Το επάγγελμα του σερβιτόρου είναι βαθιά σοβαρό. Όταν ο Ανδρέας Παπανδρέου είχε ξεστομίσει εκείνο το περιβόητο “δεν θα γίνουμε τα γκαρσόνια της Ευρώπης” -έχοντας γεννηθεί κυριολεκτικά μέσα σε αυτή τη δουλειά–, αναρωτήθηκα: “τι μαλακία ξεστόμισε;”. Ήταν μια τεράστια προσβολή για ένα λειτούργημα που είναι καθημερινά στην πρώτη γραμμή, έτοιμο να μας εξυπηρετήσει.
Που θα ήταν το κακό, αν θέλετε να ξέρετε, να είμαστε τα γκαρσόνια του πλανήτη; Τι άλλο θα μπορούσαμε άλλωστε να είμαστε; Δημόσιοι υπάλληλοι, πόσοι πια; Εργάτες σε εργοστάσια –ποια εργοστάσια;– ή αγρότες, που έφυγαν όλοι από τα χωριά; Γιατροί, δικηγόροι & μηχανικοί να πηγαίνουμε με το τσουβάλι;
Σε μια χώρα με 300 ημέρες ήλιο, με τέτοιες παραλίες, με μια ιστορία που δεν υπάρχει πουθενά αλλού & με τη μεσογειακή διατροφή να είναι το brand μας,, κρασάρες μας ; Μακάρι να ήταν πολύ περισσότεροι οι σερβιτόροι. Αλλά όχι της αρπαχτής & της συμφοράς. Κανονικοί, επαγγελματίες σερβιτόροι, όπως στα περισσότερα κράτη της Ευρώπης. Εκεί, ο άνθρωπος ξεκινάει σερβιτόρος & συνταξιοδοτείται σερβιτόρος. Γιατί; Γιατί αν το κάνεις σωστά, είναι λειτούργημα.
Αν όμως εμφανιστείς αδιάβαστος στα βασικά, με παπούτσια που θυμίζουν ότι πας για μπάλα, αν δεν έχεις κάνει μπάνιο, αν δεν μυρίζεις καθαριότητα, αν δεν έχεις πάνω σου το ανοιχτήρι, το στυλό & τον αναπτήρα σου, με τη χαμογελαρα σου, ετοιμοπόλεμος ,τότε δεν είσαι επαγγελματίας.
Μου λέει ο συνάδελφος που ήρθε από τη Βαλματούρα: “Σιγά ρε κοντέ, εάν δεν τα έχει αυτά, τι έγινε;”. Του απαντάω: “Πάρε ηλεκτρολόγο & πες του να κοιτάξει τον πίνακα. Αν σε ρωτήσει ‘έχεις κατσαβίδι;’, διώξ’ τον με τη μία, θα πάρει φωτιά το σπίτι. Έρχεται μπογιατζής να βάψει & σου ζητάει πινέλο; Μην τον αφήσεις, θα σου καταστρέψει πρίζες, διακόπτες, κάσες & σοφατοπι μέχρι τα τζάμια . Έρχεται καρδιολόγος να σε εξετάσει & σου λέει ‘έχεις στηθοσκόπιο;’. Φύγε τρέχοντας, γίνε μπουχός , άστο καλύτερα να πεθάνεις μόνος σου .
Πού πας ρε Καραμήτσο χωρίς ανοιχτήρι, χωρίς στυλό & χωρίς αναπτήρα; Ε, ναι, τέτοια “γκαρσόνια” ούτε της Ευρώπης δεν πρέπει να γίνουμε, ίσως ούτε της Αφρικής. Ένας απλός βοηθούλης, μέχρι εκεί.
Είμαι περίεργος; Είμαι. Αλλά είμαι & πολύ περήφανος που για πολλά χρόνια ήμουν γκαρσόνι στα μαγαζιά μου. Ακόμα & όταν καθάριζα τις τουαλέτες, το έκανα με χαρά, με χαμόγελο & σωστά. Διαφορετικά, μην το κάνεις. Άστο να πάει στο διάολο, κάνε κάτι άλλο.
Buenas tardes-Καλησπρρα σας.
