Η απόφαση του δισεκατομυριούχου Τζέφ Μπέζος να απολύσει εν μια νυκτί το ένα τρίτο του προσωπικού της ιστορικής εφημερίδας Washington Post έκανε τον γύρο του κόσμου. Σήμερα, η εικόνα φωτίζεται παραπάνω και είναι πραγματικά εφιαλτική. Για την ελευθερία του τύπου, την δημοσιογραφία, τα εργασιακά δικαιώματα και τελικά την ίδια την δημοκρατία.
Ο μεγιστάνας ιδιοκτήτης της Amazon, φίλος και χορηγός του Ντόναλντ Τραμπ– χρηματοδότης της ταινίας της Μελάνια-, άφησε μόνους τους στον «αέρα» ακόμα και πολεμικούς ανταποκριτές την ώρα του καθήκοντος. Είναι χαρακτηριστική η ανάρητηση της ανταποκρίτριας της Washington Post στην Ουκρανία, Λίζι Τζόνσον που έγραψε: «Μόλις απολύθηκα από την Washington Post εν μεσω πολέμου στο πεδίο. Δεν έχω λόγια. Είμαι συντετριμμένη».
Μόλις λίγες ημέρες πριν είχε κάνει ανάρτηση από το Κίεβο στην οποία ανέφερε τις συνθήκες του πολέμου στην Ουκρανία: «Ξυπνώντας χωρίς ρεύμα, θέρμανση και τρεχούμενο νερό(ξανά). Όμως η δουλειά εδώ στο Κίεβο συνεχίζεται. Ζεσταινόμαστε έσα στο αμάξι, γράφω με στυλό- το μελάνι παγώνει- υπό το φως του φακού. Ανεξάρτητα από το πόσο δύσκολη μπορεί να γίνει αυτή η δουλειά, είμαι περήφανη που είμαι ανταποκρίτρια της Washington Post».
Επίσης, ιδιοκτησία της εφημερίδας έκλεισε όλο το αθλητικό τμήμα ενώ απολύθηκαν όλοι οι φωτογράφοι και οι εργαζόμενοι στο τμήμα φωτογραφίας. Στην κυριολεξία, απολύθηκαν όλοι οι φωτογράφοι, ενός τμήματος που μετράει πέντε βραβεία Πούλιτζερ και θεωρείται ένα από τα κορυφαία στον κόσμο.
Η εφημερίδα που σφράγισε με τις αποκαλύψεις της την σύγχρονη ιστορία πεθαίνει
Δεν πρόκειται για οικονομική στενότητα που απαιτεί αναδιαρθρώσεις. Ούτε εξυπηρετεί κάποιο σχέδιο αναδόμησης και εκσυγχρονισμού της εφημερίδας. Άλλωστε η Washington Post μέχρι να εξαγοραστεί από τον Μπέζος ήταν ένα από τα πιο αξιόπιστα και σημαντικότερα ειδησεογραφικά μέσα διεθνώς. Με εκατοντάδες διακρίσεις και βραβεία. Η εφημερίδα που αποκάλυψε το σκάνδαλο του Watergate, δημοσίευσε τις αποκαλύψεις του Σνόουντεν για τις μαζικές παρακολουθήσεις, τα Pandora Papers, το σκάνδαλο της FIFA και δεκάδες ακόμα εμβληματικά ρεπορτάζ, παύει στην ουσία να υφίσταται.
Ο αυταρχισμός και η ολιγαρχική διακυβέρνηση δεν πάνε μαζί. Κάθε αυταρχική εξουσία που θέλει να περιορίσει την δημοκρατία οδηγεί σε ασφυξία την ελευθερία του τύπου και την ελέυθερη σκέψη.
Το εξήγησε σε δυο αράδες ο Μπέρνι Σάντερς:
«Αν ο Τζεφ Μπέζος μπορεί να ξοδέψει 75 εκατομμύρια δολάρια για την ταινία της Μελάνια και 500 εκατομμύρια για ένα γιοτ που θα τον πάει στον γάμο του που κόστισε 55 εκατομμύρια με την σύζυγο του στην οποία έδωσε ένα δαχτυλίδι 5 εκατομμύρων δολλαρίων, μην μου λέτε ότι χρειαζόταν να να απολύσει το ένα τρίτο του προσωπικού της Washington Post. Η Δημοκρατία πεθαίνει μέσα στην ολιγαρχία».
