Η κατάσταση που βιώνουν εκατοντάδες κτηνοτρόφοι μετά τα κρούσματα ευλογιάς των προβάτων και άλλων ζωονόσων φαίνεται ότι εισέρχεται σε μια νέα και ιδιαίτερα ανησυχητική φάση.
Όταν ένας παραγωγικός κλάδος θεωρεί ότι δεν βρίσκει λύση μέσω της διοίκησης και της πολιτείας, η επόμενη στάση είναι συνήθως η Δικαιοσύνη.
Αυτό ακριβώς φαίνεται να συμβαίνει σήμερα.
Σύμφωνα με πληροφορίες, πληγέντες κτηνοτρόφοι από διάφορες περιοχές της χώρας προχωρούν σε νομικές ενέργειες κατά του Ελληνικού Δημοσίου, διεκδικώντας αποζημιώσεις που, όπως υποστηρίζουν, ανταποκρίνονται στην πραγματική ζημία που υπέστησαν μετά την υποχρεωτική θανάτωση των ζώων τους.
Οι ίδιοι υποστηρίζουν ότι οι αποζημιώσεις που καταβλήθηκαν δεν αντανακλούν την πραγματική αξία των ζώων που χάθηκαν.
Πολλά από τα ζώα που θανατώθηκαν αποτελούσαν παραγωγικά κοπάδια υψηλής γαλακτοπαραγωγής, τα οποία αντικαθίστανται σήμερα με σημαντικά υψηλότερο κόστος από αυτό που αποζημιώθηκε.
Παράλληλα, οι κτηνοτρόφοι θέτουν ζήτημα απώλειας εισοδήματος από τη γαλακτοπαραγωγή που χάθηκε, καθώς και αποζημίωσης για ζωοτροφές και πρώτες ύλες που παρέμειναν δεσμευμένες στις μονάδες μετά την εφαρμογή των υγειονομικών μέτρων.
Το πρόβλημα όμως δεν είναι μόνο οικονομικό.
Πίσω από τους αριθμούς βρίσκονται οικογένειες που είδαν το ζωικό κεφάλαιο που δημιούργησαν επί δεκαετίες να χάνεται μέσα σε λίγες ημέρες.
Άνθρωποι που συνεργάστηκαν με τις αρμόδιες αρχές, εφάρμοσαν τις υποχρεωτικές αποφάσεις θανάτωσης και σήμερα δηλώνουν ότι βρίσκονται αντιμέτωποι με την αβεβαιότητα και την οικονομική ασφυξία.
Την ίδια στιγμή, παραμένουν ανοιχτά σοβαρά ζητήματα που απασχολούν τον κλάδο.
Η καθυστέρηση έκδοσης των αναγκαίων αποφάσεων για την αναπλήρωση χαμένου εισοδήματος, οι καταγγελίες για αποκλεισμό πληγέντων παραγωγών από ενισχύσεις και οι δυσκολίες επανεκκίνησης των εκμεταλλεύσεων συνθέτουν ένα ιδιαίτερα δύσκολο περιβάλλον για την ελληνική κτηνοτροφία.
Οι κτηνοτρόφοι δεν ζητούν ειδική μεταχείριση.
Ζητούν να αποκατασταθεί η ζημία που υπέστησαν εξαιτίας μέτρων που επιβλήθηκαν για λόγους προστασίας της δημόσιας υγείας και της κτηνοτροφικής παραγωγής.
Η προσφυγή στη Δικαιοσύνη αποτελεί δικαίωμα κάθε πολίτη.
Όμως όταν ένας ολόκληρος παραγωγικός κλάδος θεωρεί ότι η τελευταία του ελπίδα βρίσκεται στις δικαστικές αίθουσες, τότε η Πολιτεία οφείλει να αναρωτηθεί τι πήγε λάθος.
Διότι χωρίς κτηνοτρόφους δεν υπάρχει ελληνική κτηνοτροφία.
Και χωρίς ελληνική κτηνοτροφία, η χώρα γίνεται ακόμη πιο εξαρτημένη από εισαγωγές και ακόμη πιο ευάλωτη σε κρίσεις που αφορούν την επισιτιστική της ασφάλεια.
Δημήτρης Παλούμπης
Πολιτικός Επιστήμονας | Διεθνείς Σχέσεις & Πολιτική Οικονομία
Πολιτευτής Αχαΐας – Ελληνική Λύση
Πηγή: dimitrispaloubis.gr
