Η καταγωγή των σκύλων αποτελεί διαχρονικό αντικείμενο μελέτης με τους γκρίζους λύκους να αποτελούν σύμφωνα με τα περισσότερα ευρήματα το ζώο από τα οποία προήλθε ο καλύτερος φίλος του ανθρώπου. Το πότε έκαναν την εμφάνιση τους οι σκύλοι αποτελεί επίσης διαχρονικό αντικείμενο έρευνας. Γονιδιακή μελέτη αποκαλύπτει ότι οι σκύλοι υπήρχαν χιλιάδες έτη νωρίτερα από όσο πιστεύαμε μέχρι σήμερα.
Η πρωτοποριακή αυτή έρευνα που δημοσιεύθηκε στην επιθεώρηση «Nature» μεταθέτει κατά 5,000 χρόνια νωρίτερα τα αρχαιότερα γενετικά στοιχεία για εξημερωμένους σκύλους δείχνοντας ότι οι κυνηγοί-τροφοσυλλέκτες τάιζαν τα ζώα και τους παρείχαν τελετουργικές ταφές πολύ πριν από την εμφάνιση της γεωργίας.
Το αρχαιότερο δείγμα ηλικίας 15,800 ετών βρέθηκε θαμμένο μαζί με ανθρώπινα λείψανα στην περιοχή Anatolia της Τουρκίας. Το προηγούμενο αρχαιότερο δείγμα σκύλου, ένα οστό γνάθου ηλικίας 14,300 ετών, είχε ανακαλυφθεί στο σπήλαιο Gough’s στο Σόμερσετ στη Βρετανία το οποίο κατοικούνταν από μια φυλή γνωστή για τελετουργίες κανιβαλισμού. Όμως το δείγμα αυτό δεν είχε αξιοποιήσιμο DNA και έτσι δεν μπορούσε να πιστοποιηθεί πέραν πάσης αμφιβολίας η ταυτότητα του.
Παλαιότερα τα αρχαιολογικά στοιχεία έδειχναν ότι οι σκύλοι είχαν εξημερωθεί από τους γκρίζους λύκους πριν από το τέλος της τελευταίας εποχής των παγετώνων περίπου πριν από 12,000 χρόνια. Ωστόσο μέχρι σήμερα τα αρχαιότερα άμεσα γενετικά στοιχεία για σκύλους χρονολογούνταν στα 10,900 χρόνια επειδή το DNA από παλαιότερα οστά ήταν πολύ κατακερματισμένα για να διακριθεί με βεβαιότητα αν ανήκαν σε σκύλο ή λύκο. Έτσι ο ακριβής χρόνος, ο τόπος και οι συνθήκες της εξημέρωσης παρέμεναν μέχρι τώρα σε μεγάλο βαθμό άγνωστα.
«Το νέο εύρημα σημαίνει ότι ήδη πριν από 15,000 χρόνια υπήρχαν σκύλοι με πολύ διαφορετικές καταγωγές σε όλη την Ευρασία από το Σόμερσετ έως τη Σιβηρία. Αυτό ενισχύει την πιθανότητα η εξημέρωση να συνέβη κατά την τελευταία εποχή των παγετώνων περισσότερα από 10,000 χρόνια πριν την εμφάνιση οποιονδήποτε άλλων εξημερωμένων φυτών ή ζώων» λέει ο Λάχι Σκάρσμπρουκ από το Πανεπιστήμιο Λούντβιχ Μαξιμίλιαν εκ των επικεφαλής της μελέτης.
