Η επιστροφή Βενιζέλου μοιάζει περισσότερο με θερμόμετρο ανασφάλειας του πολιτικού σκηνικού παρά με κλειδωμένη επιλογή
Μπορεί ο Ευάγγελος Βενιζέλος να έχει μεταφέρει την παρουσία του στη δημόσια σφαίρα σε μια πιο «μεταπολιτική» λειτουργία, μέσω του Κύκλου Ιδεών, και να έχει απορρίψει καθαρά την επιστροφή του στην ενεργό πολιτική με τη συμβατική μορφή της κοινοβουλευτικής εκπροσώπησης. Ωστόσο, στο παρασκήνιο, η συζήτηση δεν δείχνει να έχει κλείσει οριστικά.
Σύμφωνα με πληροφορίες από πηγές με γνώση των κινήσεων ανάμεσα στο τρίγωνο Βουλής – οδού Μέρλιν (όπου βρίσκεται η έδρα του κ. Βενιζέλου) – Χαριλάου Τρικούπη, το τελευταίο διάστημα καταγράφονται «ανεξάρτητες» πρωτοβουλίες με στόχο να μεταπειστεί ο πρώην πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ. Πρόκειται, όπως λένε οι ίδιες πηγές, για μεμονωμένους παράγοντες που εμφανίζονται ως φίλοι, συνοδοιπόροι ή υποστηρικτές του, χωρίς κομματική ιδιότητα και χωρίς να λειτουργούν ως απεσταλμένοι οποιουδήποτε κέντρου.
Το πλαίσιο που, σύμφωνα με τις ίδιες πληροφορίες, τίθεται επί τάπητος είναι συγκεκριμένο: μια υποψηφιότητα στο ψηφοδέλτιο Επικρατείας. Και το κόμμα στο οποίο θα μπορούσε ρεαλιστικά να «κουμπώσει» μια τέτοια επιλογή είναι το ΠΑΣΟΚ, το κόμμα που υπηρέτησε ως πρόεδρος και το οποίο εξακολουθεί να στηρίζει πολιτικά, ακόμη κι αν επιδιώκει οι παρεμβάσεις του να έχουν υπερκομματικό και «εθνικό» χαρακτήρα.
Η εικόνα που μεταφέρεται, πάντως, είναι ότι ο κ. Βενιζέλος δεν έχει αλλάξει στάση. Παραμένει αρνητικός, θεωρώντας πως ο κύκλος της κοινοβουλευτικής ενασχόλησης έχει κλείσει και πως η παρουσία του στα πολιτικά πράγματα παραμένει ουσιαστική με τον τρόπο που έχει επιλέξει από το 2019 και μετά, όταν έπαψε να είναι βουλευτής.
Όσοι επιχειρούν να τον μεταπείσουν επικαλούνται ένα επιχείρημα που ο ίδιος έχει κατά καιρούς διατυπώσει: τον κίνδυνο μιας «μη διακυβερνήσιμης» χώρας και ενός αδιεξόδου ακόμη και μετά τις εθνικές εκλογές, με δεδομένο ότι καμία δύναμη δεν φαίνεται ικανή να εξασφαλίσει αυτοδυναμία.
Σε αυτή τη λογική, εκτιμούν ότι η κοινοβουλευτική παρουσία του Ευάγγελου Βενιζέλου θα λειτουργούσε ως ενίσχυση θεσμικού κύρους, θα προσέθετε πολιτικό βάρος στο ΠΑΣΟΚ και θα αναβάθμιζε τη θέση του κόμματος στην αντιπαράθεση με τη ΝΔ και τον Κυριάκο Μητσοτάκη για τον χώρο του Κέντρου.
