Νόμιζε το δόλιο το κακομαθημένο πριγκιπόπουλο ότι ελλείψει αντιπάλου θα δύναται ανεμπόδιστα να τσακίζει νυχθημερόν τον κρατικό κορβανά, να ισοπεδώνει κράτος και θεσμούς, εκτελώντας ταυτόχρονα αγόγγυστα τις εντολές των δυναστών της πατρίδας, βαυκαλιζόμενος ότι έτσι θα εγκαθιδρύσει τη μητσοτακική δυστοπία.
Ήταν δεδομένο ότι κάποια στιγμή για ευνόητους λόγους -παρά τη διαστρέβλωση της πραγματικότητάς από τα… πετσωμένα ΜΜΕ- θα πλήρωνε για τα εγκλήματά του εις βάρος λαού και χώρας.
Κι αυτή η στιγμή έφτασε.
Γιατί;
Γιατί οι υποκλοπές είναι το σκάνδαλο του μητσοτακισμού που ενοχοποιεί άμεσα το αφεντικό.
Στον ΟΠΕΚΕΠΕ ή στα Τέμπη πχ. ο… παραλίγο Μωυσής μπορεί να συνεχίσει να πετάει το μπαλάκι των ευθυνών δεξιά κι αριστερά και να τη σκαπουλάρει.
Οι υποκλοπές όμως οδηγούν κατευθείαν σ’ αυτόν.
Και δη με τη βούλα του Ισραήλ.
Δε νομίζουμε να πιστεύει κανείς ότι ο Ντίλιαν είναι ένας απλός Ισραηλινός επιχειρηματίας που πουλάει spyware.
Και δε νομίζουμε επίσης να πιστεύει κανείς ότι έχει το θάρρος να βγει μονάχος του και να παρομοιάσει πρωθυπουργό κυρίαρχης (λέμε τώρα) χώρας με τον Νίξον.
Κυριάκο, άντε γεια!!! Ούτε… κάνουλα που να μοιράζει δισ. δε σε σώζει.
Ακολουθεί το αναλυτικό ρεπορτάζ της «δημοκρατίας» για τη δυσώδη υπόθεση:
Δικαστική έρευνα για κατασκοπία!
Το σκάνδαλο των υποκλοπών είναι εδώ. Κόντρα σε θεούς, δαίμονες, κυβερνώντες και δικαστές του Αρείου Πάγου, ο φάκελος των υποκλοπών ανοίγει ξανά και πλέον οι έρευνες στρέφονται όχι μόνο στους εκτελεστικούς βραχίονες του μεγάλου σκανδάλου, αλλά και στους πολιτικούς εγκεφάλους. Μόνο που αυτή τη φορά τα υπό διερεύνηση αδικήματα δεν θα αφορούν πλημμελήματα -όπως αποφάσισε ο Άρειος Πάγος-, αλλά το αδίκημα της κατασκοπίας. Η απόφαση των 1.930 σελίδων καθαρογράφηκε και πλέον ο δρόμος για την έναρξη προκαταρκτικών ερευνών που ζήτησε το δικαστήριο έχει ανοίξει, με το ζήτημα της κατασκοπίας να τίθεται με τρόπο επιτακτικό. Στο σκεπτικό της απόφασης ο δικαστής του Πλημμελειοδικείου Νίκος Ασκιανάκης εστιάζει σε ορισμένες κρίσιμες παρατηρήσεις που ανοίγουν το ζήτημα διερεύνησης της κατασκοπίας.
Το πρώτο σχετίζεται με τον τρόπο λειτουργίας του κατασκοπευτικού λογισμικού Predator, δηλαδή τον τρόπο με τον οποίο μπορούσε να αποσπά πληροφορίες από τα θύματά του. Το δεύτερο σχετίζεται με την έκταση των δεδομένων που μπορούν να έχουν αποσπαστεί, με δεδομένο πως το Predator λειτουργούσε ως «κρυφή κάμερα» που κατέγραφε κάθε κίνηση του θύματος χωρίς καν το ίδιο να μιλάει. Το τρίτο, και ίσως σημαντικότερο, σχετίζεται με την ιδιότητα των θυμάτων, καθώς μιλάμε για την ηγεσία των Ενόπλων Δυνάμεων, του πολιτικού συστήματος και, φυσικά, με τον επιχειρηματικό κόσμο της χώρας.
Για την τεκμηρίωση της ανάγκης διερεύνησης τυχόν τέλεσης κατασκοπίας ή απόπειρας αυτής κ. Ασκιανάκης αναφέρει τις πλέον τρανταχτές περιπτώσεις των κυβερνητικών στελεχών που βρέθηκαν στο στόχαστρο.
Τι αναφέρει
Συγκεκριμένα αναφέρει τα εξής: «Λαμβάνοντας υπόψη τον τρόπο λειτουργίας του κατασκοπευτικού λογισμικού με δυνατότητα απομακρυσμένης πρόσβασης στα αρχεία καταγραφής και την έκταση των δεδομένων που μπορεί να αποσπασθούν σε συνδυασμό με τους αποδέκτες των μηνυμάτων που περιείχαν συνδέσμους επιμόλυνσης με το λογισμικό κατασκοπίας Predator, μεταξύ των οποίων ο υπουργός Προστασίας του Πολίτη Μιχαήλ Χρυσοχοΐδης, ο υπουργός Εξωτερικών Νικόλαος Δένδιας, ο αρχηγός ΓΕΕΘΑ Κωνσταντίνος Φλώρος, ο αρχηγός της Ελληνικής Αστυνομίας Μιχαήλ Καραμαλάκης και άλλοι υπουργοί που χειρίζονται καίρια χαρτοφυλάκια με κρατικά απόρρητα και μυστικές πληροφορίες (κατά την έννοια του άρθρου 149 ΠΚ) αλλά και των απόρρητων κρατικών εγγράφων που ο πρώην υπουργός και ήδη παριστάμενος προς υποστήριξη της κατηγορίας Χρήστος Σπίρτζης διατηρούσε στην κινητή τηλεφωνική του συσκευή σε ηλεκτρονικά μηνύματα (emails), τα οποία εισφέρθηκαν στα αναγνωστέα έγγραφα και μπορούσαν να υποκλαπούν (τα οποία αφορούσαν διαπραγματεύσεις για τη μεταβολή του νομικού καθεστώτος σε σχέση με την Υπηρεσία Πολιτικής Αεροπορίας (ΥΠΑ), την αξιολόγηση του τρίτου προγράμματος στήριξης της Ελλάδας από τον Ευρωπαϊκό Μηχανισμό Σταθερότητας (ESM) και τηλεγράφημα της Ελληνικής Πρεσβείας στο Αμπού Ντάμπι αναφορικά με την εγκαθίδρυση νέας γραμμής αεροπορικής σύνδεσης Ντουμπάι – Νέα Υόρκη μέσω Αθήνας), καταδεικνύεται ότι εν όψει των εν λόγω νέων στοιχείων πρέπει να διερευνηθεί περαιτέρω και να επανεξετασθεί η τυχόν τέλεση εκ μέρους των κατηγορουμένων και των τυχόν τρίτων συμμετόχων και άλλων αξιόποινων πράξεων και δη της κατασκοπίας του αρ. 148 ΠΚ (τουλάχιστον υπό τη μορφή της απόπειρας)».
Ιδιαίτερα σημαντικά είναι και τα στοιχεία του σκεπτικού που καταδεικνύουν την πιθανότητα κοινού κέντρου των παρακολουθήσεων της ΕΥΠ και μέσω του λογισμικού Predator, καθώς γίνεται μνεία σε τρία γεγονότα: Πρώτον, στην παρακολούθηση Ανδρουλάκη μέσω της προπληρωμένης κάρτας του Αιμιλίου Κοσμίδη που προμηθεύτηκε από την ΕΥΠ, δεύτερον, στην παρουσία της Krikel στα γραφεία της ΕΥΠ και, τρίτον, στο ψηφιακό ίχνος του γενικού διευθυντή της Intellexa στο μνημόνιο συνεργασίας ΕΥΠ – ΟΤΑ Βόρειας Μακεδονίας.
Η απόφαση πλέον θα διαβιβαστεί στην Εισαγγελία Πρωτοδικών, η οποία καλείται να ανοίξει νέες ποινικές έρευνες για πρόσωπα που μέχρι σήμερα δεν είχαν τεθεί υπό δικαστικό έλεγχο. Αξίζει να σημειωθεί απόφαση που ξανανοίγει τον φάκελο των υποκλοπών, συνιστά την αξιολόγηση των ποινικών ευθυνών, πέραν των τεσσάρων καταδικασθέντων, τουλάχιστον ακόμη επτά προσώπων.
Ο Mr. Predator απειλεί ανοιχτά τον Μητσοτάκη
Ο Ταλ Ντίλιαν πυροβολεί και η κυβέρνηση κρύβεται. Ο Mr. Predator έχει αποφασίσει να μη θυσιαστεί σαν σύγχρονη Ιφιγένεια για το σκάνδαλο των υποκλοπών και εξαπολύει προειδοποιητικά χτυπήματα προς το Μαξίμου.
Οι πληροφορίες που ήθελαν τον Mr. Predator να χτυπά ξανά το Μαξίμου επιβεβαιώθηκαν με τον πλέον επίσημο τρόπο το βράδυ της Τρίτης. Με μια ανακοίνωση-βόμβα… στα θεμέλια της κυβέρνησης, ο Ταλ Ντίλιαν κατέστησε σαφές πως το παράνομο λογισμικό δίνεται μόνο σε κυβερνήσεις, δείχνοντας ως υπεύθυνο του σκανδάλου των υποκλοπών τον πρωθυπουργό, το περιβάλλον του και όσους προσπάθησαν να μετατρέψουν την Ελληνική Δημοκρατία σε χώρα του ανατολικού μπλοκ.
«Ο όμιλός μας ανέπτυξε λογισμικό προληπτικής άμυνας και το παρέχει νόμιμα αποκλειστικά σε εξουσιοδοτημένες κυβερνητικές Αρχές και Αρχές επιβολής του νόμου» είπε αρχικά, ενώ στη συνέχεια, διαλύοντας στην πράξη το αφήγημα περί παρακολουθήσεων από ιδιώτες, συμπλήρωσε πως «οι εθνικές υπηρεσίες είναι αυτές που ορίζουν τους στόχους».
Καρφώνοντας μάλιστα το Μαξίμου για το σκάνδαλο των παρακολουθήσεων, συμπλήρωσε πως «το λογισμικό δεν επιτρέπει σε κανέναν να γνωρίζει τους στόχους και τις επιχειρήσεις που πραγματοποιούνται από τις εθνικές υπηρεσίες. Οι εθνικές υπηρεσίες ορίζουν τους στόχους και εκτελούν την επιχείρηση χωρίς τη γνώση μας. Δεν γνωρίζουμε ποιος έκανε τις παρεμβάσεις».
Αυτό ωστόσο που έχει ιδιαίτερο ενδιαφέρον είναι η προειδοποίηση που εξαπολύει προς την κυβέρνηση και συγκεκριμένα προς τον πρωθυπουργό, κάνοντας έναν ιστορικό παραλληλισμό με τον Νίξον και το σκάνδαλο Watergate.
«Πιστεύω ότι αποτελεί έγκλημα για ιδιώτες να παρεμβαίνουν σε επικοινωνίες. Αλλά είναι ακόμα πιο σοβαρό έγκλημα να οργανώνεται μια συνωμοτική εγκληματική πράξη για να στείλει αθώους ανθρώπους στη φυλακή προκειμένου να καλυφθούν πολιτικές Αρχές. Ο Νίξον έχασε την προεδρία του στην υπόθεση Watergate επειδή προσπάθησε να συγκαλύψει μια επιχείρηση υποκλοπών» είπε.
Με άλλα λόγια, ο Mr. Predator προειδοποιεί τον Κυριάκο Μητσοτάκη με… καθαίρεση και φυλακή. Και σε ακριβώς αυτό το σημείο είναι που αποτυπώνεται η κατάντια που έχει επιβάλει το καθεστώς για την Ελληνική Δημοκρατία.
Θύμα η δημοκρατία
Πώς αλλιώς θα μπορούσε να περιγράφει το γεγονός ότι η ελληνική κοινωνία παρακολουθεί τη δημόσια διαπραγμάτευση μεταξύ του εκτελεστικού βραχίονα των υποκλοπών, δηλαδή του Mr. Predator, και του εγκεφάλου του πιο σκοτεινού σκανδάλου της Μεταπολίτευσης, δηλαδή του πρωθυπουργού και του Μαξίμου, να εξελίσσεται με θύμα την ίδια τη δημοκρατία.
Η στάση του Ταλ Ντίλιαν και η δημόσια αντιπαράθεση που σηκώνει με το Μαξίμου θυμίζουν εκβιασμούς που έκαναν τα μέλη της ιταλικής Μαφίας όταν η δράση τους αποκαλυπτόταν. Ο ίδιος εξάλλου είναι αυτός που μπορεί να αποκαλύψει πώς στήθηκε το σκάνδαλο στην ολότητά του.
Οι «σκληροί» υπουργοί του Μαξίμου που αποτελούν το πρωθυπουργικό περιβάλλον παραμένουν εξαφανισμένοι, όπως φυσικά εξαφανισμένοι παραμένουν και οι υπουργοί θύματα του Predator. Ο μόνος που βγήκε μπροστά είναι ο… αψύς υπουργός Υγείας. Μόνο που και αυτός, αντί για τους συνηθισμένους πύρινους λόγους, έχασε τα λόγια του και περιορίστηκε στο να τονίσει ότι «ένοχος ένοχον ου ποιεί»…
Ο Παπαθανάσης υπέγραψε την αγορά του λογισμικού ή (και) κάποιοι άλλοι;
Την ώρα που το σκάνδαλο των υποκλοπών αποκτά νέα δυναμική και απειλεί ευθέως τους ενοίκους του Μεγάρου Μαξίμου, τα «Νέα» με δημοσίευμα τους αναδεικνύουν ακόμη μία πτυχή σε αυτή τη δυσώδη υπόθεση, που έχει προκαλέσει ανεπανόρθωτη πληγή στους δημοκρατικούς θεσμούς. Αυτή η πτυχή είναι η τελική υπογραφή για την εισαγωγή του παράνομου λογισμικού Predator στην Ελλάδα.
Σύμφωνα με τα «Νέα», η αίσθηση που υπήρχε μέχρι τώρα ήταν ότι το Predator εισήχθη με υπογραφές από το υπουργείο Εξωτερικών, αλλά διπλωμάτης που μίλησε στην εφημερίδα ξεκαθάρισε τα πράγματα: «Την απορία μου την έλυσε έμπειρος και έγκυρος περί τα όσα συμβαίνουν στο υπουργείο Εξωτερικών (και πιθανώς λόγω της εξέλιξης του σκανδάλου και γνώστης των ακριβών συνθηκών της υπόθεσης) διπλωμάτης, ο οποίος μου ξεκαθάρισε δύο πράγματα:
– το παράνομο λογισμικό δεν εισήχθη στην Ελλάδα με υπογραφή υπηρεσίας του υπουργείου Εξωτερικών
– η εισαγωγή έγινε με απόφαση του υφυπουργείου Εμπορίου, το οποίο, όπως διαπίστωσα εγώ αργότερα, εκείνη την περίοδο ανήκε ως Γενική Γραμματεία στο υπουργείο Ανάπτυξης. Υφυπουργός Ανάπτυξης, αρμόδιος για το εμπόριο, εκείνη την εποχή, το 2019 δηλαδή, ήταν ο Νίκος Παπαθανάσης, σημερινός αναπληρωτής υπουργός Οικονομικών».
Αυτός λοιπόν που πρέπει να απαντήσει πλέον στα κρίσιμα ερωτήματα είναι ο αναπληρωτής υπουργός Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών Νίκος Παπαθανάσης. Έβαλε ο ίδιος την υπογραφή του ή κάποιο άλλο στέλεχος του υπουργείου, και ποιο είναι αυτό το στέλεχος; Γνώριζαν ο ίδιος και όποιο άλλο στέλεχος του υπουργείου του τότε τι ακριβώς υπέγραφαν και τι ακριβώς θα εισαγόταν στην Ελλάδα;
