Του Κωνσταντίνου Βαθιώτη*
Μόνο θυμηδία προκαλεί η είδηση ότι η υπουργός Παιδείας, Θρησκευμάτων και Αθλητισμού Σοφία Ζαχαράκη και ο υφυπουργός προπαγάνδας Παύλος Μαρινάκης επισκέπτονται σχολεία στο πλαίσιο της εφαρμογής του πιλοτικού και δήθεν πρωτοποριακού προγράμματος ειδησεογραφικού και πληροφοριακού γραμματισμού (θαυμάστε οργουελική λεξιπλασία: πληροφοριακός γραμματισμός!), ένα πρόγραμμα που τιτλοφορείται «Καλλιεργώντας Κριτικούς Αναγνώστες».
Τόσο η κυρία Ζαχαράκη όσο και ο κ. Μαρινάκης, ως σύγχρονοι Φαρισαίοι υποκριτές, διακηρύσσουν την ανάγκη να «ξεχωρίζουμε το αξιόπιστο από το ψευδές, το τεκμηριωμένο από το κατασκευασμένο», να «θωρακίζονται οι μαθητές απέναντι στην παραπληροφόρηση και να αναπτύσσουν κρίση, αυτονομία και υπευθυνότητα στον τρόπο με τον οποίο ενημερώνονται».
Ειδικά ο κ. Μαρινάκης έχει δηλώσει ότι «το ψέμα είναι επικίνδυνο πολλές φορές για κρίσιμες υποδομές, για την εθνική ασφάλεια, είναι κρίσιμο για τη ζωή μας, μπορεί να απειλήσει ακόμα και εμάς τους ίδιους, μπορεί να εξαπατήσει δικούς μας ανθρώπους. Η ψεύτικη πληροφορία είναι εδώ, παρούσα, και εμείς οφείλουμε να την αντιμετωπίσουμε με τα εργαλεία τα οποία διαθέτουμε».
Δεν μας είπαν, όμως, ο κ. Μαρινάκης και η κυρία Ζαχαράκη με πόσα λίτρα από ξεδιάντροπα ψέματα μας ποτίζουν καθημερινά το καθεστώς της Νέας Δικτατορίας και ο προπαγανδιστικός μηχανισμός που χρησιμοποιεί τα Μέσα Μαζικής Εξαπάτησης ως καλολαδωμένα γρανάζια του.
ΔΟΚΙΜΑΣΜΕΝΟ ΚΑΜΟΥΦΛΑΖ
Όποιος έχει μελετήσει τις τεχνικές της προπαγάνδας γνωρίζει άριστα ότι ένα δοκιμασμένο καμουφλάζ του ένοχου δράστη είναι να προσποιείται τον πολεμιστή του κακού, που ο ίδιος έχει προκαλέσει!
Έχουμε δει πολλές φορές τον δολοφόνο να συμμετέχει μαζί με τα μέλη μιας τοπικής κοινωνίας στο σαφάρι των αστυνομικών Αρχών για τον εντοπισμό του φονιά. Ο πραγματικός δολοφόνος, δηλαδή, μεταμφιέζεται σε κυνηγό του ίδιου του εαυτού του με σκοπό να αποπροσανατολίσει την αστυνομία και την τοπική κοινωνία και έτσι οι προβολείς της εξιχνίασης του εγκλήματος να στραφούν μακριά από αυτόν σε οποιονδήποτε άλλον θα μπορούσε να πληροί το προφίλ του βασικού υπόπτου.
Αυτήν, λοιπόν, την τεχνική του αποπροσανατολισμού εφαρμόζει το προπαγανδιστικό ντουέτο Ζαχαράκη – Μαρινάκη, δηλ. δύο από τους βασικούς «φονιάδες της αλήθειας» που διαθέτει το κόμμα της Νέας Δικτατορίας και οι οποίοι, για το ξεκάρφωμα, συμμετέχουν στην εκστρατεία καταπολέμησης της παραπληροφόρησης!
Όποιος, μάλιστα, πάρει στα χέρια του τα βιβλία που διανέμονται στους μαθητές του Δημοτικού θα καταλάβει από πόσο νωρίς το νεοταξίτικο καθεστώς προσπαθεί να «εμβολιάσει» διανοητικά τα Ελληνόπουλα με όλα τα προϊόντα που περιέχει η διεστραμμένη ατζέντα του κυρίαρχου ρεύματος της παγκοσμιοποίησης.
Και να μην ξεχνάμε ποτέ ότι ο όρος «παγκοσμιοποίηση» είναι η ετικέτα που αποκρύπτει τον ζόφο της ήδη εξελισσόμενης «παγκόσμιας δικτατορίας».
ΕΚΚΟΛΑΠΤΟΜΕΝΟΙ ΓΕΝΙΤΣΑΡΟΙ
Ούτως εχόντων των πραγμάτων, ο εξαγγελλόμενος στόχος καλλιέργειας κριτικών αναγνωστών είναι απολύτως ψευδεπίγραφος, αφού το καθεστώς της Νέας Δικτατορίας επιδιώκει ξεκάθαρα να διαμορφώσει ομοιόμορφα και πειθήνια παιδικά στρατιωτάκια, που, όταν μεγαλώσουν, θα είναι πανέτοιμα να υποκύψουν αδιαμαρτύρητα στον παγκοσμιοποιητικό, και κατά τούτο ανθελληνικό, σχεδιασμό, όντας ανίκανα να αντιληφθούν τις παγίδες που τους έχει στήσει το σύστημα.
Όποιος έχει γαλουχηθεί ανάποδα από τα μαθητικά του χρόνια με την ιδεολογία της πολυπολιτισμικότητας, της ανεξέλεγκτης λαθρομετανάστευσης, της πράσινης ενέργειας, της δαιμονοποίησης του διοξειδίου του άνθρακα, της ανθρωπογενούς κλιματικής αλλαγής, της καθολικής ψηφιοποίησης, του μετανθρωπισμού, που υποτίθεται ότι θα μας χαρίσει την αθανασία, του δικαιωματισμού των φεμινιστριών, οι οποίες κραυγάζουν ότι το έμβρυο είναι εισβολέας από το οποίο θα πρέπει να απαλλάξουν ατιμωρητί το σώμα τους, των ΛΟΑΤΚΙ που θέλουν ανά τακτά χρονικά διαστήματα να ξεχαρμανιάζουν παρελαύνοντας γυμνοί στους δρόμους, των ομοφυλοφίλων που διεκδικούν ανταλλαγή βέρας και στεφάνων ακόμη και μέσα σε εκκλησία κ.ο.κ., πώς θα μπορέσει αυτός ο συστημικά γαλουχημένος μαθητής να αναποδογυρίσει αργότερα το ανάποδο και να ερμηνεύσει ορθόδοξα το παγκοσμιοποιητικό οικοδόμημα;
Το ερώτημα αυτό είναι, βεβαίως, ρητορικό. Γι’ αυτό, λοιπόν, τρέχουν η κυρία Ζαχαράκη και ο κ. Μαρινάκης στα διάφορα σχολεία, προκειμένου, υπό τον μανδύα της καταπολέμησης της παραπληροφόρησης, να εδραιώσουν ακόμη πιο στέρεα τον συστημικό μηχανισμό της παραπληροφόρησης, η οποία θα εγγυηθεί τον πολλαπλασιασμό των εκκολαπτόμενων γενιτσάρων που θα υπερασπισθούν μεθαύριο, με νύχια και με δόντια, την προπαγανδιζόμενη ατζέντα των προσκυνητών της ελληνικής και παγκόσμιας δικτατορίας.
Η παραπληροφόρηση που ενοχλεί την κυρία Ζαχαράκη και τον κ. Μαρινάκη προέρχεται μόνο από την εκάστοτε αντίθετη-αντισυστημική άποψη που τολμούν και εκφράζουν οι αντίπαλοι του κομματικού προγράμματος της Νέας Δικτατορίας ή/και οι αμφισβητίες της παγκοσμιοποιητικής ατζέντας.
Στον αντίποδα, η παραπληροφόρηση που πηγάζει από τα γκαιμπελικά μεγάφωνα των στελεχών της Νέας Δικτατορίας έχει πάντοτε θετικό πρόσημο και γι’ αυτό ονομάζεται πληροφόρηση ή, στην οργουελική νεογλώσσα της κυβέρνησης, πληροφοριακός γραμματισμός!
ΟΡΓΟΥΕΛΙΚΗ ΚΑΤΗΧΗΣΗ
Δεν είναι φυσικά αθώα σύμπτωση το γεγονός ότι στο δυστοπικό μυθιστόρημα «1984» του Τζορτζ Όργουελ (μτφ.: Μαρία Καρβέλα, εκδ. Ωκεανίδα, Αθήνα 2021, σελ. 30, 32) το ολοκληρωτικό καθεστώς της Ωκεανίας φρόντιζε για την κατήχηση των παιδιών και της νεολαίας με τις αρχές του κόμματος. Τον ρόλο αυτό είχε αναλάβει ο Σύνδεσμος Νεολαίας και Κατασκόπων: «Σχεδόν όλα τα παιδιά αυτές τις ημέρες ήταν τρομερά. Το χειρότερο από όλα ήταν ότι, με τέτοιες οργανώσεις σαν τους Κατασκόπους, τα παιδιά μεταβάλλονταν συστηματικά σε μικρούς αγρίους που δεν μπορούσε να δαμάσει κανείς. Και όμως, αυτό δεν τους δημιουργούσε τη διάθεση να επαναστατήσουν ενάντια στην πειθαρχία του κόμματος. Απεναντίας, λάτρευαν το κόμμα και καθετί που είχε σχέση με αυτό. Τα τραγούδια, οι παρελάσεις, οι σημαίες, οι πεζοπορίες, τα γυμνάσια ψεύτικης σκοποβολής, τα ουρλιαχτά των συνθημάτων, η λατρεία του Μεγάλου Αδελφού, όλα αυτά τους φάνταζαν σαν ένα υπέροχο παιχνίδι. Όλη τους η θηριωδία εξωτερικευόταν ενάντια στους εχθρούς του κράτους, ενάντια στους ξένους, στους προδότες, στους σαμποτέρ, στους σκεφτοεγκληματίες. Ήταν σχεδόν φυσικό άτομα πάνω από τα τριάντα να φοβούνται τα παιδιά τους. Και είχαν δίκιο, γιατί σπάνια περνούσε βδομάδα που οι “Times” να μην έχουν μια στήλη για το πώς ένας μικρός σπιούνος (“παιδί ήρωα” τον ονόμαζαν συνήθως) είχε κρυφακούσει μια παρατήρηση εναντίον του κόμματος και είχε καταδώσει τους γονείς του στην Αστυνομία της Σκέψης».
«ΟΙ ΔΙΚΤΑΤΟΡΕΣ»
Ο Ι.Μ. Παναγιωτόπουλος σε ένα δοκίμιό του με τίτλο «Οι δικτάτορες» (δημοσιευμένο στο βιβλίο του «Η ηθική του συμφέροντος», εκδ. Φιλιππότη, 3η έκδοση, 1986, σελ. 215 επ.) έγραφε: Ποια είναι η ουσία της [δικτατορίας]; Φυσικά, η άρνηση της δεύτερης γνώμης. Για τον δικτάτορα δεν υπάρχει ο άλλος άνθρωπος. Δεν υπάρχει το φυσικό πρόσωπο. Υπάρχει μόνο ο ανθρώπινος πολτός, που τον ζυμώνει με τα σιδερένια του χέρια, για να του δώσει το σχήμα, την έκφραση που επιθυμεί. Μπορεί να ξεκινήσει με τις αγαθότερες προθέσεις. Να υποσχεθεί παραδείσους. Να οργανώσει μια πολιτεία και μια κοινωνία, όπου όλες οι αναφαίρετες ανθρώπινες αξίες να δείχνονται παρούσες. Δεν είναι παρά ένα ξεγέλασμα. Πίσω από τις λαμπρές επιφάνειες κινείται ακατάλυτα πάντα η βούληση του ενός, η δίψα της εξουσίας, η απολυταρχική τοποθέτηση και η αυθαιρεσία του ενός».
Αυτή την απολυταρχία, λοιπόν, του κόμματος της Νέας Δικτατορίας βιώνουμε σήμερα, η οποία φόρεσε τον μανδύα του πληροφοριακού γραμματισμού, τάχα για να καλλιεργήσει κριτικούς αναγνώστες, ενώ στην πραγματικότητα επιδιώκει να κατασκευάσει πανομοιότυπους εγκεφάλους μπολιασμένους με την ιδεολογία της νεοεποχίτικης και νεοταξίτικης ατζέντας.
PSEMA FORUM
Οι φονιάδες της αλήθειας που μακιγιάρονται ως κυνηγοί του ψεύδους προχώρησαν προσφάτως και σε ακόμη μία εφαρμογή του οργουελικού εγχειριδίου της προπαγάνδας και, ταυτοχρόνως, του ανάποδου κόσμου: Το καθεστώς της Νέας Δικτατορίας οργάνωσε στις 10 και τις 11 Μαρτίου 2026 στο ξενοδοχείο «Intercontinental ένα συνέδριο που το ονόμασε «Athens Alitheia Forum». Σε αυτό συμμετείχαν πάμπολλα νεοταξίτικα μπουμπούκια, πρόθυμα να μας διαφωτίσουν για την παραπληροφόρηση και τα αντίδοτά της.
Ωστόσο, στην Ωκεανία του Ουίνστον Σμιθ είναι γνωστό ότι όλα τα υπουργεία είχαν ανάποδα ονόματα. Ένα από αυτά ήταν και το Υπουργείο Αλήθειας, που στην πραγματικότητα ήταν Υπουργείο Ψεύδους. Αντιστοίχως, λοιπόν, με τις οργουελικές διόπτρες, ο τίτλος του πρόσφατου συνεδρίου διαβάζεται Psema Forum.
Σε ένα τέτοιο φόρουμ, «αλήθεια» βαπτίζεται ό,τι συμφέρει το καθεστώς και «ψέμα» ό,τι το αμφισβητεί. Ζούμε ξεκάθαρα στην εποχή της μητσοτακικής Ωκεανίας. Τελεία και παύλα. Ακριβέστερα: τελεία και Παύλος Μαρινάκης.
*Πρ. Αναπλ. Καθηγητής Νομικής Σχολής ΔΠΘ
