Τι έμεινε από το χθεσινό διάγγελμα του Πρωθυπουργού; Ότι για τον ΟΠΕΚΕΠΕ φταίει το ασυμβίβαστο βουλευτή και υπουργού. Αν ίσχυε το ασυμβίβαστο τίποτα από όλα όσα ζούμε και τίποτα από όλα όσα έρχονται (γιατί έρχονται και άλλες δικογραφίες) δεν θα υπήρχε.

Θα ήμασταν όλοι μια χαρά και η κυβέρνηση ακόμα καλύτερα.

Μου έκαναν δύο πράγματα εντύπωση από το χθεσινό διάγγελμα του Πρωθυπουργού και τη γραπτή του δήλωση που προηγήθηκε. Το ένα είναι η αδυναμία του να πει τα πράγματα όπως έχουν. Όπως τα αντιλαμβάνεται ο πολύς κόσμος. Αντιθέτως παίζει με τις λέξεις με τρόπο που παραμορφώνουν την πραγματικότητα και με το συμπάθιο, υποτιμούν την νοημοσύνη του πολίτη.

Είπε ο Κ. Μητσοτάκης: «Αναμετριόμαστε με τις διαχρονικές και διακομματικές παθογένειες του τόπου, όπως και με τις δικές μας αστοχίες».

Με λίγα λόγια σκάνδαλο δεν υπάρχει, υπάρχει αστοχία της κυβέρνησης. Εγώ ξέρω ότι αστοχία είναι να χάνεις γκολ, που δεν χάνονται. Δεν ήξερα ότι είναι αστοχία το να πέφτουν πάνω στις κοινοτικές επιδοτήσεις τα διάφορα τρωκτικά και να τρώνε με χρυσά κουτάλια σε βάρος των κορόιδων. Αυτό δεν το λες αστοχία, το λες βουρ στο στόχο.

Δεν κατάλαβα, επίσης, τα όσα είπε ο Πρωθυπουργός για διαχρονικές και διακομματικές παθογένειες. Δεν βλέπω στη δικογραφία βουλευτές άλλων κομμάτων. Μόνο της ΝΔ. Και, από όσο ξέρω, η δικογραφία αφορά συγκεκριμένη χρονική περίοδο. Δεν ζητά η ευρωπαϊκή εισαγγελία να μάθει τι γινόταν τα προηγούμενα χρόνια. Συνεπώς το σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ δεν συνιστά διακομματική παθογένεια. Είναι όλο, της ΝΔ. Της διακυβέρνησης Μητσοτάκη.

Φυσικά ο Πρωθυπουργός έκανε λόγο για αναμέτρηση με το βαθύ κράτος. Ούτε αυτό το καταλαβαίνω. Τι πάει να πει βαθύ κράτος; Εδώ και 7 χρόνια μας κυβερνά το επιτελικό κράτος. Το οποίο, υποτίθεται, θα έβαζε τα πράγματα σε μια τάξη.

Τώρα μετά από επτά χρόνια στο τέλος της δεύτερης θητείας σου, όταν εμφανίζεσαι αποφασισμένος να αλλάξεις το κράτος, δεν είσαι και τόσο πειστικός. Γιατί παραδέχεσαι ότι απέτυχες στον κύριο στόχο σου.

Αφού λοιπόν βάφτισε το σκάνδαλο, «αστοχία», ο κ. Μητσοτάκης προχώρησε στο παρασύνθημα. Όλα θα αλλάξουν από τη στιγμή που θα υπάρχει ασυμβίβαστο μεταξύ της υπουργικής και βουλευτικής ιδιότητας. Δηλαδή όταν ένας εκλεγμένος βουλευτής γίνει υπουργός θα αντικαθίσταται από το πρώτο επιλαχόντα της περιφέρειάς του. Έτσι θα εκλείψει το ρουσφέτι.

Κάτι δεν πάει καλά. Και πολύ φοβάμαι ότι το ρουσφέτι δεν θα περιοριστεί αλλά θα γίνεται από δύο μεριές. Και από τον υπουργό που θέλει να εκλεγεί ξανά και από τον επιλαχόντα, που θα θέλει στις επόμενες εκλογές να πάρει τη θέση του.

Τα πράγματα είναι μάλλον πιο απλά από όσο τα παρουσιάζει ο Πρωθυπουργός. Κάποια γαλάζια τρωκτικά έπεσαν πάνω στο κοινοτικό χρήμα και το εξαφάνισαν. Η πηγή του κακού είναι η αίσθηση της παντοδυναμίας. Αυτό, το «όσο είναι η ΝΔ στα πράγματα μη φοβάσαι τίποτα». Από εκεί ξεκινάνε όλα.

Και ο ΟΠΕΚΕΠΕ και το σκάνδαλο των υποκλοπών, και οι εκπτώσεις στο κράτος δικαίου. Από εκεί πηγάζει η έπαρση των κυβερνητικών στελεχών οι αλαζονικές συμπεριφορές και οι συμπεριφορές τύπου Γεωργιάδη, που όλα τα σφάζει, όλα τα μαχαιρώνει.

Το παρήγορο είναι ότι οι παντοδυναμίες στην πολιτική δεν κρατούν για πάντα. Αυτό είναι καλό να το καταλαβαίνεις όταν είσαι στα πάνω σου και όταν αρχίζει να σε παίρνει ο κατήφορος.