτα, προκάλεσε θύελλα αντιδράσεων και επανέφερε στο προσκήνιο ερωτήματα για τη διαφάνεια, την ανεξαρτησία και τις πολιτικές ισορροπίες στο κορυφαίο ποδοσφαιρικό όργανο.
Για πολλούς, η υπόθεση αυτή θα μπορούσε να εξελιχθεί στο σημείο καμπής της προεδρίας του. Ωστόσο, πίσω από τις δημόσιες αντιδράσεις κρύβεται μια πραγματικότητα που κάνει τον Ινφαντίνο εξαιρετικά δύσκολο να αμφισβητηθεί.
Η απόφαση της FIFA να επιτρέψει στον επιθετικό των Ηνωμένων Πολιτειών να αγωνιστεί απέναντι στο Βέλγιο προκάλεσε σοκ στον ποδοσφαιρικό κόσμο. Η ποινή ανακλήθηκε περίπου ένα 24ωρο μετά την αρχική απόφαση, χωρίς να δοθεί σαφής εξήγηση, παρά μόνο μια μακροσκελής ανακοίνωση που άφησε περισσότερα ερωτήματα παρά απαντήσεις.
Λίγο αργότερα ήρθε η αποκάλυψη του ίδιου του Ντόναλντ Τραμπ.
Ο Αμερικανός πρόεδρος δήλωσε δημόσια ότι επικοινώνησε προσωπικά με τον Τζιάνι Ινφαντίνο ζητώντας να επανεξεταστεί η αποβολή του Μπάλογκαν.
«Εγώ τους ζήτησα να το ξαναδούν. Δεν τους είπα τι να κάνουν», ανέφερε χαρακτηριστικά.
Η δήλωση αυτή ήταν αρκετή για να πυροδοτήσει νέο κύμα αντιδράσεων. Ακόμη κι αν δεν υπήρξε, όπως υποστηρίζει η FIFA, πολιτική παρέμβαση στην τελική απόφαση, η εικόνα ενός προέδρου χώρας που συνδιοργανώνει το Μουντιάλ να συνομιλεί απευθείας με τον πρόεδρο της FIFA δημιούργησε έντονο προβληματισμό.
Για πολλούς, η ανάκληση της τιμωρίας θύμισε περισσότερο προεδρική χάρη παρά εφαρμογή ποδοσφαιρικών κανονισμών.
Μουντιάλ 2026: Σφοδρές αντιδράσεις για την απόφαση
Οι αντιδράσεις στον χώρο του ποδοσφαίρου ήταν σφοδρές.
Ο Γιούργκεν Κλοπ εξέφρασε δημόσια την αντίθεσή του, δηλώνοντας πως εάν όντως ο Τραμπ και ο Ινφαντίνο διευθέτησαν το θέμα μεταξύ τους, τότε τίθεται υπό αμφισβήτηση ολόκληρη η αξιοπιστία της διοργάνωσης.
Την ίδια στιγμή η UEFA προχώρησε σε μία από τις πιο σκληρές επιθέσεις που έχει εξαπολύσει ποτέ εναντίον της FIFA.
Σε ανακοίνωσή της έκανε λόγο για «κόκκινη γραμμή που ξεπεράστηκε», χαρακτηρίζοντας την απόφαση «πρωτοφανή, ακατανόητη και αδικαιολόγητη», υποστηρίζοντας ότι πλήττει την ακεραιότητα του Παγκοσμίου Κυπέλλου.
Δεν ήταν η πρώτη φορά που οι δύο οργανισμοί συγκρούστηκαν.
Ήδη από το 2025 οι σχέσεις UEFA και FIFA βρίσκονται σε διαρκή ένταση, με τον πρόεδρο της UEFA Αλεξάντερ Τσέφεριν να έχει αποχωρήσει επιδεικτικά από το Συνέδριο της FIFA, όταν ο Ινφαντίνο καθυστέρησε περισσότερο από δύο ώρες λόγω ταξιδιού του στη Μέση Ανατολή μαζί με τον Ντόναλντ Τραμπ.
Έκτοτε οι δημόσιες αιχμές μεταξύ των δύο πλευρών έχουν γίνει συχνότερες.
Η στενή σχέση με τον Τραμπ
Η προσωπική σχέση Ινφαντίνο και Τραμπ έχει εξελιχθεί σε έναν ακόμη λόγο κριτικής.
Τα τελευταία δύο χρόνια οι δύο άνδρες έχουν εμφανιστεί πολλές φορές μαζί, ενώ κατά την κλήρωση του Παγκοσμίου Κυπέλλου ο πρόεδρος της FIFA απένειμε στον Αμερικανό πρόεδρο το πρώτο «Βραβείο Ειρήνης της FIFA», δηλώνοντας ότι η παγκόσμια ποδοσφαιρική κοινότητα θα στηρίξει κάθε προσπάθειά του για ειρήνη και ευημερία.
Η πρωτοβουλία προκάλεσε έντονες αντιδράσεις. Οργανώσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων κατηγόρησαν τη FIFA ότι παραβιάζει την αρχή της πολιτικής ουδετερότητας, ενώ δεκάδες ευρωβουλευτές ζήτησαν από την Επιτροπή Δεοντολογίας της FIFA να διερευνήσει την υπόθεση. Μέχρι σήμερα δεν έχει υπάρξει επίσημη απάντηση.
Δεν ήταν μόνο η υπόθεση Μπάλογκαν
Η υπόθεση Μπάλογκαν δεν είναι η μοναδική που προκάλεσε ερωτήματα στη διάρκεια αυτού του Μουντιάλ.
Η FIFA δέχθηκε έντονη κριτική όταν άλλαξε την ώρα διεξαγωγής αγώνα της Αγγλίας και στη συνέχεια ανακάλεσε την απόφαση χωρίς ουσιαστική εξήγηση.
Αντιδράσεις προκάλεσε και η υπόθεση του Σομαλού διαιτητή Ομάρ Αρτάν, ο οποίος δεν κατάφερε να εισέλθει στις Ηνωμένες Πολιτείες λόγω προβλημάτων με τις μεταναστευτικές αρχές.
Σε όλες αυτές τις περιπτώσεις, το βασικό παράπονο όσων ασκούν κριτική στη FIFA παραμένει το ίδιο: έλλειψη διαφάνειας και απουσία πειστικών εξηγήσεων.
Γιατί ο Ινφαντίνο δεν κινδυνεύει;
Παρά τις αντιδράσεις, η πραγματικότητα στο εσωτερικό της FIFA είναι εντελώς διαφορετική από αυτή που φαίνεται προς τα έξω. Το μεγάλο «όπλο» του Τζιάνι Ινφαντίνο δεν είναι οι σχέσεις του με ισχυρούς ηγέτες ούτε η επιρροή του στο παγκόσμιο ποδόσφαιρο. Είναι τα χρήματα.
Μέσω του προγράμματος FIFA Forward, η FIFA χρηματοδοτεί εκατοντάδες ποδοσφαιρικά έργα σε όλον τον κόσμο, προσφέροντας στις μικρότερες ομοσπονδίες γήπεδα, εγκαταστάσεις, ακαδημίες και οικονομική στήριξη που διαφορετικά δεν θα μπορούσαν να εξασφαλίσουν.
Παράλληλα, η διεύρυνση του Παγκοσμίου Κυπέλλου στις 48 ομάδες δημιούργησε ευκαιρίες για χώρες που μέχρι σήμερα δεν είχαν ρεαλιστικές πιθανότητες συμμετοχής.
Πράσινο Ακρωτήρι, Κουρασάο, Ιορδανία, Ουζμπεκιστάν και αρκετές ακόμη ποδοσφαιρικές «μικρές» δυνάμεις είδαν το όνειρο της συμμετοχής να γίνεται πραγματικότητα.
Για τις χώρες αυτές ο Ινφαντίνο δεν είναι απλώς ένας πρόεδρος της FIFA. Είναι ο άνθρωπος που τους άνοιξε την πόρτα του μεγαλύτερου ποδοσφαιρικού γεγονότος στον κόσμο.
Οι αριθμοί που εξασφαλίζουν την εξουσία στον Ινφαντίνο
Στη FIFA κάθε μία από τις 211 εθνικές ομοσπονδίες διαθέτει μία ψήφο για την εκλογή προέδρου. Για να εκλεγεί κάποιος απαιτούνται 106 ψήφοι.
Και εδώ βρίσκεται το πραγματικό μυστικό της ισχύος του Ινφαντίνο.
Η συνομοσπονδία της Νότιας Αμερικής έχει ήδη ανακοινώσει ότι και οι 10 ομοσπονδίες της θα τον στηρίξουν.
Η Αφρικανική Συνομοσπονδία έχει δηλώσει ομόφωνα τη στήριξη και των 54 μελών της.
Το ίδιο έχει πράξει και η Ασιατική Συνομοσπονδία με τις 47 ομοσπονδίες της.
Πριν καν ξεκινήσει η προεκλογική περίοδος, ο Ινφαντίνο συγκεντρώνει ήδη 111 δημόσια δεσμευμένες ψήφους.
Με απλά μαθηματικά, έχει ήδη εξασφαλίσει την απαιτούμενη πλειοψηφία.
Ακόμη κι αν η UEFA αποφάσιζε να στηρίξει έναν ισχυρό αντίπαλο, η μάχη μοιάζει ουσιαστικά χαμένη πριν καν αρχίσει.
Ο θρόνος δεν τρίζει… προς το παρόν
Η κριτική προς τον Τζιάνι Ινφαντίνο δεν ήταν ποτέ μεγαλύτερη. Οι αντιδράσεις για την πολιτική ουδετερότητα της FIFA, οι σχέσεις του με τον Ντόναλντ Τραμπ, οι αποφάσεις που προκαλούν ερωτήματα και η διαρκής σύγκρουση με την UEFA δημιουργούν την εικόνα ενός προέδρου που βρίσκεται συνεχώς στο επίκεντρο της αμφισβήτησης.
Ωστόσο, η πραγματική δύναμη στη FIFA δεν βρίσκεται στην Ευρώπη ούτε στα μεγάλα πρωταθλήματα.
Βρίσκεται στις εκατοντάδες μικρότερες ομοσπονδίες που εξαρτώνται οικονομικά από τη FIFA και βλέπουν στον Ινφαντίνο τον άνθρωπο που τους εξασφάλισε περισσότερα χρήματα, περισσότερες θέσεις στο Παγκόσμιο Κύπελλο και μεγαλύτερη παρουσία στον παγκόσμιο ποδοσφαιρικό χάρτη.
Γι’ αυτό, παρά τον θόρυβο που προκαλεί κάθε νέα κρίση, ο δρόμος προς την επανεκλογή του το 2027 μοιάζει, τουλάχιστον σήμερα, περισσότερο ανοιχτός παρά αβέβαιος.
