Καλές οι ανακοινώσεις για την αύξηση του κατώτατου μισθού και κατανοητή η προσπάθεια της κυβέρνησης να βάλει θετικό πρόσημο στην επικαιρότητα αλλά δυστυχώς για αυτήν στο τέλος της ημέρας αυτό έρχεται και χαλά το αφήγημα είναι το πολιτικό σκάνδαλο των υποκλοπών. Ένα σκάνδαλο που βυθίζει στο σκοτάδι κάθε έννοια δημοκρατικής λειτουργίας ενός κρατικού μηχανισμού που λειτουργούσε με παρακρατικούς όρους και όσο κι αν επιχειρήθηκε να παρουσιαστεί ως μεμονωμένο περιστατικό ιδιωτικού ενδιαφέροντος, η εικόνα που διαμορφώνεται είναι αυτή ενός κέντρου συντονισμού που δεν θα μπορούσε να λειτουργεί χωρίς ανοχή ή γνώση του κεντρικού πυρήνα της εξουσίας.
Οι νέες δηλώσεις του ιδρυτή της Intellexa, Ταλ Ντίλιαν, που δείχνει έτοιμος να καταθέσει τα στοιχεία που έχει προκειμένου να μην καταστεί, όπως λέει ο ίδιος, «αποδιοπομπαίος τράγος» φέρνουν σε ακόμα δυσκολότερη θέση την κυβέρνηση που βλέπει μέρα με την ημέρα να καταρρέουν όλα τα επιχιερήματα που την ήθελαν εκτός του κάδρου των ευθυνών για τις παρακολουθήσεις.
Και ενώ όλα αυτά αποκαλύπτονται, η σιωπή όσων παρακολουθούνταν έρχεται και κραυγάζει την συνενοχή τους και αποδεικνύει πως ένα σύστημα εξουσίας που παρακολουθεί ακόμη και τον εαυτό του δεν είναι ισχυρό αλλά βαθιά φοβικό και επικίνδυνα αυτάρεσκο. Ακόμα και από αυτές τις γραφικές και φαιδρές δικαιολογίες του Άδωνι Γεωργιάδη, η κοινωνία δεν δείχνει να πείθεται. Η απαίτηση για πλήρη διερεύνηση παραμένει συντριπτική, με τη μεγάλη πλειοψηφία να ζητά να ανοίξει ξανά η υπόθεση.
Τις τελευταίες ημέρες όλα δείχνουν πως ο κλοιός γύρω από το Μαξίμου σφίγγει ασφυκτικά. Και όσο η εξουσία επιλέγει την σιωπή τόσο το ρήγμα με την κοινωνία βαθαίνει. Και όσο αυτό συμβαίνει, η πίεση μεγαλώνει και το ζήτημα γίνεται όλο και πιο δύσκολο να κλείσει με επιδόματα, fuel pass και αυξήσεις των δέκα ευρώ.