Του Χρήστου Μπολώση
Έχουν, άραγε, δίκιο όσοι εδώ και χρόνια μιλάνε για ποδοσφαιροποίηση της πολιτικής μας ζωής;
Για να δούμε.
Τι ισχυρίζονται τον τελευταίο καιρό απαξάπαντες οι υπουργοί και βουλευτές της Ν.Δ., νηστεύσαντες και μη νηστεύσαντες, ο εστί μεθερμηνευόμενο βουτήξαντες και μη βουτήξαντες το δάχτυλο ή μπήκαν ολόκληροι στο βάζο με το μέλι;
«Κάθε περίπτωση θα αξιολογηθεί χωριστά».
Τι λένε οι ποδοσφαιριστές;
«Κοιτάμε κάθε παιχνίδι χωριστά και στο τέλος θα κάνουμε ταμείο».
Βέβαια, στην περίπτωση των πολιτικών κάποιοι ήδη κάνανε ταμείο.
Ακόμη μερικοί αξιωματούχοι, τρομάρα τους, παρουσιάζουν τις παρανομίες τους ως απλά «ρουσφέτια», λες και ότι τα ρουσφέτια είναι επιτρεπτά και όχι καραμπινάτες αξιόποινες πράξεις, διότι με το ρουσφέτι «σπρώχνεις» κάτι που δεν μπορεί από μόνο του να… σπρωχτεί.
Άρα, συνηθίσαμε στις απάτες και αρχίζουμε να τις βρίσκουμε νόμιμες και να μας αρέσουν κιόλας.
Κατά τα άλλα, ο μίνι ανασχηματισμός τι έδειξε;
Ότι αντικαταστάθηκαν ή «παραιτήθηκαν» αρκετοί από αυτούς που κάνανε… ρουσφέτια!
Άρα;
Να σημειώσουμε και κάτι άλλο.
Καρατομήθηκαν τρεις εκλεγμένοι και υπουργοποιήθηκαν δύο εξωκοινοβουλευτικοί.
Τόσο άριστοι, που δεν βρίσκουν βουλευτές τους να τους κάνουν υπουργούς και δανείζονται, από την… ελεύθερη αγορά!
Τόση αριστεία πια!
